பாவலர் விருந்து
வி.கோ. சூரியநாராயண சாஸ்திரியார்

pAvalar viruntu
by V.K. cUryanArayaNa cAstiriyar
In tamil script, unicode/utf-8 format





பாவலர் விருந்து
(வி.கோ. சூரியநாராயண சாஸ்திரியார் அவர்கள்
இயற்றிய நூற்றொகுதி - முதற் பகுதி. - 4 )

முதல் நாள்.

உரிமையுரை.
செந்தமிழ்ப் பாவலீர்!

அமிழ்தினுமினிய அருந்தமிழ்ப் பாநலஞ்சுவைத்துத் தேக்கெறிந்து இன்ப நுகர்ச்சியில் இனிது வீற்றிருக்கும் நுமது அன்பு பற்றி யாமிடும் இப்பாவிருந்தின்கட் குறைபாடு ஏதேனும் நிகழ்ந்திடுமாயினும் அதுகொண்டு எம்மை யெள்ளலீர் ஏற்றுக்கொண்மின்.

உள்ளவாறே நீவிர் இம்முதனாள் விருந்தில் இன்சுவை காண்டிராயின் இன்னுஞ் சின்னாள் விருந்திடப் புகுதும். அன்றி இம்முதனாள் விருந்தே புன்சுவைத்தாய்ப் போயிற்றேல் யாம் வாய் வாளாமை மேற்கொண்டு அமைதல் ஒருதலை.

இங்ஙனம்,
நூலாசிரியர்.
----- - ----- - ----- - ----- - ----- - ----- - ----- - ----- - ----- ----- -

முகவுரை


பாவலர் விருந்தெனும் இந்நூலின்கண் அடங்கிய செய்யுட்களுட் பெரும்பாலன முன்னரே புத்தக ரூபமாகத் தனித்தும் பத்திரிகைகளிலே விடய ரூபமாக ஏனையவற்றோடு சேர்ந்தும் வெளிப்பட்டிருக்கின்றன. அவையனைத்தையும் ஒருங்கு சேர்த்துத் தொகுத்து அச்சிட விரும்பினேமை எமது நண்பரும் மாணாக்கரும் அவ்வாறே தூண்டினமையின் இதனை வெளிப்படுத்துவே மாயினேம்.

இதன்கண் அடங்கியவற்றுட் 'பட்டினக் காட்சி', 'மதுரைமாநகர்', 'போலியாராச்சியன்', 'ஓர் ஐயப்பாடு' என்னும் இந்நான்கும் முன்னர் ஒரு போழ்தத்தும் வெளிப்படாதான. அவை இப்பொழுதுதாம் முதன் முறையாக வெளிப்படுகின்றன. 'கடற்கரை யுலா', 'தாமரைத் தடம்', 'கலங்கரை விளக்கம்' என்னும் இம்மூன்றும் ஞானபோதினி யென்றதோர் மாதாந்தத் தமிழ்ப் பத்திரிகையின் வாயிலாக வெளிப்போந்தன.

இவையிற்றைத் தொகுக்கும்வழி உடனின்றுதவிய எமது இயற்றமிழ் மாணவரது நன்றியறிவு ஒருபொழுதும் மறக்கற்பாலதன்று.

ஒன்றுக்கும் பற்றாத சிறியேமை இந் நன்முயற்சியின் கண் ஏவித் தோன்றாத்திணையா யருகிருந்து உதவிய எல்லாம் வல்ல முழுமுதற் கடவுளாய நடராசப் பெருமானை மனமொழி மெய்களிற் றொழுகின்றனம்.

வி. கோ. சூ.
பிலவாண்டு ஆனித்திங்கள்,)
சென்னை.
-- - ----- - ----- - ----- - ----- ----- -

பொருளடக்கம்



முன்னுரை


ஆசிரியர் வி. கோ. சூரியநாராயண சாஸ்திரியார் அவர்கள் தமக்கு ஒவ்வோரமயத்துத் தோன்றிய புதிய கருத்துக்களையும், ஆங்கிலம் வடமொழியாதிய பாஷை நூல்களுல் தாம் கண்ட அரிய பொருள்களையும் புதுவனவாகச் செந்தமிழ்ப் பாவிற் சீர்பெற அமைத்துச் சந்ததம் புலவர்க் கந்தமில் இன்பமளிக்கும் ஆர்வமுடையராதலின், தாம் அங்ஙனம் இயற்றிய செய்யுட் டொகுதிக்குப் 'பாவலர் விருந்து' எனப் பெயர் தந்து அதனை வெளியிட்டனர். ஆசிரியர் தொல்காப்பியச் செய்யுளியலில்,

என்று எடுத்துக் கூறிய எண்வகை வனப்பினுள் ஒன்றாகிய விருந்தின் இலக்கணத்தை,

என்ற சூத்திரத்தானும், அதற்குப் பேராசிரியர், "விருந்து தானும் புதிதாகத் தொடுக்கப்படுந் தொடர்நிலை மேற்று. தானும் என்ற உம்மையான் முன்னைத் தோலெனப் பட்டதூஉம் பழைய கதையையப் புதிதாகச் சொல்லியதாயிற்று. இது பழங்கதை மேற்றன்றிப் புதிதாகச் சொல்லப்படுதல் ஓம்புதல் உடைமையின் உம்மையான் இறந்தது தழீஇயினா வென்பது. புதுவது கிளந்த யாப்பின் மேற்றென்ற தென்னையெனின், புதிதாகத் தாம் வேண்டிய வாற்றார் பல செய்யுளுந் தொடர்ந்துவரச் செய்வது," என்று கூறிய உரையானும் நன்கு உணரலாம்.

முதனாள் விருந்தாக அச்சிட்ட ஆசிரியர் பதிப்பில் முதற் பதினொரு பகுதிகளே அடங்கியிருந்தன. முதற்பதிப்பு அச்சிட்ட பின்னர் எழுதின "பரிந்துரை, முடிசூட்டிரட்டைமணி மாலை, பண்டித நாட்டம்" என்பவை இவ்விரண்டாம் பதிப்பிற் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. ஆசிரியர், திருத்தணிகை, திருக்காளத்தி, காஞ்சீபுரம், திருப்பாதிரிப் புலியூர், திருவதநீந்திரபுரம், சிதம்பரம், பழனி முதலான ஸ்தலங்கள் சென்றிருந்த காலத்தில், ஆண்டாண்டுள்ள மூர்த்திகளின் மீது இயற்றிய தோத்திர ரூபமான பாடல்களும் வேறு சில பல
தனிப்பாடல்களும் உளவேனும் அவை யிற்றை, ஆசிரியர்தஞ் சரித்திரத்தை வேறாக எழுதக் கருதியுள்ளேனாதலின் ஆங்குத் தருதல் பொருத்தமுடைத் தென்றெண்ணி ஈங்குச் சேர்க்கவில்லை.

இவ்விரண்டாம் பதிப்பி லடங்கிய பதினான்கு பகுதிக்களுள் முதலாவதாகிய மணிய சிவனார் கலிவெண்பா, மாங்குடியிலவதரித்துச் சத்தாத்துவிதசைவ மேற்கொண்டு விளங்கிய மகா சீலராகிய ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவனார்மீது அன்னார் தம் பெருமைக்குணம் பலவும் விளங்கப் பலபடப் புனைவணி கலந்திகழப் பாடியது. இவர்தம் பெருமைகளை யாவரும் உணர்ந்து கொண்டாடற் பொருட்டு வசன நூலாக ஸ்ரீமணியசிவனார் சரித்திரத்தை தனி யேயும் ஆசிரியர் எழுதியுள்ளார். ஸ்ரீ சிவனாரிடத்து ஆசிரியர்க்கு மிகுந்த பக்தி யும் பேரன்பும் அளவுகடந்து உண்டு. அன்னார், தமது கனவில் எழுந்தரு ளிப் பஞ்சாக்ஷர உபதேசம் செய்ததை இவர்,

என்று பாராட்டியும், தமக்கு ஷடாசர உபதேசஞ் செய்ததை,

என்று சிறப்பித்தும், தமக்குண்டாகிய தமிழறிவும் பெருமையும் எல்லாம் சிவனார் தமக்குச் செய்த ஆசீர்வாத பலத்தால் என்ற உணர்ச்சி மேலிட்டு,

என்றும்,

என்றும், தமது நன்றியறிவு புலப்பட இக் கலிவெண்பாவிற் கூறியுள்ளார்.

ஆசிரியர்,தாம் செந்தமிழ் நூல் பலவற்றையும் ஆராய்ந்து வரும்பொழுது தமக்கு ஏதேனும் ஐயந்திரிபறியாமையால் இடர்ப்பாடுநேர்ந்துழித் தாம் மனப்பாடமாக வைத்துள்ள இக் கலிவெண்பாவை யொருமுறை யோதிய பின்ன ருறங்கப் போவதும், துயிலுகையில் ஸ்ரீசிவனார் கனவில் எழுந்தருளி அவ்விடர்ப்பாடுகளனைத்தையு நீக்கியருளுவதால் துயிலுணர்ந்தபின் யாவுந் தெளிவாய் உண்மைவிளங்கப் பெறுவதும் உண்டென்று பன்முறையும் அவர் உரைப்பதுண்டு.

இரண்டாவதாகிய அவயவ அறிக்கை யென்பது ஸ்ரீ மணிசிவனார் தம் மாணாக்கர்களாகிய, ஆசிரியர் தம் பிதா கோவிந்த சிவனார், ஸ்ரீநிவாஸ சிவனார், சுப்பிரமணிய சிவனார் ஆகிய ஏகலிங்க சிவார்ச்சனை புரியும் பரம சாம்பவ சிகாமணிகளாய் விளங்கிய மூன்று பெரியார்பால் தமக்குள்ள பக்தியும் மெய் யன்பும் திகழ ஆசிரியர் தமது அவயவங்களை முன்னிலைப்படுத்தி வரைந்தது.

மூன்றாவதாகிய கையறுநிலை, ஆங்கிலத்தில் சோகரஸம் ததும்பப் புனையும் 'எலிஜி'(Elegy) என்னும் ஒரு வகை யாப்பினை யொத்ததாய்ப் பண்டைத்தமிழ்நூல்களிற் காணப்படும் புறப்பொருட் டுறையாகிய 'கையறு
நிலை' யினைத் தழுவி ஆசிரியர் தமதன்பிற்குரியராயிருந்து பின்னர்க் காலஞ் சென்ற ஒரு சிலர் மீது தமதாற்றாமை விளங்கப் பாடிய பாக்களாகும்.

இதனுள், அக்காலத்தில் ஆங்கிலக் கவிச்சக்கிரவர்த்தியாய் Poet Laureate என்னும் பட்டந் தரித்து விளங்கிய மகாகவி டெனிஸன் பிரபு இறந்துழி, அக்கவிஞரின் இனிய நூல்களில் ஈடுபட்டு மகிழ்வடைந்த ஆசிரியர் தமதாற்றாமையைப் புலப்படுத்திய பாக்கள் முதலில் நிற்பனவாகும். ஒரே சுவையை உருசிப்பவன் தெவிட்டாமைப் பொருட்டு இடையிடையே வேறோர் சுவையைச் சிறிது சிறிது உருசித்தல்போலச் செந்தமிழ் நூலாராய்ச்சியையே செய்து வந்த ஆசிரியர் இடையிடையே தமது மனத்திற்கு ஊக்கமுண்டாக மறுசுவை நூலாகக் கொண்டு பார்ப்பது இந்த டெனிஸன் பிரபுவின் செய்யுட்டிரட்டேயாம். இவர் டெனிஸன் கவிகளில் ஈடுபட்டமை. 'போலியாராய்ச்சியன்', 'ஓர் ஐயப்பாடு', என்ற தலைப்பின் கீழுள்ள செய்யுட்களை நோக்குநர்க்குப் புலனாகும். மேலும் ஆங்கில தத்துவ சாஸ்திரப் பயிற்சி நன்குடைய ஆசிரியர் அத்தத்துவப் பொருள்களை மிளிரக் காட்டுங் கவிஞனா கிய டெனிஸனிடத்தில் ஈடுபடுதல் இயல்பேயாகும். இதற்கு,

என்று ஆசிரியர் கூறிய பாவே தக்க சான்று பகரும்.

இதன் பின்னர் 2 -வது, 3 -வது உட்பகுதிகளில் முறையே அன்புடைய மாணவன் மாட்டும் அருள்கனிந்த ஆசான் கண்ணுந் தமக்குள்ள பேரன்பு புலப்பட, ஒரோவோரடி மிக்கு வந்த கொச்சக வொருபோகில், அவலச்சுவை கனிந்து விளங்கச் சொல்லழகும் பொருளழகுந் திகழ நிற்கும் பான்மை, உற்று நோக்கித் திளைத்தற்பாலதாம்.

நான்காவது உட்பகுதியில் யாழ்ப்பாணம் ராவ்பகதூர் சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளையவர்கள் இறந்துழி அவர்தம் பிரிவாற்றாமைக் கிரங்கிச் சென்னைமாநகரிற் கூடிய தமிழ்ப் புலவர் பலர் சேர்ந்த அநுதாபக் கூட்ட மொன்றில் ஆசிரியர் பாடிய செய்யுட்கள் உள்ளன. ஆசிரியர் ஆண்டுக் குழுமியிருந்த புலவர்களைத் 'தண்டமிழ்ச் செந்நாப் புலவீர்' என்று விளித்துள்ளதும், 'நந்தம் பன்னரிய நகர்' என்று சென்னையைக் குறித்துப் போந்ததும் மேற்கூறியவற்றுக்குச் சான்றாகும்.

ஏனைய கையறுநிலை யுட்பகுதிகளின் விவரங்கள் அவற்றின் குறிப்புரைகளால் விளங்கும்.

'கடற்கரையுலா,' 'தாமரைத்தடம்,' ஆகிய இரண்டும், ஆசிரியர் தமது இல்லக் கிழத்தியுடன் நகையாடிப் பேசு முறையின்கண் அறிவுறுத்திய 'தற்காப்பு நியமம்,' 'இயற்கை வனப்பு' என்னும் உண்மைகளை வற்புறுத்திக் கூறியனவாகும்.

ஆசிரியர், வெண்ணில வெறிக்கும் ஓரிரவின்கண் உணவு கொண்டபின் நண்பர் சிலருடன் மேன்மாடியில் விநோதப் பொழுது போக்காக உரையாடி யிருந்துழி ஒருவர், நீதிமன்றத்தின் றலைமையிலமைத்துள்ள விளக்கினின்று வெளிப்பட்டுச் சுழலும் இருசுடர்ப் பிழம்புகளைச் சுட்டித் தமக்குத் தோன்றுங் கற்பனைகளைக் கூறக்கேட்டபொழுது, அவர் தற்குறிப் பேற்றமாகக் கூறிய கற்பனைகளே 'கலங்கரை விளக்க'ப் பகுதியிற் காணப்படுஞ் செய்யுட் கருத்துக்களாம்.

சென்னைக் கிறிஸ்தவக் கலாசாலைத் தலைவராயிருந்த டாக்டர் மில்லர் துரைக்கு வெண்கலச் சிலையொன்றமைத்து நாட்டி, அதனைச் சென்னைக் கவர்னராயிருந்த ஆம்ப்ட்ஹில் துரை யவர்கள் திறப்புவிழாச் செய்தபொழுது, ஆசிரியர் கூறிய செய்யுட்களே 'ஆசானுருநிலை' யில் அடங்கியனவாகும். இதனை, மேற்படி கலாசாலையில் உபந்நியாசராயிருந்த மிஸ்டர் K. கிருஷ்ணமாசாரியர் M.A. அவர்கள் ஆங்கிலத்திலும் 'My Masters' Statue' என்னும் தலைப்பிட்டுச் செய்யுளாக மொழி பெயர்த்துள்ளார்.

ஓரமயம், ஆசிரியர் கடற்கரையில் தம் மாணவரிடம் ஊழ்வினையின் முறையினைப் பற்றி வலிவுறுத்திக் கூறிய கருத்துக்களை யமைத்துப் பாடியது 'பட்டினக் காட்சி'யாம். இதன்கண், பற்பல மாந்தரின் பண்புகளை நகைச்சுவை திகழப் பாடிய பாடல்களும், பட்டினத்தின் அமைப்பினைத் தற்குறிப்பேற்ற வணிநலம் விளங்க வருணித்துள்ள பாக்களும் படிக்கு நர்க்கும் பேரின்பம் பயத்த லொருதலை.

ஸ்ரீமான் பாண்டித்துரைசாமித் தேவர் அவர்கள் மதுரையில் தமிழ்ச் சங்கம் ஸ்தாபிக்கப் பெருமுயற்சி செய்த காலத்தில், அவ்விசயத்தில் ஊக்கமின்றியிருந்த மதுரை மாநகரினரை ஊக்குதற் பொருட்டு வரைந்தது 'மதுரை மாநக'ராம். ஆசிரியர் சித்தூரிலிருந்து ரெயில் பிரயாணஞ் செய்த சிரமத்தையும் பொருட்படுத்தாது, நமது விடுதியிற் குழா(Water -Pipe)யின் கீழ் ஸ்நாநஞ் செய்துகொண்டே இம்’மதுரைமாநகர்’ அகவலினை, அடியேன் எழுதிவரச் சிறிதும் தங்குதடையின்றிக் கூறி முடித்தனர். இதனாலே அவர்க்குத் தமிழின் மாட்டுள்ள அளவற்ற அன்பு புலனும்.

‘பரிந்துரை’ என்பது, ஸ்ரீமதி அசலாம்பிகை யம்மையவர்களின் இனிமை வாய்ந்த செய்யுட்களினைக் காணுந்தோறும் மகிழ்ச்சியடையும் ஆசிரியர், அவ்வம்மையார்க்கு உண்டான துயரினை யாற்ற வரைந்து விடுத்த நிருபமாகும்.
விக்டோரியா ராணியின் மீது பாடிய கையறுநிலைச் செய்யுளும், முடி சூட்டிரட்டைமணிமாலைச் செய்யுளும், ஆசிரியர் தம் இராஜ விசுவாசத்தினைக் காட்டுவனவாம்.

பக்தி வயப்பட்டுப் பேரன்பு ததும்ப பாடிய ‘பண்டித நாட்ட’ப் பதிகம், ஆசிரியர்க்குக் கலியுகத்திற் கண்கண்ட தெய்வமாகிய குமாரக் கடவுளின் மாட்டுள்ள நம்பிக்கையைப் புலபடுத்தும் அறிகுறியாகும்.

ஆசிரியர்தம் நூல்களில் ஈடுபட்ட நண்பர்கள் பலரும் பன்னாளாக இப்பாவலர் விருந்தினை இன்றியமையாக் குறிப்புரை முதலியவற்றுடன் பெறல் வேண்டு மென்று விரும்பியதை யுணர்ந்து, அன்னார்தம் புதல்வராகிய
சிரஞ்சீவி வி. சூ. சுவாமிநாதன் அவர்கள் என்னை யண்மி இந்நூற்கு வேண்டிய குறிப்புரையை வரைந்துதர வேண்டினர். இந்நூலின் பல பகுதிகளும் வரையப் பெற்ற அமையங்களிலெல்லாம் ஆசிரியரோடு இடைவிடாது உடனுரைந்து நெருங்கிப் பழகியவன் யான் என்பது நினைந்தே என்மீது இப் பொறையை அவர் ஏற்றினார் என்று கருதுகிறேன். அவர் வேண்டி யாங்குச் செய்ய எல்லாவற்றானுங் கடப்பாடுடைய எளியேன் என்னாலியன்றளவு செய்யுட்களின் பொருள் விளங்குமாறு ஓர் குறிப்புரை வரைந்துளேன். எனினும், ஆசிரியர்தம் பாடல்களில் அமைந்து கிடக்கும் ஆழ்ந்த கருத்துகளையும் அணிநல மாதிய அழகுகளையும் முற்று மெடுத்தோதும் வன்மை சிறிது மில்லாத எனது குறிப்புரையைத் தமிழ் பயிலு மிளைஞர்க்கு ஒருவாறு பயன்படுமென்று கருதி உலகம் போற்றுமாறு பெரிதும் வேண்டுகிறேன்.

அண்ணாமலை நகர், ந. பலராம ஐயர்
1 -4 -1938
- - ----- - ----- - ----- ----- -

பாவலர் விருந்து

I

1. மணியசிவனார் கலிவெண்பா

(திருவையாற்றிற்கடுத்த மாங்குடி யென்னுஞ் சிறூரிற்றோன்றியவரும், தமது தந்தாயார்க்கு வாய்த்த ஞான குரவரும், சிவாதுபூதிச் செல்வருமாய் விளங்கிய ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவனார் மீது 1894 -ஆம் வருஷம் தாம் தமது
தாயாரோடும் மகா சிவராத்திரியினிமித்தம் சீகாளத்தி நகரஞ் சென்றுழிப் பாடியது.)

மணியசிவனார் கலிவெண்பா
காப்பு

----- -----
காப்பு: - சீமான் - திருவாளன்; செல்வன், மணியசிவன் - பெயர். பாமாலை - பாவாகிய சொன்மாலை. பணி - அணிகலன். இயத்த - செய்வ. நாமாது - ஸரஸ்வதி. கற்புஅகலா - கற்பின் நீங்காத. வள்ளிகணவன் - சுப்பிரமணிய மூர்த்தி. அன்னான் தமையன் - அவன் மூத்தோனாகிய கணபதி. கற்பகமால் யானை - பெரியகற்பக விநாயகர்.

ஞானகுரு வணக்கம்: - எந்தை -எமது பிதா; கோவிந்த சிவன் - பெயர். குரவன் - ஆசாரியன். கழல் - ஈண்டுத் தானியாகுபெயாராய்ப் பாதத்தை யுணர்த்திற்று. சிந்தைகூர் - உளத்தின்கண்மிக்க; பேரணி - பெருமை வாய்ந்த அணிகலன். சீர்த்து - சிறப்புடையதாகி. கழல் சீர்த்துப் பேரணியாம் என முடிக்க. தந்தையாகிய கோவிந்த சிவனாரே பிரமோபதேசம் செய்தவராவதோடு ஆசிரியர்க்குப் பஞ்சாக்ஷர உபதேசமுஞ் செய்தவராதலின் ஞானகுமு வாவர்.

ஆக்கியோன் பெயர்
குறள் வெண்பா

நூல்

கலி வெண்பா

----- - ----- ----- -
ஆக்கியோன் பெயர்: -வேள் -கண்டோரால் விரும்பப்படுபவன்,கலிவெண்பா அகவல் - உம்மைத்தொகையாகக் கொண்டு கலிவெண்பாவ்வாகிய 'மணிய சிவனார் கலிவெண்பா'வும், அகவலாகிய நேரிசையாசிரியப் பாவானியன்ற 'அவயவ அறிக்கை'யும் ஆகிய இவ்விரண்டும் எனப்பொருள் கொள்க. ஆசிரியர், 'மணிய சிவனார் கலிவெண்பா'வும், அவயவ அறிக்கை'யும் ஆகிய இவ்விரண்டனையுமே முதன்முதல் தனிப் புத்தகமாக அச்சிட்டு வெளிப்படுத்தினரென்பது ஈண்டறியற்பாலது. அகவல் -'அகவ லென்ப தாசிரி யம்மே' (தொல்.பொரு.செய்.சூத்.அக) என்னுஞ் சூத்திர வுரையிற் பேராசிரியர்,'அகவிக் கூறுதலான் அகவலெனக் கூறப்பட்டது. அஃதாவது கூற்றும் மாற்றமுமாகி ஒருவன் கேட்ப அவற்கு ஒன்று செப்பிக் கூறாது தாங்
கருதியவா றெல்லாம் வரையாது சொல்லுவதோராறும் உண்டு, அதனை வழக்கினுள்ளார் அழைத்தல் என்றுஞ் சொல்லுப. அங்ஙனஞ் சொல்லுவார் சொல்லின்கண் எல்லாம் தொடர்ந்து கிடந்த ஓசை அகவலெனப்படும்,' என்று கூற்றிலுணர்க. பேரியல் ஐந்தும் பெறும் - பெரிய இலக்கணங்களாகிய எழுத்துச் சொல் பொருள் யாப்பு
அணி என்னும் ஐந்தனையும் பெற்று விளங்கும்.

1. பூ மணக்கும் கூந்தற்பொறி - பூ மணம் வீசும் கூந்தலையுடைய இலக்குமி. நான்முகன் - பிரமன். நாமணக்கும் மான் - நாவில் வீற்றிருக்கும் மான் போன்ற ஸரஸ்வதி. மணக்கும் - கூடியிருக்கும், காமணக்கும் - சோலை சூழ்ந்துள்ள, மாங்குடி -ஊரின் பெயர், எந்தை - எமது பிதாவாகிய கோவிந்த சிவனார், இதயமாங் கமலம் -
மனமாகிய தாமரை. அரசனம் - அரச அன்னம், ராஜஹம்ஸம். பாங்கு - அழகு.

5. பதம் - பதவி, துன்னு - சேர்ந்த, பரஞ்சோதி - மேலான ஒளி, அத்துவிதமாய் - இரண்டாந் தன்மையின்றி, ஒளிரும் - விளங்கும். ஆன்மா - எங்கும் இரண்டறக் கலந்து நிற்கும் பரமாத்மா, சித்தர் - அணிமாவாதிய எண்வகைச் சித்திகளும் கைவந்தவர். சத்து - உண்மைப்பொருள். சித்து - ஞானப்பொருள். சத்து சித்து இன்பம் -
சச்சிதானந்தம். என்றோ - எப்பொழுதோ, கேட்டு உவந்து - கேட்டு மகிழ்ந்து, தூய - பரிசுத்தமான, கதி - நிலைமை. கல்லாற்பதி - கல்லால விருஷத்தினடியில் வீற்றிருந்த பரமபதியாகிய தக்ஷிணாமூர்த்தி.


----- - - - -
வணங்கலர் -வணங்காதவர்,பகைஞர்,வேர்க்காது -வெருளாது,வெறுக்காது, வணங்காதாரையும் வெறுக்காது தாமே சன்மார்க்க வழியில் நடந்துகாட்டி அவர்களை நல்வழிப்படுத்தும் விருப்பினன் என்க. கத்தன் -கர்த்தன்,
தலைவன், கொம்புத்தேன் மூங்கிற் கோலிற் கட்டிய தேன். காமாதியாறு -அரிஷ்ட வர்க்கம்; காம க்ரோத லோப மத மாற்சரியங்கள், சித்தம் -மனம், அறிந்த -அறுத்த.

எஞ்ஞான்றும் -எப்பொழுதும், முப்பத்திரண்டுஅறம் -ஆதுலர்க்குஞ்சானை,ஓதுவார்க்குணவு, அது சமயத்தாக்குண்டி, பசுவுக்கு வாயுறை, சிதைச் சோறு, ஐயம், திபண்ட சங்கல், அறவிச்சோறு, மகப் பெறுவித்தல், மகவுவளர்த்தல், மகப்பால் வார்த்தல், அறவைப் பிணஞ்சுதல், அறவைத் தூரியம், சுண்ணம், நோய்க்கு மருந்து, வண்ணார், நாவிதர், கண்ணாடி, காதோலை, கண்மருந்து,தலைக்கெண்ணை, பெண்போகம், பிதற்றுயர் காத்தல், தண்ணீர்ப் பந்தல், மடம், தடம், சோலை, ஆவுறிஞ்சுதறி, விளங்கிற் ருணவு, ஏறுவிடுத்தல், விலைகொடுத் துயிர்காத்தல், கன்னிகாதானம், ஞாலம் -உலகம், அஞ்ஞானம் -அறிவின்மை, ஐயம் -சந்தேகம், திரிபு -விபரீத வுணர்ச்சி ஒழித்த -தம்மையடைந்தார்க்கு நீக்கிய, ஆன்றோன் -எல்லா நற்குணங்களும் அமைந்தோன், கயும்படி -அழியும்படி, நயந்து -விரும்பி, அரும்பொருள் -கிடைத்தற்கரிய பொருள்.

30 கானரசிகநிசியுணர்ந்து அனுபவிப்பவன், சித்தந்தவேள் -அறிவுருவான முருகன், எத்த -துதிக்க, அவனீ -பூமி, விண்ணோசமுதினின்றும் வேறுபடுத்த ‘அவனியி னுட்போந்த’ அமுதுஎன விசேடித்தனர், ஒழித்துகாட்டணி, சவம் -புதுமை. ஒக்கவே -ஒழுங்குசேர, ஓதாணுணர்ந்தான் -படியாமல் அறிந்தவன், ஆசிரியரும் மணியசிவனாரும் சாமவேதிகளாதனாலானும், ‘வேதநாம் மால வேதோஸ்மி’ என்று சிறப்பிக்கப்பட்டதாலும் சாமத்திஅ முன் வைத்தனர். அக்ரு -உரித்திராக்கம். புனைந்த -தரித்த், அநுபூதிமாந் அநுபூதியடைந்தவன், அநுபூதிதானே கண்டறிந்தும், பிறர்க்குச் சொல்ல இயலாததுமான அறிவு.

cf." பேசா அநுபூ தியையடியேன் பெற்றுப் பிழைக்கப் பேரருளால்,
தேசோ மயந்தந் தினியொருநாற் சித்தத் திருளுந்தீர்ப்பாயோ." (தாயு. சொல்லற்.3)

மட்டு -தேன்.ஆர் -நிரம்பிய, குழல் -கூந்தல். மடவார் மால் இருள் – மாதரான் உண்டாகும் மயக்கமாகிய இருள்.

30. பட்டாங்கு - - உண்மைநூல். சொற்றபடி -சொன்னவிதம். அட்டாங்க யோகம் - எட்டுறுப்புகளையுடைய யோகம். எண்வகை யுறுப்புகள் - -இயமம், நியமம், ஆசனம்,வளிநிலை, தொகைநிலை, பொதைநிலை, நினைதல், சமாதி என்னும் எட்டும், இவற்றைப் பின் வருஞ் சூத்திரங்களா லுணர்க.

---------------
பயின்றான் - -பலநாற் பழகியவன், புத்திபுத்திமான் - - புத்தியும் புத்தியுமுடைன். யோகம் - -சுகானுபவம்.வரகு - -அழகு.மும்மலம் - -ஆணவம், மாயை, கன்மம். பதி - -பரமபதி, சிவன். ஒன்றும் - -கூடும். முதிர்பசு - -பக்குவமடைந்த ஆன்மா.கைம்மலர் - -கையாகிய மலரில். சிற்குறி -ஞானமுத்திரை. மும்மயநீக்கிய காலத்தில் சிவத்தோடு கூடும் பக்குவமடைந்த ஆன்மாவி னியல்பைக் கைம்மலனற் செய்யும் ஞான முத்திரையான் அறிவித்த செம்மல் என்ன. செம்மல் - -தலாவன்.

சிந்தா மணியைச் சிவக்கொழுந்தைச் சின்மயத்தைக் கந்தூக்க மாகவன்பு கட்டுதற்கு - நந்தாத
சங்கிலியெ முள்ளத் தடங்கூடத் திற்கருணைப் பொங்குமதந் தன்னைப் பொழிகின்ற - செங்களிற்றை
யெத்திக்குஞ் சீரா ரிறையோனைச் சிந்திக்கத் தித்திக்குந் தன்மையுள செங்கரும்பை - முத்திக்கு
மூலத்தைக் கல்வி முதல்வனைமெய் காத்தானைக் காலங் கடந்த கடவுளைப்பே - ரோலமிட்டுத்
தூதருட னேவருங்கா லற்செகுக்குஞ் சூலத்தைப் பாதம் பணிந்தார் பரமசுக - தாதைதனை
யெங்கு நிறைந்தானை யேகாந்த மானானைத் துக்கமறை யெல்லாந் தொகுத்துத்தான் - மங்காப்
பிரசங்கத் தின்முகமாய்ப் பேசுபெரி யோனை யரசங்கம் யாவு மடைந்த - குரிசிறனை
----- - - -

35. சிந்தாமணி - நினைத்ததை யளிக்குமொரு தேவரத்நம். சிந்மயம் - ஞானமயம். கந்து ஊக்கம் ஆக - ஊக்கம் கந்து ஆக என மாற்றா. கந்து - கட்டுத்தறி. நந்தாத - கெடாத. தடங்கூடம் - பெரிய யானைக்கூடம்.
செங்களிறு - செந்நிறம் வாய்ந்த களிறு. மனமாகிய கூடத்தில் ஊக்கமாகிய கட்டுத் தறியில் அன்பாகிய சங்கிலியாற் பிணிப்புண்டு மிக்க கருணையாகிய மதத்தைச் சொரியும் களிறு என்க.

சீர் ஆர் - புகழ் பரவிய. மூலம் - காரணம். மெய்காத்தான் - சத்திய விரதன். பேர் ஓலம் - பெரிய ஆரவாரம். காலற் செருக்கும் - யமனைக் கடக்கும். பரமசுக தாதை - மேலான இன்பத்தை யளிக்கும் தந்தை.

45. எங்கும் நிறைந்தான் - சர்வாந்தரியாமி. ஏகாந்தம் - தனிமை. துங்கம் - உயர்வு. தொகுத்து - திரட்டி. பிரசங்கத்தின் முகமாய் - உபந்நியாச வாயிலாய் அரசங்கம் - அரசனுக்குரிய அங்கங்கள். இவன் தவராஜாங்கத்தை நாடாத்துஞ் சிவராஜ யோகி யாதலின் 'அரசங்கம்' கூறினார். அரசர்க்குரிய அங்கங்கள் பத்து - ஆணை, ஊர், கலி, கொடி, நாடு, பரி, மலை, மாலை, முரசு, யாழ் என்பன.

----- -

--------
குரிசில் - குருசில், தலைவன். வெள்ளிமலை - கைலை.

50. நாதாந்தம் - நாதத்தின் முடி. போதாந்தம் - ஞானத்தின் முடிவு. உட் பொதிந்த - உள்ளே நிரம்பிய. உரைப்பரிய வுண்மை - வெளியிட்டுச் சொல்லமுடியாத உண்மைப் பொருள். நட்பாளன் - நட்பை யாள்பவன். பெட்பு - விருப்பு. மாண்டானை - மாட்சிமை யுள்ளானை. மலையிலிட்டு - மலையிலேற்றி. காற்று அசையா -
காற்றாள் சலனமடையாத.

55. மாவிளக்கு - பெரியவிளக்கு, மாவிளக்குமாம். தூண்டா மாவிளக்கு எனக்கூட்டுக. கலை கனிந்த சாறு - சாஸ்திரங்களில் உள்ள முதிர்ந்த ரஸம். பருகிட்ட - உண்ட. சாம்பவன் - சாம்புவை வழிபடுவோன். நான்மறைமேல் - வேதாந்தத்தில். தேவு - கடவுள். விமலம் - அழுக்கற்ற. வித்தை - அறிவு.

60. களஞ்சியம் - சேர். களங்கபரிபாகம் - மலபரிபாகம்; பாசம் தனது தன்மை நீங்கிப் பக்குவமடைதல். சத்தி நிபாதம் - ஆன்மாவினது ஞாநத்தைத் தடுக்கு மாணவமல சத்தி நழுவு மவசரத்திலே முற்பிற்பாடறச் சிவத்தினது சிற்சத்தி பதிந்து அவ்வான்மாவினது நித்தியஞானக் கிரியையை விளக்குவது. அது மந்த தரம், மந்தம், தீவிரம், தீவிரதரம் என நான்கு வகைப்படும். அவற்றுள், மந்ததரமாவது - நமக்குப் பெறுபேறா யுள்ள பதி யொருவனுண்டென்று அறிவொழிந் திருத்தல்; மந்தமாவது - அப்பதியை அடைதற்கு வழி எங்ஙனமென் றாராய்தல்; தீவிமாவது - அங்ஙனமாராய்ந்தறிந்த பதியை அடையும் பொருட்டு அதற்குத் தடையாயுள்ள பிரபஞ்சத்தை அகத்தான் வெறுத்துப் பறுத்தாற்றழுவுதல்; தீவிரதரமாவது - அப் பிரபஞ்சத்தை அகம் புறமென்னு மிரண்டானு முற்றத்துறந்து ஞாநாசாரிய ரொருவரையே பொருட்படுத்துத் திரிகரசங்களினாலும் வழிபடுதல். மந்ததரம் - வாழைத்தண்டினும், மந்தம் - பச்சை விறகினும், தீவிரம் - உலர்ந்த விறகினும், தீவிரதரம் - கரியினும், முறையே நெருப்புப் பற்றுதல் போல்வனவாம்.

சத்தி - திருவருள். நி - உபசருக்கம். பாதம் - பதிதல். ஓகை - மகிழ்ச்சி. ஒருவன் - ஒப்பற்றவன். சீகண்டம் - ஸ்ரீகண்டம், நீலகண்ட பாஷ்யம். பாடியங்கள் - விருத்தியுரைகள். பாடியங்கள் ஐந்து - வியாசர் செய்த வேதாந்த
சூத்திரத்திற்கு விருத்தியுரை வகுத்த சங்கரர், நீலகண்டர், இராமானுஜர், மத்வர், வல்லபர் என்னும் ஐவர் செய்த பாஷ்யங்கள். மீது இவர - மேற்பொருந்த. உபநிடதம் - வேதத்தின் உட்பொருளைக் கூறும் நூல்.
சிவாகமம் - சதாசிவமூர்த்தி ஆன்மாக்கள் தருமார்த்த காம மோக்ஷ மென்னும் புருடாத்தம் நான்கினையு மடையும் பொருட்டு அநுட்டுப்புச் சந்தஸாக அருளிச் செய்த ஒரு முதனூல். அது காமிகம் முதல் வாதுளம் ஈறாக இருபத்தெட்டு வகைப்படும் என்ப. ஏர் ஆர் - அழகுமிக்க. பஞ்சாமிருத வித்தியா விருத்தி - பஞ்சாமிருதம் போன்ற வித்தியாவிருத்தி. பஞ்சாமிருதம், பழம், தேன், சர்க்கரை யிவற்றாலாயது போல வித்தியாவிருத்தி, உபநிடதம், ஆகமம், புராணமென்னு மிவற்றாலாயதென்க. வித்தியாவிருத்தி – மணிய சிவனார் செய்த நூல் (மணிய சிவனார் சரித்திரம் பார்க்க). தேக்கிய - நிறைத்த. வாக்கிய - சொரிந்த.

70. மேதகு - மேன்மை வாய்ந்த. மேதாவி - பேரறிவுடையன். வித்தகன் - அறிவாளன். விப்பிரன் - வேதியன். கீதரசம் சேர்ந்த கிளவியன் - கானம் போல இனிமை வாய்ந்த சொல்லையுடையான். வாதம் - தருக்கம். கோட்டுமா ஆண் - ஆண்கோட்டுமா, களிறு. கோடு - கொம்பு. கோட்டுமா - யானை. கோள் அரி - வலிய சிங்கம். தன்னொடு வாதஞ் செய்பவர்களாகிய யானைகளை எளிதில் வெல்லுஞ் சிங்கம் போன்றவன் என்றபடி. வீட்டுநெறி - மோக்ஷ மார்க்கம். செற்றவன் - அழித்தவன். சால - மிகுதியும்.

75. சீனிவாசன் - மணிய சிவனிடம் உபதேசம் பெற்ற ஒருவர். (மணிய சிவனார் சரித்திரம் பார்க்க) சிவ சின்னம் – விபூதி ருத்ராக்ஷம்.

உயங்குயிர் - வாடும் உயிர்கள். வாய்த்த - பொருந்திய. வாவி - தடாகம். கந்தம் - மணம். நந்து - சங்கு. தவழும் - ஊரும். தடம் - தடாகம். சுப்ரமண்ய சாத்திரியார் - சோமசுந்தரபுரம் சுப்பிரமணிய சாஸ்திரிகளென்று வழக்கமாய் அழைக்கப்படுபவர். சிந்தாமணி கணபதி யுபாவணை செய்பவர். இம்மகா சாம்பவரும் மணிய சிவனார் தஞ்சீடர்களொருவர். (மணிய சிவனார் சரித்திரம் பார்க்க) உறுதுணை - இல்லறத்திற்
குற்ற துணையாகிய மனைவி. சலக்ரீடை - நீர் விளையாட்டு. சுகுமாரன் – மிருதுத் தன்மையுடையவன். பண்ணவன் - தேவன்.

85. தன்னை யறிந்தான் - ஆத்தும லஷணத்தை யறிந்தவன். தற்சொரூபம் ஆனானை - சகவர வுருவம் அடைந்தானை. பொன்னின் பற்று - பொன்னாசை. இன்னல் புரி - துன்பத்தைச் செய்யும். நீத்த - நீக்கிய. அவிச்சை - அவித்யா, அஞ்ஞானம். அது - பகுதிப்பொருள் விகுதி. விண்ணாடர் - தேவர். ஏத்தி - துதித்து.
எங்கவிக்குத் தலைவன் எனச் சுட்டுக. ஆத்தன் - ஆப்தன்; உள்ள பொருளைக் கூறுவோன்; அந்தரங்க இஷ்டன்.

90. சாக்ஷாத்காரம் - பிரத்தியக்ஷம். சோத்தம் - ஸ்தோத்திரம்; இழிந்தோர் செய்யும் அஞ்சலி. "சோத்துன்னடியமென் றோரைக் குழுமித்தொல் வானவர் சூழ்ந், தேத்தும்படி நிற்பவன்". சோத்தம் - இழிந்தோர் செய்யும் அஞ்சலி; அது சோத்தம் எனக் கடைக்குறைந்து நின்றது, 'சோத்தமடியம்' என்பதூஉம் அடிய
மெனிற் குழுமித் தொல்லை வானவர்' என்பதூஉம், 'குழீஇத் தொல்லை வானவர் சூழ்ந் தேத்தும்படி நிற்பவன்' என்பதூஉம் பாடம்' (திருக்கோவையார் செய், *பேராசிரியர் உரை). செய்வான் - செய்யும்படி, வடிவழகு மெய்யன் – மெய்யான ரூபலாவணிய முடையவன். காதலி - மனைவி, திகந்தம் உற்ற - திசைகளின் முடிவான எல்லையளவும் பரந்து பொருந்தின.
---- ----- -

சீதளம் -குளிர்ச்சி, முகாரவிந்தம் -முகமாகியதாமரை, சீரோண் -புகழுடையோன், திகந்தமுற்ற சீர் எனக்கூட்டுக. சாதல் பிறப்புஇரண்டும் அளவிடமுடியாவாதலின்அவற்றைச் சமுத்திரங்கள் என்றனர். முன்னர் -முன்பு, முதலில். முத்தமிழ் - இயற்றமிழ், இசைத்தமிழ், நாடகத்தமிழ். கன்னல் - கரும்பு. ஆணிமுத்து -உயர்ந்த முத்து. ' பண்டு சந்நியாசிகள் தன் ............ பகவனை' -ஈண்டுக் கூறிய வரலாற்றை மணிய சிவனார் சரித்திரத்திற் பார்க்க.

100. சூக்குமம் - இரகசியம். பகவன் -பகவான். அளவிடமுடியாத ஐசுவரியம், வீரியம், புகழ், திரு, ஞாநம், வைராக்கியம் என்னும் ஆறு குணங்களை யுடையான் என்பர். சார்ந்த -சேர்ந்த. பதித்து -சேர்த்து. ஏற - மிக்குப் பொருந்த. தாபித்தல் - இருத்துதல், பிரதிட்டித்தல். பாடலுறும் -பாடும். வந்து -தோன்றி. மனத்திருக்கு -மனத்தின் மாறுபாடு. மடியச்செய்த -அழித்த. புனிதன் - பரிசுத்தன். நல் தாம துரையான தயாபரன் - நல்ல அழகிய தலைவனான மேலான தயையுடையவன் - தாமம் -அழகு . ஆதாரம் ஆறு; ஆதாரம் - உடம்பிலுள்ள விசேடமான
இடம். அவை, மூலாதாரம், சுவாதிட்டாநம், மணிபூரகம், அநாகதம், விசுத்தி, ஆஞ்ஞை, என்னும் ஆறாம். மானம் -மௌநம். பிரமாநந்தம் -சிவாநந்தம். ரந்திரம் -துவாரம்.வெளி. ரட்சகன் -காப்பவன்.

110. அஞ்செழுத்து மந்திரம் -பஞ்சாக்ஷரம். ஆசிரியர், தமது பாதாவின் மாட்டுப் பஞ்சாக்ஷர உபதேசம் பெற்றிருப்பினும், ஒரு நாள் துயிலுகையில் ஸ்ரீ மணிய சிவனார் தமது கனவிற்றோன்றித் தமக்குப் பஞ்சாக்ஷரோபதேசம் செய்தனர், என்று பன்முறையுங் கூறுவதுண்டு.

----------------
3.6 விக்டோரியா மகாராணி

{இந்திய சக்கரவர்த்தினியாரும் ஆங்கில நாட்டின் அரசியாருமாகிய மாட்சிமை தங்கிய விக்டோரியா மகாராணியாரவர்கள் காலஞ்சென்றமை கேட்டு இரங்கிப் பாடியது}

----- - ----- - - -
3. இன்பதுன்பங்கள் கர்மவசப்பட்டன என்று கூறியவனே. இன் மனம் இனியமனம். இருந்தவன் (பின்னது) = பெரிய தவத்தைச் செய்பவன். உரை வழங்கும் = பேசும். சுரியா = கூம்பாத, எனவே மலர்ந்த. புன்னகை = மந்தகாசம் நின்மலச் செம்பொருள் = நிர்மலமான செவ்விய பொருள், கடவுள். மிளிர்ந்த = விளங்கிய. பரிசு = தன்மை. நிகழ்த்தப்பாற்றோ = சொல்லக் கூடியதோ.

1. இயைந்தவாறு = பொருத்தமான விதம். பாங்கு = அழகு. பரிந்து = அன்புடன். ஓங்கு = உயர்ந்த. ஒளி = மன்னவர் உறங்காநிற்கவும் தாம் உலகங் காக்கின்ற அவர் கடவுட்டன்மை.

2. நின்மலக் குணத்தினள் = குற்றமற்ற குணமுடையவள். நேயம் = அன்பு. விரதம் = மேற்கொண்ட கடமை. நயந்து = விரும்பி. புன்மை = தீமை. பன்மகார் = பல மக்கள். பாரில் = இவ்வுலகினின்றும்.

3. செய்யகோல் = செங்கோல். வையகம் = உலகம். துய்ய = தூய. பைந்தோகை = பசிய நிறமுடைய மயில் போன்றவள்.

----- - ----- - -
4 கோமாட்டி = அரசி. தணந்த = பிரிந்த. பாரின்மங்கை = பூமாதேவி. உளம் நைந்து = மனம் நொந்து. இருளின் படாம் = இருளாகிய போர்வை. இரங்கிற்று = வருந்தியது.

5. செம்மைசெறி = சன்மார்க்கம். திறம்பாது = தவறாது. பல்லாண்டு = பல வருடங்கள். தலைவற் சேர்ந்து = தலைவனைக்கூடி. தம்மை = தாய். தம்மையகம் = தாய்வீடு. தகைமை = தண்மை. மான = போல. பொம்மல் = பொலிவு, அழகு. புவி மகள் = நிலமங்கை. விம்முயிர்த்து = அழுது; விம்மிப் பெருமூச்சு விட்டு.

6. இயைய = பொருந்த. மேதகவு = மேன்மை. அறைதல் = பேசுதல். நவ்வி = மான், சீமாட்டி, மாதரசி = விளி

7. உரியவள் அலள் = உரிமையுடையவளில்லை. தன்வயம் = ஸ்வாதீநம். பேதையாவள்:

நண்ணிய = பொருந்திய. தலைவன் = கணவன். குற்றேவலாட்டி = வேலைக்காரி. நாளும் = தினமும். புன்மொழி = அற்பமொழி. எளியவர் - அறிவில் ஏழைகள். தேறும் வண்ணம் = தெளியும்படி. போலி = உள்ளீடற்ற; பொருளில்லாத. வசைமொழி = பழிச்சொல். பொய்ப்ப = பொய்யாக.
----- ----- -

----- -----
8. அரசன் (King) மனைவி அரசி (Queen) எனப் பட்டம் பெறுவள்; அரசி (Queen) யின் கணவன் அரசன் (King) எனப் பட்டம் பெறான். இஃது ஆங்கில நாட்டு முறை. விக்டோரியா ராணியின் கணவனுக்கு ராஜகுமாரன் (Prince) என்ற பட்டமேயன்றி, அரசன் (King) என்னும் பட்டமில்லை. பரசும் - கொண்டாடும். நினது நாடு - ஆங்கில நாடு. விதி = சட்டம். பரிசு - தன்மை. விரை - மணம். குழல் - கூந்தல். குழலினார் - மாதர். போதகும் - வெளிப்படும்.

9. தண்டா - குறையில்லாத. தையல் - பெண். தையால் - விளி. ஆளுகை - ஆட்சி. காரிகைமார் = மாதர்கள். புதுமையெலாங் கண்டாய் எனக்கூட்டுக. புதுமை - நீராவியந்திரம். தந்தி, மின்சாரசக்தி முதலிய பலவாம். குவலயம் - மண்ணுலகம். பல் நலம் - பல நன்மைகள். உவந்து - களித்து.

10. கோள் - கொள்கை. நல்லசெயல் = - நல்லவற்றைச் செய்தல். பொல்லார்க்கும் நல்ல செயல் அவள் கோட்பாடு என்றபடி. வேட்டபடி - விரும்பியபடி மிக நீண்டபெரு வாழ்வு. - இவள் அறுபத்துநான்கு வருடம் அரசாண்டமையின் இங்ஙனம் கூறினார். நேர்மை - நடுவு நிலைமை. நல்கியது - கொடுத்தது.

11. நயம் - நன்மை. அன்னே - தாயே. நாடாகிய உடலுக்கு உயிர் போன்றவள் என்பேனோ. ஒளியுடை விழி - நாணுங்கண். என்கோ - என்பேனோ. செயிர் - குந்தம். மனன் -மனம். வயம் - வெற்றி. உருக்கொண்டதன்ன - ஓருருவெடுத்தாற் போன்ற. வான்படை - மேலான சேனை. ஆங்கிலச் சேனை சென்ற இடங்கடோறும்
வெற்றியே பெறுமியல்பின தென்றபடி.

3.7 தி. மி. சேஷகிரி சாஸ்திரியார்

[தமக்கு நண்பரும் பேராதரவா யிருந்தவரும் சென்னை இராஜதானிக் கலாசாலையில் வடமொழித் தலைமைப் புலமையும் பாஷைநூற் புலமையும் ஒருங்கே முறைபெற நடாத்தினவருமாகிய தீ.மீ. சேஷகிரி சாஸ்திரியாரவர்கள். எம்.ஏ., தேகவியோக மாயின ஞான்று இவர்தம் பிரிவாற்றாமையால் இரங்கிப் பாடியது.]

----- - ----- - -
1. சேடன் – ஆதிசேஷன். அளக்கலுந் துளக்கலு மாகாத் தன்மையினுஞ் சேணோர்க்கும் புலனா மாண்பினுங் குன்று குணத்திற் குவமையாயிற்று. கல்விச் செல்வமும் பொருட்செல்வமு மொருங்கு பெற்றிருந்த அருமை நோக்கிச் 'செல்வமுறு கலைஞ’ என்றனர். தற்குறிப்பேற்றவணி. களி – மகிழ்ச்சி. பார் இடத்தில் –
உலகில். சீர்த்தி – புகழ். ஒல்வகை – கூடியவாறு. உவவா – உவந்து.

2. பற்றுக்கோடு – ஆதரவு. மறையவன் – வேதியன். எம்மின் – எம்மினின்றும். விந்தை – வியப்பு. புதுப்பொருள் – புதிய கருத்து. வியப்பு – அதிசயிப்ப. நாட்டி – நிறுவி. அந்தரர் – தேவர். கைம்முகிழ்த்து – கைகுவித்து. மந்தநகை – புன்னகை. உம்பருலகு – விண்ணுலகம். வகைமை – விதம்.

3. ஏனையர் – பிறர். தேர்ந்து – தெரிந்து. இரக்கம் – புலம்பல். ஒவ்வாது – பொருந்தாது. செவ்வாக – நேரிதாக. கொள்கிற்பார் – கொள்ளார். செம்மல் – தலைவன்.

4. ஆரியம் – ஸமஸ்கிருதம். மாக்கடல் – பெரிய சமுத்திரம். கடல் கடைந்து அமிழ்தம் அளித்தலின் நாராயணனை நிகர்ப்பாய் என்று குறிப்பித்தனர். முத்தம் – முத்தம் போன்ற அரிய விடயங்கள். பாரியலும் – உலகில் நடைபெறும். ஆந்திரம் – தெலுங்கு. உலவும் – சஞ்சரிக்கும். பவனன் – வாயு. காற்றிற்குக் கந்தவாகன் என்னும் பெயருண்மை நோக்குக. வேரி – தேன். வேரிய – தேனையுடைய. மேற்கொண்ட – தரித்த. வேந்தன் – அரசன்.

----- -
சேஷகிரி சாஸ்திரியார் பதினெட்டுப் பாஷைகளை அவ்வவற்றின் இலக்கணத்தோடு நன்கறிந்திருந்தனர்.
5. நூறு பழி – பல பழிச்சொற்கள். பாராட்டாமல் – பொருட்படுத்தாமல். வாய்மை – உண்மை. எழுதா வெழுத்து – அச்சு. ஏற்குமாறு – பெறுமாறு. மொழிநூல் – Philology. இவர் எழுதிய நூற்குத் ‘திராவிட சப்த த்த்துவம்’ என்று பெயர். செலவு – இறத்தல்.

6. நலம் சான்று – நன்மையமைந்து. தண்மை – குளிர்ச்சி. செறிந்த – நிரம்பிய. அருட்கடல் – கருணையாகிய கடல். அரண் – காவல். அடுத்தார் – ஆதாரமென்று அடைந்தவர். வண்மை – ஈகை. கற்பகம் – கற்பகம் போன்ற வள்ளல். நீத்த – நீக்கிய. என்று – சூரியன். நுண்மை – கூர்மை. நுவலாய் – கூறாய்.

7. ஏழிசை – குரல், துத்தம், கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம் என்பன; ஸ, ரி, க, ம, ப, த, நி, என்னும் ஸப்தஸ்வரம். சேஷகிரி சாஸ்திரியார் வீணை நன்றாக வாசிக்கும் பழக்கமுடையார். யாழ் - வீணை. இசைத்தல் - வாசித்தல். ஆழி - கடல். புடை - பக்கம். ஆநந்தவுலகு – இன்பவுலகம், ஸ்வர்க்கம். பாழ்என்ன – பாழாக.
எவன் – ஏன். ‘நீ இறந்து இப்பார்பாழ் என்னத் தோன்ற’ எனக் கூட்டுக.

8. துணிவு – தெளிவு. மதி – புத்தி. சுவை – சிருங்காரம் முதலிய நவரஸம். கூத்து – நாடகம். உணர்வு – அறிவு. ஒளி – கட்புலன். மணி – மாணிக்கம். பணி – பாம்பு. அணி – திருமங்கலியம். மகன் – பெண். சென்னை – சென்னைமாநகரம்.
----- -----
9. பரிவு – அன்பு. நுழைந்து – உட்புகுந்து. சொற்பொருட்காரணம் – சொற்களுக்குப்பொருள் அமைதியின் காரணம்; தாதுக்களை யாராய்தல் என்றபடி. துகள் – குற்றம். அத – நீங்க. 'செற்பம் – சாதன மிரண்டுள்ளதன்கண் வெல்லும் வேட்கை யுடையான் கதை. விதண்டை – தன் கோட்பாட்டை நிலைபெறுத்தாத கதையாவது கூறுவார் பலரையுடைத்தாய்ச் சங்கை யுத்தரங்களைப் பயக்குந் தொடர்
மொழியின் கோவைப் பாடு,' என்பது தருக்க சங்கிரகவுரை. (தருக். சங். 100)
செற்பம் – ஜல்பம் என்னும் வடமொழிச் சிதைவு. ஜல்பவாதம் விதண்டாவாதம் இரண்டும் தருக்கக் குற்றங்களுள் அமையும். களிகூர்ந்து – மகிழ்ச்சிமிக்கு.

10. மன்று – சபை. மன்றினில்வாணனார் – நடராஜமூர்த்தி. வாணன் – வாழ் நன் (வாழ்பவன்). எனும் – எனினும். திறன் – சக்தி. நுவல் அரும் – சொல்ல முடியாத. செஞ்சொல் – இனிமை முதலிய பண்புகளையுடைய செவ்விய சொல். தேர்ந்தோர் – அறிந்தோர். உயர்வினும் உயர்ந்த – உயர்ச்சியைக் காட்டிலும் உயர்ந்த, அதாவது மிக உயர்ந்த என்றபடி.

Cf “உயர்வினு முயர்ந்த தோளான்.” (கம். ரா.)

நன்று – நன்மை. நன்மையெல்லா மோருருக்கொண்டால் ஒத்த. கோமான் – சிறந்தவன்.


4. கடற்கரையுலா.


[தற்காப்பு முறையென்னுஞ் சுபாவநியமத்தை வலியுறுத்துரைப்பான் கருதித் தாம் 1900 -ஆம் வருஷம் பாடியது]

கடற்கரையுலா

----- - - - -
தற்காப்பு -தன்னைத்தானே காத்துக்கொள்ளுதல். இஃது ஒவ்வொரு பிராணிக் தற்காப்பு - தன்னைத்தான் காத்துக்கொள்ளுதல். இஃது ஒவ்வொரு பாராணிக்கும் இயல்பு;இவ்வாசிரியரே 'தற்காப்பு நியமம்' (Law od Self -Preservation) என்பதைப்பற்றி யொரு கட்டுரை வரைந்துள்ளார்.

1. சொல்வளர் -சொற்கள் வளரும். இது தமிழிற்கு விசேடம். தமிழ் வளரும் பாஷை என்றபடி. தமிழ் இனிமை யென்று பொருள் படுவதாதலின் 'கமழ்' என்றனர். கமழ்தல் -மணம் வீசுதல, வல்வெயில் -மிக்க வெயில். போழ்தத்து - பொழுதில்; அத்துச் சாரியை. செல்வி -மனைவி.

2. ஆவயின் -அவ்விடத்து. ஓவல் இல் - நீங்காத. மாவிரைவு -மிக்க விரைவு. எழீஇ -எழுந்து. மருங்கு - பக்கம்.

3. பினர் -பின்னர், பிறகு. வன்பு - வலிமை. கதம் -கோபம். குதிகொளும் - கூத்தாடும்.

4. இருவெம் - இரண்டு பேர் (தன்மையிடம்). நேர்ந்து -கூடி. உலாவிய உலாவுதற்பொருட்டு. செல்வுழி -செல்லும் பொழுது. ஞெண்டு -கண்டு. ஒன்றிய தாங்கள் பொருந்திய. மன்ற -தெளிவாக.

----- -
5. ஞான்று – பொழுது. கற்றன - கற்றவை. எழுதுபு – எழுதி. கருத்திற் போற்றுறும் – மனத்திற் காப்பாற்றும். அலவன் – நண்டு.

cf. “அனைவாழலனன் கூருகிர்வரித்தவீர்மணல்.” (குறுந்.351)

இளைஞரோ அலவனை நனி நிகர்க்குநர் என்று கூட்டுக. நனி – மிகவும். நிகர்க்குநர் – ஒப்பாவார். உற்ற – அன்புற்ற. உரைத்திர் – உரைப்பீர். மனைவி எழுவாய்.

6. அற்று அன்று – அத்தன்மைத்தன்று. மாதராய் – அழகுடையாய். நயம் – நீதி, நியாயம், ஈண்டுஒழுக்கம். நன்னயக் கடல் இறை - நல்லொழுக்கினையுடைய கடலாகிய தலைவன், ஞண்டு என் கைகளால் – நண்டாகிய கைகளால். நிலமகள் – பூமாதேவி. எழில் – அழகு. தொய்யில் – சந்தனக் குழம்பால் எழுதும் பத்திக்கீற்று. தற்குறிப்பேற்றவணி.

7. இளநகை – புன்னகை. சேந்தனன் – சிவந்தனன். வினா – கேள்வி. எனை கொலோ ஒளித்தல் – மறைத்தல் ஏனோ கொல், ஓ – அசை. இன்று – இப்பொழுது. இசைமின் – கூறுங்கள்.

8. குறிப்பு – கருத்து. புந்தி – புத்தி. சீறி – கோபித்து. நிறந்திறம்புகிற்பது – நிறம் மாறுவது. என் – ஏன். தேறு இயல் அறிகலென் – நீ உணர்ந்த தன்மையை அறிகிலேன். தெருட்டுகிற்றியோ – தெளிவிப்பாயோ.

9. நீயிரே – நீங்களே. நிகழ்த்துபு – நிகழ்த்தி. நிகழ்த்துபுநின்ற – சொல்லிய. செய்தி – விஷயம். ஆயுழி – ஆராயுமிடத்து. அதனில் நின்று – அதனிடத்தினின்றும். ஆழ்கருத்து – ஆழ்ந்தகருத்து, புதை பொருள். ஒன்று – வேறொன்று. உம் உளத்து மேயது – உமது மனத்திற் பொருந்தியது. இனிது – நன்றாக. ஏயதோர் காரணம் –
பொருந்தியதாகிய வொரு காரணம்.

----- ----- -
10. நும் உளம் என்னை = உமது கருத்தென்ன. தேன் = இனிமை. உந்தும் = வெளியாக்கும். பாவலீர் = கவிஞரே. ஞானம் தகாத = அறிவு கெடாத. பாங்கர் = பக்கம். எய்துவம் = அடைவோம். வம்மின் = வாருங்கள்.

11. என்று என்றன் = எனப்பிரிக்க. என்றன் = எனது. ஆணை = கட்டளை மேற்கொடு = மேற்கொண்டு. நண்ணலும் = (அந்நண்டுகளை) நெருங்கலும். நினைப்பினும் = மநோ வேகத்தினும். விரைஇ = விரைந்து. தொளை துன்றின = தொளையின்கட் சேர்ந்தன. வெளித் தோன்றலின்றி = வெளிப்படலின்றி.

12. உது கண்டு = அதனைப்பார்த்து. உற்றது என்கொலோ = என்ன நேர்ந்தது. கதுமென = திடீரென்று. கரந்த = ஒளிந்த. சுட்டுதல் = குறித்தல். இயலுமோ = கூடுமோ. பொருட்புதுமையின் கலைநலன் = பொருட்களினிடத்துக் காணப்படும் புதுமைகளின் அழகை. புகலும் = கூறும்.

13. செயலை = அசோகம். தளிர் = இளவிலை. புரை = போன்ற. சிறியதாள் = கூரை, கயல்விழி = கயல்போன்ற விழியினை யுடையாய். கண்ணுறீஇ = கண்டு அயல் = பக்கத்தில். அவை = அந்நண்டுகள். தற்குறிப்பேற்றவணி. இயல்பு = தன்மை

14. ஆர்ந்த = நிரம்பிய. வன்பகையாளர் = வலிய பகைவர். கண்டக்கால் = பார்த்தபொழுது. மென் பொலிவுடையர் = மெல்லியலார். வையகத்து இயற்கை = உலகவியல்பு.

----- ----- -
15. ஓதுதற்கு = கூறுதற்கு. உரியதாய் = பொருந்தியதாய். உண்டெனில் = இருந்தால். காட்டுதிர் = காட்டுவீர். காதல் = அன்பு. மெய்ந்நிலை = உண்மைநிலை

16. செவியேற்றல் = கேட்டல். பின்னர் = பிறகு. கேட்டி = கேட்பாய்.. ஆல் = அசை. தாம் தமை = தாங்கள் தங்களை. தெவ் = பகை. தெவ்வினில் = பகைவரிடமிருந்து. தேர்ந்த = ஆராய்ந்த.,அறிந்த.. மெய்ம்மை = உண்மை.

17. அரிய = கிடைத்தற்கரிய. ஏதம் = துன்பம். ஏதாயினும் = என்னவாயினும். எய்துமோ = உண்டாகுமோ. போதல் உற்றன = போதலைப் பொருந்தின, போயின. புந்தி = அறிவு. ஈதென = இதுவென்று. இசைத்தியோ = கூறுவையோ.

18. நும் உரை = நீர் பேசியது. விந்தையே = வியப்பைத் தருவதாம். வேறாகிய தீயெண்ண மென்க. செம்மை சான்ற = நற்குணம் அமைந்த. பைந்தமிழ் = பசுமை இளமை மேற்று; கன்னித் தண்டமிழ் என்றபடி. தமிழ் வாணர் = தமிழ்ப் புலவர். பகர்திர் = கூறுவிர். ஆன் = அசை.

11. நாடும் = அறியும். ஞானவான் = அறிவாளன். அன்மை = நல்லதல்லாதது தீமை. ஆற்றிடும் = செய்யும். மதி = புத்தி. குறிக்கொளல் = கருதுதல். புன்மையது = அறிவின்மை. புலமை = அறிவுடைமை.

----- - - - -
20. அத்துணை அறிவு = அவ்வளவு அறிவு. அலலற்கு = நண்டிற்கு. உண்டு கொல் = உண்டோ. முத்து உறழ் = முத்தைப் போன்ற. முறுவல் = புன்னகை யுடையாய். சான்ற = அமைந்த. கத்தன் = கர்த்தன்; கடவுள். குறை காண்டியோ = குற்றம் காண்பாயோ.

21. இறைவனார் = கடவுள். படைப்பு = சிருட்டி. குறை = குறைகள். ஐயப்பாட்டின் = சந்தேகத்தினால். அம்மறைதனைக் காணிய = அவ்விரகசியத்தினை அறிய மனங்கொண்டேன் = எண்ணினேன். அரோ = அசை.

22. அம்மம்ம = வியப்புப்பற்றிய அடுக்கு. யாம் உரையாடும் அவ்வயின் = நாங்கள் பேசிவரும் அப்பொழுது. தம்மையே தாம்நிகர் தன்மையளர்கள் = தமக்குத் தாமே நிகரான தன்மையினையுடையார். செம்மைசேர் மேனியர் = சிவந்த மேனியர். சேந்த = செவந்த. குஞ்சியார் = தலைமயிரினையுடையார். விம்மிய தோளினர் = பூரித்த தோளினை யுடையார். விளைந்த யாக்கையர் = பருத்துயர்ந்த தேகத்தினை யுடையார். இது குளகம்.

23. மயல் = குப்பை. உயிரைத் திருண (தூசி) மாக மதிப்பவர். செயல் அரும் = செய்தற்கு அரிய. புயல் = மேகம். முழங்குபு = முழங்கி. நயவுரைநண்ணலர் = இனியவுரை பேசாதவர்; வெடு வெடுப்பாய்ப் பேசுபவர். போந்தனர் = வந்தனர். ஈண்டுக் கூறப்பட்டவர் ஆங்கிலப்போர்வீரர்கள். (soldiers)

23. போதர = வர. பொருக்கென்று = திடீரென்று. ஒன்றையும் ஓதலள் = ஒன்றையும் பேசாதவளாய். என்இடை - என்னிடம். ஆதரவு = அன்பு. தழீஇ = தழுவி. அயர்ந்து = வாடி. மூதறிவுடைய = பேரறிவுடைய. முதல்வி = தலைவி, இல்லாள். மாண = மாண்புற.

-----
25. பாகு அட்டமென்மொழி -பாகினை இனிமையால் வென்ற இனிய மொழி. மா கட்டம் -மிகுந்த கஷ்டம். என்னை கொல் -யாது. கொல் -அசை. போகட்ட -போட்ட. புரிந்து -விரும்பி. கொள் -வாங்கிக்கொள். என -என்று
சொல்ல. ஆகட்டும் -அங்ஙனமே யாகுக.

26. என்னதாம் இருப்பினும் -எப்படியிருந்த போதிலும். தன்னமும் -சிறிதும். பயின்று -சஞ்சரித்து. இன்னல் -துன்பம். செய்தி -செய்கை.

27. மடமை -அறிவின்மை. ஆர் -பொருந்திய. பயின்றவர் அல‌ர் -பயிலாதவர். உணரும் -தாமாகவே அறியும். செவ்வியும் -பண்பும். உவரை -அவர்களை. சினந்திடுவது -கோபிப்பது. சாலுமோ -தகுமோ. மஞ்ஞை -மயில் போன்றவள்; ஆகுபெயர்.

28. முனர் - முன்பு. நனி உரையாடிய - மிகப்பேசிய. நலத்த -நல்ல செய்தி -விடயம். இயைதியோ -மனம் பொருந்துவையோ. பனிமதி -குளிர்ந்த சந்திரன். பரிந்து சொற்றி -அன்புடன் கூறுவாய். ஆல் -அசை.

29. தாங்கள் எதனையோ கருதினவராய்த் தம் வழியே சென்ற அறிவிலிகளைக் கண்டு நீ பயந்தது எதனால்? காமர் -அழகிய. பூ - அழகு. காமர்பூ -மீமிசைச் சொல், விரும்பத்தக்க அழகுமாம். மாமுறை -பெரிய முறைமை. முறை -கிரமம்.

-----
30. நங்கையர்மணி - மாதர் சிரோமணி. நன்மை -நற்குண நற்செயல் அழகு முதலிய. தயங்கு -விளங்கு. தங்களைக் காத்துக் கொள்ளுதல் அவற்றின் இயல்பான குணம். உங்கு = இவ்விடம் நிகழ்ந்த. உணர்ந்துகொண்டி = உணர்ந்து கொண்டனை.

31, ஒக்கும் -பொருந்தும். அடுக்குத் தெளிவு பற்றியது.. ஏயுற -பொருந்த தக்கது -தகுந்தது. சரதம் -சத்தியம்., உண்மை. தண்மதி புகழ் கொண்டோங்கிப் புக்கது. புகழ் -கெண்ணிதம். சந்திரோதயமாயிற்று என்றபடி.

32. ஆடினெம் -விளையாடினேம். துப்பு -பவளம். உறழ் -போன்ற, தூய சொல்லிலும் பொருளிலும் தூய்மையான. திப்பிய -திவ்வியமான. உப்பங்கால் - உப்பங்காற்று. தடம் -தடாகம். வனப்பு -அழகு. கழிபேருவகை = மிக்க மகிழ்ச்சி.


5. தாமரைத்தடம்


[இயற்கைவனப்பின்கண் ஈடுபட்டுக் கழிபேருவகை பூத்த தாம் அதனைப் பிறர்க்கும் வலியுறுத்ரைப்பான் கருதி 1900 -ஆம் வருஷம் பாடியது.]

தாமரைத்தடம்.

----- - - -
1. பொன்மயில் -இலக்குமி. சொன்மயில் -ஸரஸ்வதி. போத -மிக.மகிழ் சிறந்து - களிப்புமிக்கு. புன்மை -விரோதம். நன்மையுறும் -எல்லா நன்மைகளும் பொருந்திய. தலைநகரம் -பிரதான நகரம்.வன்மை -வலிமை; கண்டு, அகழ்,மதில், முதலிய காப்பின் வலிமை.நனி -மிகவும்.எழில் -அழகு. இது குளகம்.

2. வையை -வைகை நதி. கான் உலவும் -ஆகாயத்தில் உலாவும். மையை - மேகத்தை. தமகிளையான் -தம்முடைய கிளைகளால். வன்பு -வலிமை.தளைப்ப - தடுத்துச் சிறை செய்ய. கலுழ்ந்து -அழுது.காலவிட்டு -சொரிந்து. கையைப் பிசைந்து - கலுழ்ந்து கண்ணீர் காலவிட்டு -என்று கூறியது இலக்கணை. செய் - வயல், சீர்
ஆர் -சிறப்பு மிக்க. தடக்கா -பெரிய சோலை. இதுவும் குளகம்.

3. மன்னும் -பொருந்திய. தடம் - தடாகம். சென்று ஆட -சென்று நீராடும் பொருட்டு. நன்னர் -நல்ல. ஒரு ஞான்று - ஒரு தினம். ஞான்றை - ஐ சாரியை. நானந்திக்காலை -வைகறை, விடியற்காலம். (அல்கந்தி -மாலை).தன்னந்தனியே - ஒன்றியாய். சார்ந்தேனா -சார்ந்தேனாக; சென்று அடைந்தேனாக. என் பின்னர் -
என் பிறகே. இதுவும் குளகம்.

4. சிந்தித்திருப்புழி -தியானித்திருக்கும்பொழுது. கொம்பு ஆர்ந்து -கொம்புகளிற்றங்கி. எய்ந்து - மனம் பொருந்தி. பரிதி - சூரியன். எழல் -உதித்தல். பறவை யெலாம் கொண்டாடி நின்றன.

----- - - -
5. அப்போழ்தத்து - அப்பொழுது. துன்றிய -நெருங்கிய. நறும்போது - மணமுள்ள மலர். என்றூழ் -சூரியன். தாமரை மலர்கள் மலர்ந்த காட்சி தமக்குப் புதியதோர் உவகையளித்தமையால் அதனை விழி விருந்தென்றனர். வாய்த்தது - கிடைத்தது. எனா -என்று.

6. தனி -ஒன்றியாய். உள் நீர்மை - உள்ள இயற்கைப்பண்பு. உவகை -மகிழ்ச்சி. கண்ணீர் -கள்ளாகிய நீர்,கண்ணீர் (சிலேடை). கண்ணீர் வடிப்பவரைக் காணுநருங் கண்ணீர் வடித்தல் இயல்பு. களி கூர்ந்து - களிப்பு மிக்கு.

7.இயற்கை நலம் -இயற்கையழகு. இறை -கடவுள். கொன்னேயிராது - சும்மா விராமல். கரங்கூப்பி -அஞ்சலி செய்து. தன் நேர் இலாத -தனக்கு நிகர் இல்லாத. தனிக்கருணை வள்ளல் -ஒப்பற்ற கருணையை யுடைய வள்ளல்.

8. தாமரைகள் கூட்டமாக முளைத்தெழுந்து மலர்ந்திருக்குந் தன்மை நோக்கிக் கூறியது. தாமரைக் கொடிகளிடையே சிக்கிய வலிய பிராணியும் தப்புதலரிது. ஆதலின், கூடி வாழ்வோரே குறையா வலியின ரென்பதை யிஃது விளக்கிற்று. விலகிட்டார் -விலகினார். உருவது -அடைவது. உறுகண் -துன்பம். நாடி -ஆரா
ய்ந்து. நமரங்கள் - நம்மவர்கள். தேர -உணர. பீடு -பெருமை. பெட்பின் -விருப்பமுடன். ஒருங்கு -ஒருசேரக்கூடி. உறையீர் -தங்குவீர்.

9. இயல்பு -தன்மை. துணித்து -ஆய்ந்து. உணர்கிலார் -அறியார். இவ்வுலகு -மண்ணுலகு. இன்பவுலகு - பொன்னுலகு. தமியேற்கு -தமியேனுக்கு. தம்மின் -தாருங்கள்.

----- ----
10. பின்னர் -பின்புறம். யான் -நினையாதவண்ணம் = யான் அறியாதபடி ஒன்றிய -கூடிய. ஒழியும் -நீங்கும். புதைத்தல் -பொத்துதல்

11. ஈது உணர்ந்த -இதனையறிந்த. போதும் -கண்ணைப்பொத்தியது போதும். விடுதியென -விடுவாயென்று சொல்ல. நீர் பூ வொன்று கொய்து என்று மாற்றுக. காதல் -அன்பு. அறி குறி -அடையாளம். பேதையேற்கு -
பேதையேனாகிய எனக்கு. ஈயில் = கொடுத்தால். விடுவல் = விடுவேன்

12. நன்று = நல்லது. கருத்து இஃதென யான் நவிலுமுனம் = யான் என் எண்ணம் இன்னதென்று கூறுமுன்பு. 'நன்று நன்று' என்று கூறியதையே தன் வேண்டுகோட் கிணங்கியதாகக்கொண்டு மேற்கூறக் கருதியதைக் கேட்பதன்முன் கண்ணினின்றும் கைகளை நீக்கினள் என்றபடி. நாடி -கருதி.

13. இயற்கையெனும் நல்லாள் - இயற்கைமாது. நுகர -அநுபவிக்க பொங்கும் -மிகும். பூத்து -உண்டாகி. எய்தாது -அடையாது. குதைத்தல் - சிதைத்தல். நேரிதுகொல் -நியாயமோ.

14. மகிழ் உறுதல் -மகிழ்ச்சியடைதல். படைத்தார் -சிருட்டித்தார். உணராய் -அறியாய். இக்கு மொழி -கரும்புபோலும் இனிய மொழி. காரிகை -பெண். அன்னாள் -மனைவி. இயற்கை -இயற்கைமாது. துக்கம் உறாள் -
ன்பம் அடையாள்.

----- ----- -
15. தன் பக்கல் -தன்னிடம். போந்து -சென்று. உறப்பற்றி - நன்கு பிடித்து. மக்கள் மேல் விழுந்து விளையாடினாலும் இயற்கைத் தாய் கோபியாள் என்றனள். அணுகாதீர் -நெருங்காதீர். சீற்றம் -கோபம்.

16. வாய்பொதிந்த - மூடியால் மூடப்பெற்ற. செப்பினிடம் வைகு மலர் போலாது -செப்பினிடத்து வைக்கப்பெற்ற மலர்போல் அழகு குலையாமல். செப்பினுள் மலர் வைத்தல் இயல்பு.

பாய்புனல் -பரவிய நீர், விரும்பியன -விரும்பிய மலர்கள். ஆய்பு -ஆய்ந்து கொள, எடுத்துக்கொள்ள. முகமலர்தல் ஆகும் என ஒருசொல் வருவிக்க.

17. அற்றன்தேல் - அத்தன்மைத் தன்றெனில். கேண்மின் - கேளுங்கள். உண்ணலுற்ற -சாப்பிடப்பட்ட.நற்றண் புனல் -நல் இனிய தண்ணீர்.நம் வாய் - நமது வாயால். பருகலம் -குடியாது விடுவோம். சற்றும் -சிறிதும். அசையாது - அசையாமல்.

18. வாதித்து -தருக்கித்து. இன்னுயிர்த் துணைவி -மனைவி. உமது உரை ஒவ்வாது -உமது வார்த்தை பொருந்தாதாகும். ஈடு -பதில். ஓடிச்சென்று - விரைந்து போய். எற்கு -எனக்கு. செவ்வே -நேராக.

----- - - -
19. அப்படியே மலரொன்று கொண்டுவா எனக் கூட்டுக. அலகின்று -அளவில்லாமல். அவர் தம்முள் -மலர்களுள். நன்னர் -நன்றாக. இலருற்று -விளங்கி. இயல்வண்டு -பல மலர்களிலுஞ் சஞ்சரிக்கும் வண்டு. வண்டுவிழா -வண்டு வீழ்ந்து தேனை யுண்ணாத, எனவே அப்பொழுது மலர்ந்த. நலன் மேவு -அழகு பொருந்திய.

20. எழில் நந்தாத -அழகு கெடாத. நாண்மலர் - அன்றலர்ந்த மலர். அஃது ஏற்று -அதனைப் பெற்று. முககமலம் மலர்ந்தாள் என்க. மந்தநகை - புன்னகை.

21. இனத்தாரைக் கண்டால் களித்த வியல்பாதலால், அன்றலர்ந்த தாமரை மலரைக் கண்டதும் முககமலமும் உள‌க்கஞ்சமும் மலர்நதன. புரிந்து - விரும்பி. உள‌க்கஞ்சம் -மனத்தாமரை.

22. கொம்பு அன்னாள் - பூங்கொம்பு போல்பவள். காண்மின் -பாருங்கள், இப்போது -தாமரை மலர். கைப்போது - கைம்மலர். கண் போது -கண் மலர் ஒப்பு ஓதும் -ஒப்பாகக்கூறும். தண்முகம் -குளிர்ந்த முகம். ஒண்டொடி -ஒளி பொருந்திய வளையணிந்தவள்; அன்மொழித்தொகை.

23. போதாக்குறைக்கு - இல்லையேயன்றி இன்னும். தாட்போது -காலாகிய மலர். காண் -முன்னிலையசை. அம்மலர் -அத்தாமரைமலர். அழகு ஓங்கியது - அழகு மிக்கது. கைப் பரிசம் -கையாற்றொடல். கண் நோக்கம் - கண்ணால் பார்த்தல். கையாற்றொடினும் கண்ணாற் பார்க்கினும் எப்பொருளும் சிறப்படையாவோ? வீறு -சிறப்பு.

----- ----
24. உரைசெய்து –பேசி. அம்மலரை –அத்தாமரை மலரை. இன்னல் தவிர்க்கும் –துன்பத்தை நீக்கும். எழிற் பொருள் –அழகிய பொருள். துன்னி – நெருங்கி. முத்தம் இதெனும் எனச் சேர்க்க. தோகை – மயில் போன்றவள். உவமவாகுபெயர். முகங்கோட்டினாள் –முகம் வளைத்தாள், அன்றி முகமாறினாள்.
என்னினும் – என்னைக் காட்டிலும். இப்போது – இம்மலர். ஏர்மிக்கு – அழகு மிகுந்து. தோன்றுங்கொல் –தோன்றுமோ.

25. எய்தும் – சேரும். சந்தம் –அழகு. இந்து –சந்திரன். அளிக்கும் – கொடுக்கும். சிந்தைகொள் –மனம் நிறைந்த. கயவற்றோ –கொடுக்கும் வண்மையுடையதோ.

26. அறிவான் – அறியும்பொருட்டு. நேர்ந்து – கூடி, பொருந்தி. ஒளிர்பு – ஒளி வீசி. நின்மலச்செம்பொன் – மாற்றுயர்ந்த பொன். உயர்ந்த பொன்னிற் களிம் பேறாதாதலின் அதற்கு ‘நின்மல’ என்னும் அடை கொடுத்தார்.

27. இவ்வுரைதான் உண்மையெனில். இப்பூந்தடத்திற் போதொன்றை யண்மி. இவண் யான் இலேன் என்று ஆநந்தமாய் வளைத்தும் மனமகிழ்ந்தும் ஒரு முத்தம் இட்டதென். என்க –அண்மி –நெருங்கி. இலங்கு –விளங்கும். உள் –மனம்.

28. தாது –மகரந்தப்பொடி. உகுத்து –சொரிந்து. முகம் கண் –முகத்தையும் கண்ணையும். சிந்தித்து –நினைத்து. எற்கு –எனக்கு. காதல் –அன்பு. அத்தாமரை மலர் நினது முகத்தையுங் கண்ணையும் நினைப்பூட்டியதால் அதன்பாலும் அன்பு கொண்டு அதனை முத்தமிட்டதெனக் கொள்க. சிந்தித்து –நினைப்பணி.

----- - - -
29. அணிகலம் - அழகு செய்வது. பூவினுக்கு அழகு தருவது அதன்பாலுள்ள தேன் ஆகும்; பாவினுக்கு அழகு, கற்பனை; காவினுக்கு அழகு, கஞ்சமலர் காவி; அதுபோல ஆவிக்கழகு நீ, என்றது ஒப்புமைக் கூட்டவுவமை. பா - பாட்டு பண் - இசை. கா - சோலை. கஞ்சமலர் - தாமரைப் பூ. வாவி - தடாகம். ஆவி - உயிர்.
ஆர் அணங்கு - கிடைத்தற்கரிய தெய்வப்பெண் போல்பவள்.. ஓ - தெரிநிலை.

30. காம்பு = மூங்கில். உற‌ழ் = போலும். பைந்தோள் = பசியதோள். தோம் = குற்றம். புனைந்து = கற்பித்து. இஃது = பின்வருமிதனை. புரிந்த = செய்த. செயல் = செய்கை. தக்கரை = தகுந்தவாறு. படைத்துக் கூறல் = கற்பித்துக் கூறுதல். தமிழ் வாணர் = தமிழ்ப்புலவர்.

31. எழில் - அழகு. கொய்பாக்கு -கொய்யும் பொருட்டு. கதுமென்ன - திடீரென்று. நாப்பண் - நடுவில். புகுந்துழி - புகுந்தபொழுது; உயிர் வாழ்தலுமாம்.

32. இதனை - இவ்வுபாயத்தை. போய் அதனை - சென்று அம்மலரை யுக -வர. எற்பணித்தமை -என்னைக் கட்டளையிட்டது. ஆயும்பொழுதின் -ஆராயும் பொழுது. உள்ளம் - மனம். எவர் தமையும் எண்ணச்செய்யும் என்க.

33. தாமரையாள் கற்புடையாள், பதுமின் ஜாதி ஆதலின்.. கந்தம் = மணம் கடுகி = விரைந்து. தாள் செறிந்திடாள் = காலைப் பிணித்திடாள். அம்ம = வியப்பிடைச்சொல்.

----- -
34. அல்லது – அன்றி. தன்பால் – தன்னிடம். அந்நியன் – அயலான். ஓர் காரணமுஞ் சொல்லாளாய். கொல்லும் வினையான் – கொல்லுந் தொழிலை யுடையவன். ஊறு – குற்றம்; தவறு. கொடியாள் – கொடியாகிய பெண், கொடியவள் (சிலேடை). ஒல்லும் – பொருந்தும், தரும். வினைப்பான் – செய்பவன்.

35. இல்லாது – இல்லாமல். கன்னி – இளமை, பெண். ஏர் அணங்கே – அழகிய அணங்கு போல்பவளே. காரணமொன்றில்லாது இருப்பாள் என்று எண்ணேல், எனச்சேர்க்க. ஓர் அணங்கு – ஒரு வருத்தம்; மலரைக் கிள்ளுதலாலாகிய துன்பம். செடிகட்குப் பரிசவுணர்ச்சி யுண்டாதலின் இங்ஙனம் கூறப்பட்டது.
ரெணவு – சிறப்பான. சிந்தித்து – கருதி.

36. விள்ளரிய – நீங்குதற்கரிய. வீதல் – இறப்பு; அழிவு. உள்ளற்க – நினையாதே. ஒன்றன் உயிர்நீத்தல் – ஒன்றினைக் கொல்லுதல். திருவள்ளுவனார் – திருக்குறளாசிரியர். வண்மை – பல வளப்பமும் உள்ள. வாய்மலர்ந்த – கூறிய. திருக்குறள் – அழகிய குறள் வெண்பா.
“தன்னுயிர் நீப்பினுஞ் செய்யற்க தான்பிறிது
இன்னுயிர் நீக்கும் வினை” (திருக்குறள், 837)
என்னுங் குறளே ஈண்டுக் குறித்தது.

37. நீவிர் – நீங்கள். அந் நீள் கொடியாள் – அந்த நீண்ட தாமரைக் கொடியாள். அக்கொடியாள் குறளை மறவாள் என்றதால். அவள் உம்மைக் காலைத் தனைத்துக் கொல்லாள் என்பது பெறப்பட்டது. பாவலர் – கவிஞர். பாவை – பதுமை. அனையாள் – போன்றவள். மேவரிய – பொருந்துதற்கரிய. நல்லறிவு – பகுத்தறிவு.

----- - - - -
38 வினவி - கேட்டு. எனாது - என்னுடைய. மேற்கோள் - கொள்கை. வலியுறுத்தல் வேண்டி - பலப்படுத்த எண்ணி. உனாது - உன்னாது, கருதாது. ஒக்கும் - பொருந்தும். உம் நான் தருக்கவன்மை - உமது மேலான தருக்க சாஸ்திர வளப்பம். மனாதிகளுக்கு - மனம் முதலியவற்றிற்கு. எட்டாது - புலப்படாது.

39. வாளா - சும்மா வன்மை - வலிமை. உன் வாதம் வன்மை பெறாது என்க. வாளார் விழி - வாளின் தன்மை பொருந்திய கண். வெருட்டல் - அச்சுறுத்தல். வைதல் - ஏசுதல். கோள் - கொள்கை. தூள் ஆக்கும் - பொடிப்படுத்தும்; அழிக்கும். தோல்விநிலை - தோல்வித்தானம், வாதம் பேசுவார் தோல்வி யுறுதற்கேது. அவை மேற்கோளழிவு முதல் ஏதுப் போலி யீறாகப்பலவாம் தர்க்க சங்கிரகம் 64 -ம் பக்கம் பார்க்க. சூழ்ந்து அறிதி - ஆலோசித்து அறிவாய். சூளாமணி - வேண்டியதளிக்குந் தேவமணியி லொன்று; சிகா ரத்தினம் என்பது பொருள். மடவனம் - இளமைத் தன்மையுடைய அன்னம்.

40. சிறிது நிற்பீர் - சிறிது உங்கள் பேச்சை நிறுத்துங்கள். நியாய நூல் வல்லீர் - தருக்கம் வல்லவரே. உற்பவித்தும் - உண்டாகியும். அன்னாள் - அவள் வற்புறுத்தும் - வலியுறுத்தும். என் வாதத்தினை வற்புறுத்தும் அன்றோ என மாற்றுக. புகலீர் - சொல்வீர். காரியத்தாற் காரணம் பெறப்பட்டது.

41. என்னோ - ஏதோ. ஒரு பொழுதில் - ஒரு சமயம். என்னதும் - என்னுடையதும். உன்தன்னதும் - உன்னுடையதும். ஆம் - ஆகிய. முன் நல்வினை துணையா - முற்செய்துள்ள நல்வினையின் உதவியால். முட்டுப்பாடு இல்லேன் ஆக - இடையூறில்லாதேனாக. நுன் அருகர்ப் போந்தது அன்றி - நினது பக்கஞ் சேர்ந்ததே யல்லாமல். நோக்குமிடத்து - ஆராயும்பொழுது. உன் மேற்கோள் - உனது கொள்கை. வன்மை பெறல் - வலிமை பெறுவது. என்னணமோ - என்ன விதமோ எற்கு இயம்புவாய் - எனக்குக் கூறுவாய். துன் - நின்.

cf நுன்பழம் பகைதவ தூறு வாயென (சிக். 324)

நுன் - என்பது திசைச் சொல் என்பர் நச்சினார்க்கினியர். நுன் - கன்னட பாஷையில் வழங்குகிறது. நம்பநின் பெருமை நுன்னிடை யொடுங்க (கருவூர் - திருவிசைப்பா)

----- - ----- - ----- - - - -
42. மேல் - அதற்கு மேல். வெகுண்டான் - கோபித்தான். வேல் ஒன்று கண் - வேலின் தன்மை பொருந்திய கண். விதனம் - விசனம். மீக் கூர்ந்து - மிகுந்து. பால் ஒன்றி - பக்கஞ் சேர்ந்து. பனிமுகம் - குளிர்ந்த முகம். என் பால் - என்னிடம். பால் - விதியுமால். ஒன்றும் - கூடும். பைவ*ரல் - துன்புதல். என் - 'எவன்' என்பதன் திரிபு.

43. ஆறாது - வருந்தத்தணியாது. போழ்து - பொழுது. அறிவுறுத்துவாய் - தெரிவிப்பாய். வேறாக - உள்ளில் வேறாக; விரோதியாக எனினுமாம். ஆறு – வழி காணோன் - காணோனாய். அகட்டழீஇ - அவனைத்தழுவி.

44. இட்டேன் என்றிஉ மீட்டுங் கூறியாது உடனே முகமலர்ந்த விரைவினைக் குறிக்கும். வேய்ந்து - மாலைபோல் அணிந்து. உன் தேன் - மனத்திலுள்ள களிப்பாகிய தேன். துளித்து எழல்போல் - மேலே துளித்துப் புறப்படுவதுபோல. விழி நீர் பெய்தது உவகையால். மட்டேறும் - தேனூறும். செங்குமுதம் என்றது*யிலை.
தனது ஊடல் விட்டாள் - தனது சிறிய கோபத்தை நீக்கினாள். ஊடல் - பிரணவ* கலகம். மின் நேர் - மின்னலையொத்த.

45. ஏமம் - மகிழ்ச்சி. எய்தினேன் - அடைந்தேன். காணுஉ - கண்டு. தேமலர்க் கஞ்சம் - தேன் பொருந்திய தாமரை மலர். கஞ்சக்கிழவன் - பத்ம**தனனாகிய சூரியன். செம்பருதி - சிவந்த சூரியன். விண் இயர்ந்தான் - ஆகாயத்தில் ஏறினான். காமரு - விருப்பம் மிக்க; அழகிய எனினுமாம். கோடல் - கொள்ளல். சார்ந்தோம் - சேர்ந்தனம். இலம் - வீடு.


6. கலங்கரை விளக்கம்


{சென்னைமாநகரின்கண் உயர்நீதிசாலையின்மீது நின்று சுழன் றொளிரும் விளக்கத்தை நோக்குந்தோறுந் தம்மனத்தின்க ணுதித்த நில கருத்துக்களை யமைத்து அரச விசுவாசந் தோன்ற 1900 -ஆம் வருஷம் பாடியது.}

கலங்கரை விளக்கம்

----- - - -
கலங்கரை விளக்கம் - கப்பலை யழைக்கும் தீரா* வென்னும் விளக்கு (Light house) கலம் - கப்பல். கரை - அழைக்கும். விளக்கம் - விளக்கு. 'நிலையறியாது ஓடுங்கலங்களை அழைத்தற்கு இட்ட விளக்கு' என்பர் அடியார்க்கு நல்லார்; 'திக்குக் குறிகாட்டிக் கலத்தை அழைக்கிற விளக்கம்' என்பர் சிலப்பதிகார அரும்பத
வுரையாசிரியர்.
* "இலங்குநீர் வரைப்பிற் கலங்கரை விளக்கமும்." (சிலப். 6 -141.)

1. ஓது - சிறப்பித்துச் சொல்லப்படும். ஓங்கிய - உயர்ந்த ஓங்கிய -சிறந்த; நீதி சாலை - ஹைகோர்ட் கட்டிடம்; நிமிர்தரும் -நிமிர்ந்த. சேண் சிமை -உயர்ந்த‌ உச்சி. மீது - மேல். மிளிர்ந்து - விளங்கி. இருள் போழுபு - இருளைப் பிளந்து. போழ்தல் - கிழித்தல், பிளத்தள். சோதி - ஒளி, பிரகாசம். சுழன்று - சுற்றி. ஒளிர்கின்றது - விளங்குகின்றது. ஆல் - அசை. சென்னை ஹைகோர்ட் கட்டிடத்தின் உச்சியிற் சுழலுமாறு அமைக்கப்பட்டுள்ள பெரிய விளக்கே ஈண்டுக் குறிக்கப்பட்ட கலங்கரை விளக்கம்.

2. அளக்கர் - கடல். செலவு ஆர்ந்து - செல்லுதலுற்று. வங்கம் – கப்பல் துளக்கம் - நடுக்கம். துயர் அடையா வணம் - துன்புறாவிதம். அளக்க அரும் புகழ் ஆனர் - அளத்தற்கரிய புகழினையுடையார்; என்றது அரசாங்கத்தாரை. இட்டனர் - அமைத்தனர். மேலை நாள் - முற்காலத்தில்.

3. அன்ன - அந்த. எனும் - எனினும். பல இன் பயன் - பல இனிய பயன்கள். நல்குபு - நல்கி, கொடுத்து. மன்னுகிற்றல் - நிலை பெறல். மதிக்கும் - கருதும். உன்னி - நினைத்து. உவகை - மகிழ்ச்சி.

----- - ----- - ----- ----- -
4 மாந்தர் = மனிதர். இலகும் = விளங்கும். விளக்குபு = விளக்கி. மலை கவின்று உயர் = மலைபோல் அழகுற்றுயர்ந்த. மாடம் = பெரிய கட்டிடம். மீமிசை = உச்சியில். கதிர்த்திரள் = கிரணக் கற்றை

5. ஆக்கம் = செல்வம். தாக்கு = பகைவரைத் தாக்கும். பிரதாபம் = இது செந்நிறமுடைய தென்று கூறுவது புலவர் நாட்டிய பெருவழக்கு. அறிகுறி = அடையாளம். கொள்கிற்பது = கொள்வது. அமைவுடைத்து = பொருத்த முடையது. அரோ = அசை

6. மன்றம் = நியாய சபை. ஏறுபு = ஏறி. வாய்மொழி கூறுநர் = உண்மை பேசுபவர்; வாதி, பிரதிவாதி, சாக்ஷி முதலியோர். நின்றுதங் கொள்கை நேர்ந்து நிறுவுநர் = நியாயசபையில் எழுந்து நின்று தமது கொள்கைகளைச் சட்ட விதிக்குப் பொருந்தப் பேசி நிலைநாட்ட வாதிக்கும் வக்கீல்கள். ஒன்றும் = பொருந்திய. மெய்ம்மை யுணர விழையுநர் = உண்மையை அறிய விரும்பும் நியாயாதிபதி, ஜூரிகள் முதலியோர். ஏனையமக்கள் = மற்றுஞ் சபையிலுள்ளவர்கள்.

7. கரவு = வஞ்சகம். கட்டுரை = உண்மை. ஒருவன் தேவன் = ஒருவனாகிய கடவுள். கண்டீர் = முன்னிலை யசை. சிரம் = தலை. நிவந்து = நிமிர்ந்து. செவ்விய கோல் = செங்கோல். விளம்புதல் =கூறுதல். மாணும் - போலும்.

8. இன்னுரை = இனிய உபந்நியாசம். ஒக்க = பொருந்த, ஒருக்குற = ஒரு சேர. உயர்தானம் = உயர்ந்த ஸ்தானம்., பிரசங்க மேடை (Pulpit). எழீஇ = எழுந்து தொக்க = கூடிய. சொல்லுழி = பேசும்பொழுது.

----- ----- -
9. வன்பு மாக்கள் வழி - கொடியவரிடம். பட்டு - அகப்பட்டு. உழலுபு - உழன்று, வருந்தி. துன்புற்றார் - துன்பமடைந்தவர். துயர் களை – துயரினைக்களையும். நீதித்தாய் - நீதியாகிய தாய். ஈகுவல் - கொடுப்பேன். போதுதி - வருகுவாய். என்பவட் போன்று - என்று கூறுபவனைப் போல. இருங்கதிர் - பெரிய கிரணக் கற்றைகள்.

10. பிறழ்கல்லார் - தவறாதவர். பொதுளி - கூடி. விண் - ஆகாயம். தடவும் - தொடும். மாடத் தலைக்கண் - மாடத்தினுச்சியில். விளக்கம் - விளக்கு. பாந்தள் - பாம்பு. அரையன் - அரசன். சுடிகை - உச்சி. மேவும் - பொருந்திய. சுடர் மணி - ஒளியுள்ள மாணிக்கம்.

11. உம்பர் - மேலிடம், இம்பர் - இவ்வுலகு. மின்னலால் - ஒளி வீசலால். நம்பன் - கடவுள். நம் தம் நறுந்தமிழ் வேட்டவன் - நமது நறிய தமிழை விரும்பின வன். எம்பிரான் - எமது பெருமானாகிய சிவன். நம்பனாகிய வேட்டவனாகிய எம்பிரான் என்க. சிவன் சடை செந்நிறமுடையதாதலின் நிறமும் வடிவும் பற்றிய
உவமை.

12. சுடர்கற்றை - ஒளிப்பிழம்பு. சுற்றி நின்று - சுற்றுதலைப் பொருந்தி நின்று. உற்று நோக்குநர் - உற்றுப்பார்ப்பவர். பொழுத்தத்தின் - பொழுதில். வயங்கலான் - விளங்குதலால். வெற்றி வேணியன் - வெற்றியையுடைய சடைமுடியனாகிய சிவபெருமான். மேலொளிர் - தலைமீது விளங்கும். திங்கள் - சந்திரன். இது செம்மொழிச் சிலேடை.

-----
13. ஓரும்போழ்து = ஆலோசிக்கும்பொழுது. உவ்விளக்கம் = அந்தக் கலங்கரை விளக்கு. புடைசாரும் = பக்கங்களிற் சாரும். பற்பஃறனிமலை = பற்பல தனியான மலைகள்; ஈண்டுக் கூறியன இமயம், மந்தரம் முதலிய அஷ்ட குலாசலங்கள். ஏர் இயன்று = அழகு பொருந்தி. இன் நலம் = இனிய நன்மை. சான்ற = அமைந்த. ஒளிர் = விளங்கும். ஈசன் = சிவன். பக்கங்களிற் சூழ்ந்துள்ள ஸ்தூபிகளுக்கு அஷ்ட குலாசலங்களும், இவைகட்கிடையே மிக உயர்ந்து விளக்குடன் விளங்கும் ஸ்தூபிக்குப் பொன் மேருவும், தலையில் விளங்கும் விளக்கிற்கு அழலுருவாய்ந்த சிவனும் உவமை.

14. எண்ணும் = சிறப்பாக எண்ணப்படும். ஏய் = பொருந்திய. கண்ணி = கருதி. கறைமிடற் றண்ணல் = நீலகண்டனாகிய சிவன். கறை = விடம். மிடறு = கழுத்து. அருள்கெழு = கருணை பொருந்திய. மாவலக்கண் = பெருமை வாய்ந்த வலதுகண்; சூரியன். எனா = என்று. உளம் = மனம். பொங்கும் = மகிழ்ச்சிமிகும்.

15. இங்கு = இவ்விடம். உளம் = மனம். இங்கிதம் = இனிமை. ஆறு = விதம் புகலுதற்பாலதே = சொல்லுந் தரத்ததோ. ஏகாரம் எதிர்மறை வினா.

16. வென்றி = வெற்றி. மாப்படை = பெரிய படை; குதிரைப் படையுமாம். புரந்திட = பாதுகாக்க. நன்று = நன்றாக. ஆங்கில ராஜ்ஜியம் = British Empire என்றும் = எக்காலத்தும். என்றூழ் = சூரியன். பகலிற் சூரியனும் இரவில் சூரியனைப் போன்ற இக்கலங்கரை விளக்கமும் ஒளி செய்தலால் எப்பொழுதும் சூரியப் பிரகாச
முண்டென்றனர். என்று கூறல் = cf. "The Sun never set in the British Empire." ஆசான் = ஆசிரியன்; (இங்கு டாக்டர் மில்லர் அவர்களைக் குறித்தது உருநிலை = Statue.
-------------

7. ஆசானுருநிலை


[தமக்கு ஆங்கிலநூற் போதகாசிரியரும், தாம் தலைமைத் தமிழ்ப்புலமை நடாத்தும் கிறிஸ்தவ கலாசாலைத் தலைவருமாகிய கனம் பொருந்திய வில்லியம் மில்லர் துரையவர்களது சிலை நாட்டிய போழ்தத்துப் பாடியது.]

ஆசானுருநிலை

----- - - -
1. குரு -ஆசிரியன். கூடினான் -பொருந்தினவன். திரு - கண்டாரான் விரும்பப்படும் தன்மை. நலம் -நன்மை. சான்று - அமைந்து. ஒளிர் -விளங்கும். மாணிக்க அருமணி -அரிய மாணிக்கமணி. அனையவன் -போன்றவன். உவத்தி - உவப்பாய்.

2. உண்மைவழி -சத்தியமார்க்கம். உலகு -உவகை. உய்விக்க -ஈடேற்ற. அண்மினார் -நெருங்கினார். உள்ளத்தில் அன்பு விதைப்பவன் -உள்ளமாகிய நிலத்தில் அன்பாகிய விதையை விதைப்பவன். பண் -இசை.மலர - பரந்துபொருந்த. பாடுகம் -பாடுவோம். பூண் -அணி. அறிவுமலர் -அறிவாகிய மலர். ஆதவன் -
சூரியன். மலர்கள் மலர்தற்குச் சூரியனொளி இன்றியமையாதது. பாண் - இசைப்பாட்டு. பரிந்து -விரும்பி.மெல்லியலார் -மென்மைத்தன்மையுடையார்; மாதர். வலை - ஈண்டு மோகவலை. குருமணி - ஆசாரிய ரத்தினம். வித்தகன் -அறிவாளன். பல் இயம் -பல வாத்தியங்கள். ஆர்த்து -ஒலித்து.

----
3. அண்டரும் -தேவரும். எழில் -அழகு. குறித்து - மனத்தாற் கருதி. எண் தலா -மனத்தைவிட்டு அகலாத. தவா -தவாத, கெடாத. ஏய்ந்திசைகிற்பது - பொருந்தி விளங்குவது. களிக்கடல் -ஆனந்த சாகரம். ஆடும் -மூழ்கித் திளைக்கும்.

4. துணிந்த -தெளிந்த. சூழ்ச்சி -ஆராய்ச்சி. பணிந்திருப்பர் –அடக்க முடையரா யிருப்பார். சொற்காட்டா -சொல்லுக்கு திருஷ்டாந்தமாக. தரையுறை - பூமியிற் பொருந்த. தாழ்ந்து துணிந்திருந்தனை - தாழ்வுடன் கீழிடத்திற் பொருந்தியுள்ளாய். தற்குறிப்பேற்றம். கிறிஸ்டியன் காலேஜ் கட்டிடத்திற்கும் ஹைகோர்ட்
கட்டிடத்திற்கும் இடையேயுள்ள வெளியிடத்தில், மில்லர் திருவுருவச் சிலை நாட்டப் பட்டிருத்தலின் இங்ஙனம் கூறினர்.

5. நீதிசாலை - ஹைகோர்ட். கலைபயில் சாலை -கிறிஸ்டியன் காலேஜ். நிரலே -முறையே. முன்னர் -முன்பு, மில்லர் உரு நிலைக்குப் பின்புறம் நீதிசாலையும் முன்புறம் கலாசாலையும் உள்ளன. பிறங்க -விளங்க. நில் நிலை -நிற்கும் நிலை துயராய் - பரிசுத்தராய். ஆதரத்தின் -அன்புடன். கைக்கொண்மின் -கைப்பாற்றுங்கள். அறையும் -கூறும். தற்குறிப்பேற்றகணி.

6. கலைவிளைநலம் -கலைகளால் விளையப்பெற்ற நன்மைகள். மேதகவு - மேன்மை. மிளிர்ந்தரல் -விளங்குதல்.மேலோர் - பெரியோர். உவகை மகிழ்ச்சி. ஏற்ற -பொருந்திய. வெளி அறிகுறி -கட்புலனாகும் அடையாளம். வெண்கலச்சிலை - BroneStatue. மாந்தர் -மனிதர். ஒளிநிலை -ஒளி நிலைபெற்ற உருவம். ஒளி -
ஒருவன் உளனாய காலத்து மிக்குத்தோன்றுதலுடைமை.

என்னே - என்ன வியப்பு.


-----------
7. உலகு இயல் = உலகத்தின் இயல்பு. ஒருங்கு = முற்றிலும், அனைத்தும். உதக்கு = ஆடக்கு. நோக்குபு = நோக்கி. அலைகடல் = வினைத்தொகை. நடுவண் = நடுவில். கலம் = மரக்கலம். அருந்துயர் = புயல், திசைமாறுத லாதியவற்றால் வருந்துன்பம். அகன்று = நீங்கி. துறை = துறைமுகம்(Harbour). நிலைபெற = நிற்க. வடக்குநோக்கும் கருவி = வடக்கு நோக்கி, Mariner's campus. நிகர் அறு = சமானமில்லாத
அலகுஇல் = அளவில்லாத. இவ்வாழ்வு = உலக வாழ்க்கை. ஆருயிர் = பெறற்கரிய உயிர். இனிதின் = செவ்விதாக. அடைநெறி = அடையும் வழி. அன்று, ஏ = அசைகள்.

8. அடிக்கீழ் இருந்த மாணாக்கர் = ஆசிரியன் அடியில் இருந்து கல்வி கற்ற மாணாக்கர்.

cf. "To sit at the master's foot."

சேர்ந்த = அமைத்த. பொன் இயன்ற சிலை = பொன்னான் இயன்ற சிலையுரு. சிலையினும் = சிலையைக் காட்டினும். கருவி கரப் புரிவு இலாத = உளி முதலிய கருவிகளாலும் கைகளாலும் செய்யப்படாத. நன்னர் ஒளிமல்கு தனிச்சிலை. எடுத்து காட்டினார் = நல்ல ஒளிமிகுந்த ஒப்பற்ற உருவம்சிலையினை நிலைபெறச் சேர்தினார். மாணாக்கர் தமது மனத்தித் கருத்தான் அமைந்துள்ள ஒளியுருவம் ஈண்டுக் கூறப்பட்டது.
தாமும் = ஆசிரியர் தம்மைக் குறிக்கின்றார். தமிழ் மொழியில் = தமிழ் மொழியினால் புனைதந்து = புனைந்து, அலங்கரித்து.

9. தரைமிசை இசையொடும் தங்கி வாழ்க, ஓகை பொங்கிப் பொலிக, இன்பம் எங்கும் இயைக எனக் கூட்டுக. ஓகை = மகிழ்ச்சி.


8. பட்டினக் காட்சி.


[சென்னைத் துறைமுகக் காட்சியைப் புனையுமுகத்தாற் பழவினை முறையையும் ஊழ்க்கோளையும்பற்றி ஆராய்ந்து அவற்றின்கட் பொதிந்துளமாசு கழீஇத் தன்வய விழைவு முறையை வலியுறுத்தி நகைமொழிநிலை தோன்றப் பாடியது]

பட்டினக் காட்சி

---------
பட்டினம் = துறைமுகம் (Harbour) cf. "பட்டினப் பாலை." புனைதல் = வருணித்தல். ஊழ்க்கோள் = விதியைப்பற்றிய கொள்கை. தன்வய விழைவு = தானாக அடையும் விருப்பம். மாசு = குற்றம். கழீஇ = கழுவி, களைந்து. நகை மொழி நிலை = Humour.

1. மன்னு = நிலைபெற்ற. தொல்புகழ் = பழமையான புகழினை யுடைய. தமிழ் மகள் = தமிழாகிய மகள். நடம் இடும் = களிக்கூத்தாடும். வளம் சால் = வளப்பம் அமைந்த. நன்னர் = நன்றாக. காணிய = காணுதற்பொருட்டு. எற்கு = எனக்கு பன் அரும் = சொல்லுதற்கரிய. மாணவன் = மாணாக்கன்; ஈண்டு மாணவன் என்றது இங்குக் குறிப்புரை எழுதிவரும் எளியேமை.

2. பொங்கும் = அலையெழும். மாக்கடல் = கரியகடல். இறை = இறைக்கும். திரைக்கை = அலையாகியகை. முத்தம் பொலிய = முத்துக்கள் போல விளங்க. பொலிய = ஈண்டு உவமவுருபு. எங்கணும் = எவ்விடத்தும். தன - தன்னுடைய. நீர்த்துளி = நீர்த்துளிகளை. உலாம் = உலாவும். கரைக்கண் = கரையிடத்து. வளி = காற்று.
இரட்ட = வீச. அவண் = அவ்விடத்தில். தகும் = தக்க. மகிழ்சிறந்து = மகிழ்ச்சிமிக்கு.

3. வெள்ளைக்காரர்கள் = ஐரோப்பியர்கள். உல்லாசக் கள் = மகிழ்ச்சியைத் தரும் மதுபானம். அருந்திய = உண்ட. படைஞர் = Soldiers. கவின் உற = அழகு பொருந்த. எள்ளினும் = இகழ்ந்தாலும். பிறர் எள்ளினும் என்று மாற்றுக. எண்ணுகிலா = பொருட்படுத்தாத. கொள்ளிவாய்ப்புகைச் சுருட்டினர் = கொள்ளிக்கட்டையை
வாயிற் கொண்டதுபோலும் புகையிலைச் சுருட்டையுடையவர். அவண் = அங்கு குழும = கூட.

4. அன்னம் = அன்னப்பறவை. வெள்ளுடையணிந்து வெளிய நிறத்துடன் செல்லும் மேனாட்டு மாதர்கட்கு உவமை. அருகடம் = அரிய நடனத்தைச் செய்யும் மஞ்ஞை = மயில். தமது கூந்தலை விரித்துச் செல்லும் மணமுடிக்காத ஐரோப்பிய மாதர்கட்கு உவமை. பாவலர் = கவிஞர். துன்னும் = பொருந்தும். பொலிவு = அழகு
சொன்ன = சிறப்பாகச் சொல்லப்பட்ட. ஆங்கில மாதர்கள் = English Ladies. ஆயிடை = அவ்விடம். துறும = நெருங்க.

5. இஃது சிலேடையுவமை. கண்ணுகிற்றல் = பொருந்துதல். நலம் = அழகு பண்ண = பண்ணையுடைய. பரிவு = அன்பு. பெற்றி = தன்மை. வெளியமேனியும் வெளிய உடையும் பொருந்தியதால். கல்வியுடைமையால், இசைப்பாடல்களை யிசைத்தலான் அன்புடனிருத்தலால், பெண்ணாந் தன்மையால் இவர்கள் கலைமகளை
யொத்தனர் என்க. கலைமகளார் = சரஸ்வதி. ஆர் = சிறப்புபற்றிய விகுதி. பிறங்க = விளங்க.

6. ஆந்திரம் பயில்வார்கள் = தெலுங்கு பேசுபவர்கள். அரிய = இது தமிழுக்கு அடைமொழி. ஏந்து = உயர்ந்த. கன்னடம் = கன்னட பாஷை. பேசுநர் = பேசுபவர் எவற்றையும் = எவ்வெச் சொல்லையும். மூக்காற் சேர்ந்திசைத்திடும் = மூக்கொலியொடு சேர்த்துச் சொல்லும்; with nasal twang. மீமிசைச் சிகை = உச்சிக் குடுமியை யுடைய. மலையாளம் பேசுபவர்க்கு இம்மூக்கொலி யியல்பு. போந்து = வந்து. தனித் தனிக் குழாம் = தனித்தனியே வெவ்வேறான கூட்டங்கள். கூடுபு - கூடி. புகுத - சேர.

7. தூண்டில் = மீன் பிடிக்குங்கோல். வலைஞர்கள் = வலைகளையுடைய செம்படவர்கள். வீசுபு = வீசி. நீண்டதாடியர் குஞ்சியில் சிரத்தினர் = மகம்மதியர்கள் குஞ்சி = குடுமி. மெய்யெலாம் பல தொளை செய்து, பல அணிகளை யணியும் வழக்கம் மகம்மதிய மாதர் முதலியோரிடத்துண்டு. பல் நிறத்து அரிவையர் = பல வேறு
நிறங்களை யுடைய மாதர்கள். அகம் உவந்து = மனங்களித்து. அடைய = சேர.

----
8. வேலைக்காரர்கள் - துறைமுகத்து வேலை செய்பவர். கலம் - மரக்கலம். மீள - திரும்ப. வல் இரும்புப் பாலம் - வலிய இரும்பா னியன்ற பாலம். ஓவிலா - நீங்காத. பண்டி - வண்டி. போத - செல்ல. ஞாலம் - உலகம். நனிமகிழ்தரும் - மிக மகிழும். வயங்கியது - விளங்கியது. அன்று ஏ - அசைகள்.

9. கடலகத்து - கடலிடத்தே. நாவாய் - மரக்கலம். மாந்தர்கள் - மனிதர்கள். கண்ணுற்று - கண்டு. உந்தும் - வளரும். உண்மகிழ்வு - உள்ளக்களிப்பு. உரை நயந்து உலவி - விரும்பிப் பேசி யுலாவி. குலாய் - குலாவி.

10. நவிலும் - சொன்ன. புகைக்கலன் - Steamer. பட்டினம் - Harbour. நண்ண - நெருங்க. கவின் - அழகு. பொலிந்தனர் - விளங்கினர். காரிகைமார்கள் - மாதர்கள். சவி - ஒளி. பெறீஇ - பெற்று. திகழ்தந்த - விளங்கின (முற்று). உவை - அவற்றை. யாங்களும் உடனே உவகை பொங்கினம் என்க.

11. போந்த - வந்த. பிரிந்து - விரும்பி. மாண்பு - மாட்சி. புரிந்துகாண் எனக் கூட்டுக. தோகையர் - மயில்போன்றமாதர். எழிலி - மேகம். ஆர்ந்து - நிறைந்து. வன்உற - ஆகாயத்திற்பொருந்த. கண்ணுறும் - காணும். அணிமயில் - அழகிய மயில். ஆனார் -ஆயினர்; போன்றனர். மேகங்காண் மயில்போன்றனம்
என்றபடி.

12. யாண்டு - எவ்விடத்தும். இன்பு ஒளிர் - மகிழ்ச்சி விளங்கும். மகிழ் பூண்டு - மகிழ்ச்சி கொண்டு. பூத்தனம் - முகமலர்ந்தனம். காண்டற்கு - அறிதற்கு. எட்ட அரும் - எட்டுதற்கு அரிய. கடவுளார் - 'ஆர்' சிறப்பு விகுதி. படைப்பு - சிருஷ்டி. கருத்து - அபிப்பிராயம். எண் தவா இன்பம் - வலிமை நீங்காத மகிழ்ச்சி; மிக்க
இன்பம், எண்ணினேமாய்ப் புகழ்ந்தேம் என்க.

--------
13. மகிழ்தரல் = களித்தல். மகிமை தொக்க = பெருமை கூடிய. பேரருட் கடவுளார் = மிக்க அருளினையுடைய பகவான். சூழ்ந்து = உலகத்தைச் சுற்றி. இன்பப் பெருந்தனிக் கருவி = இன்பம் அளித்தற்குக் காரணமான பெரிய ஒப்பற்ற கருவி. உணர்கிலார் = அறியாதவர். அழிதல் = மனம் வருந்துதல்

14. நயந்தனன் = விரும்பினன். அம்ம = உரையசைச் சொல். தன்றன் = தன்னுடைய இன்மனம் = இனிய மனம். தனிக் கருத்து = நிகரற்ற அபிப்பிராயம். உதித்தது தோன்றியது. பா = பாட்டு. இசைப்பல் = கூறுவேன்.

15. ஓவாது = நீங்காது, எப்பொழுதும். நீ மகிழ்தல் = நீ களித்தல். உற்று உணர்ந்தும் = உற்றுநோக்கி யறிந்தும். மாகடலே = பெரிய கடலே. ஆஆ = இரக்கப் பொருட்டு. துயர்க்கு ஆள் ஆவார் = துன்பத்தின் வசமாவார்; துன்புறுவர். என்றபடி. ஆல் = ஆசை. திருமுறை = சிருஷ்டிக்கிரமம். பண்பு = தன்மை. அறியார் =
அறியாராய். பார் தீதென்று தாம் சாவார் = உலகம் பொல்லாது என்று மன மழிவார்.

16. என = என்னுடைய. செவித்துணை = இரு செவியினும். எய்தலும் = சேர்தலும். செவ்வி = சுவை. கலம் = மரக்கலம். புறத்து அகன்றிட = பட்டினத்தை விட்டுப் பயணமாக வெளியே செல்ல. நவ்வி = மான். நலம் = களிப்பு.

17. ஓவியம் = சித்திரம். இணைதல் = வருந்துதல். பரிந்து = விரும்பி. உய்த்து நோக்குழி = அறிவைச் செலுத்தி யாராயுமிடத்து. முது மொழி மாக்கள் = பழம் பேச்சாளிகள்.

---------
18. நும்தம் = உங்கள். உயிர்த் தலைவர் = பிராண நாயகர். இவண் = இங்கு தலைக்கொண்டு = மேற்கொண்டு. இந்து வாணுதல் = பிறைச்சந்திரன் போன்ற ஒளியுள்ள நெற்றி. தலை எழுத்து = பிரமன் அவரவர் அநுபவிக்க வேண்டியதைத் தலையில் எழுதுவதாக நம்மவர் கூறுவர்.

19. அம்ம = முன்னிலையசை. நையலிர் = வருந்தாதீர். ஆர் உளம் = அன்பு நிறைந்த உள்ளம். பதைக்கலீர் = கலங்காதீர். முற்பவம் = முற்பிறப்பு. நலியும் = வருத்தும். இம்மை = இப்பிறப்பில். அதன் = முன்செய்த தீவினையின். பயன் = காரியம். தெளிமின் = தெளியுங்கள்.

20. ஒய்யென = விரைந்து. திருத்தம் = திருந்திய அறிவு. என்னை கொல் = யாதோ. செறிந்த = பொருந்திய. கட்டுரையின் = விளக்கி யருளுங்கள். கழற = சொல்ல.

21. அன்பினில் = அன்புடன். கேண்மோ = கேட்பாயாக. உயிர்ச்செயல் = உயிரினது செய்கை. உய்யுமாறு = பிழைக்கும் விதம். இலை = இல்லை. உய்த்து உணர்வாய் = அறிவைச் செலுத்தி அறிவாய். மைந்த = மாணவ (விளி) மையல் = மயக்கம். மயங்கலை = கலங்காதே. வாய்மையை அறிதி = உண்மையை அறிவாய்.

22. கேள்வியின் மட்டும் = பிறர் கூறக் கேட்பதான் மாத்திரம். இயம்பேல் = பேசாதே. மெய் அன்றேல் = உண்மையில்லாவிடில். ஆதி தொட்டு = பண்டைக் காலமுதல். ஐதிகம் = பழங் கொள்கை.

-----------
23. உபமானத்தின் - திருஷ்டாந்தத்தால். மேற்கொள்ளுதல் - ஒப்புதல். அலகு - அளவு. நலதெனா - நல்லதென்று. நயந்து - நீதியுணர விரும்பி.

24. cf. "மெய்யுடை யொருவன் சொலமாட்டாமையாற் பொய்போலும்",
"பொய்யுடை யொருவன் சொல்வன்மையான் மெய்போலும்" (நறுந்தொகை.)

மொழிக்கணும் - வார்த்தையிடத்தும். கூற்று - பேச்சின் கருத்து. தகவு உற - தகுதிபொருந்த. ஆய்குநர் - ஆராய்பவர்.

25. உணர்தலின்று - அறிதலின்றி. ஏதை - எதனை. எவ்வெவர் - யார் யார். திருத்தமா - உள்ளவாறு.நேர் - சரி.

26. அன்னர் - முதுமொழி மாக்கள்.

27. ஏய் - பொருந்திய. தொகுதி - கூட்டம். மூளும் - சேரும். பிழை - தவறு. இப்பிறப்பிற் செய்யும் தீவினை -முற்பிறப்பின் தீவினைப் பயன் என்று கொண்டால், அப்பிறப்பின் தீவினை அதற்கு முற்பிறப்பின் தீவினைப் பயனாம். அஃது அதற்கு முற்பிறப்பின் காரியமாம். அவாவும் - சேரும். அதன்கண் - அத்தீவினையின் பால். உய்வு - தப்பிப் பிழைத்தல்; ஈடேறுதல். தவறுபு - தவறி. விளங்கா மதிமயக்கு - பேதைமையாலுண்டாகும் மயக்கம். வீழ்ந்தபின் - அத்தீவினையில் அகப்படின். வாழ்வு - ஈண்டுத் தீவினையி னின்றும் விலகி ஈடேறுதல்.

-----------
28. பிற்பிறப்பு = இனிவரும் பிறப்பு. பிறப்பினில் நாம் என்று பிரிக்க. நல்ல வழி = சன்மார்க்கம். பெயர்ந்து = மீண்டு. தகைக்கும் = தடுக்கும். அம்மறுபிறப்பிற் செய்யுந் தீவினைகள் அதன்பிறகு உண்டாம் பிறப்பிலும் நல்ல வழியிற் செல்ல வொட்டாமற் றடுக்கும். அன்னவாம் = அத்தகுதியுடையவாம்.

29. செய்குபு = செய்து. கு சாரியை. அயற்புறம் = தீவினையின் அயலதாகிய நல்வினையில். தீவினை செய்த ஆன்மா அவ்வினை வயப்பட்டுத் தீவினையே செய்து போகும்; அங்ஙனமே நல்வினை செய்தது நல்வினையே செய்து செல்லும். இவ்வழி = இம்மார்க்கத்தினை. எங்ஙணும் = வேறெவ்விடத்தும். இயங்கா = செல்லா

30. சுழல் = நீர்ச்சுழி. பட்ட = அகப்பட்ட. நினைவு நல்லன = நல்லனவாகிய எண்ணங்கள். மேவி = பொருந்தி. துனையு = விரைவு. மேதகவு = மேன்மை. எய்து வான் = அடையும்பொருட்டு. தொல்லோர் = பழைய ஆசிரியர். புனைவின் = அழகாக. நல்கிய = கொடுத்த. புனைவின் நல்கிய = செய்து கொடுத்த எனினுமாம். நீதி நூல் =
திருக்குறள் முதலியவை. ஆன்மா, வினை வயப்பட்டுத் தீவினை செய்தது தீவினையையே செய்துகொண்டும், நல்வினை செய்தது நல்வினையையே செய்து கொண்டுஞ் செல்லுமாயின், நீதி நூல்களால் ஆன்மாக்கட்கு உண்டாகும் பயன் யாதொன்று மில்லை என்றதாம்.

31. பழவினை = முற்பிறப்பின் வினை; ஊழ். புக்க = உண்டான, ஆன்மா செய்த என்றபடி. முற்செய்த தீவினை வயப்பட்டஆன்மா அதன் பயனாக வோர் குற்றத்தைச் செய்யுமெனின், அக்குற்றத்தின் பொருட்டு அவ்வான்மாவைத் தண்டித்தல் நேரிதன்று என்றபடி. புடைத்தல = ஒறுத்தல், தண்டித்தல். நேரிதாம் = நியாயமாகும். இயம்புதி = கூறுவாய். தக்கதன்று = நியாயமன்று. தகைமை = தகுதி. ஒருவன் ஒருவனைக் கொலை செய்தால், கொலை செய்தமையும் கொலையுண்டமையும் ஊழ் வினையால் நிகழ்ந்த வென்று கொள்ளின், அத் தன்வயமற்ற ஆன்மாவிற்குக் கொலைக் குற்றஞ் சாட்டிக் கொலைத் தண்டனை விதித்தல் நியாயமில்லை. உலகிற் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு குற்றமும் ஊழ்வினையால் நிகழ்ந்துழித் தன்வயமற்ற ஆன்மாக்களைத் தண்டித்தல் எவ்வாற்றானும் பொருந்தாதாம். ஆகவே நீதிநூல்களும் நீதி மன்றங்களும் உலகிற் றேவையேயில்லையென்று முடியும். இம்முடிவு தகுதியற்றதே.

--------
32. அற்றேல் - -அங்ஙனமாயின். பழவினை -விதி, ஊழ். உயிர்களை - -ஆன்மாக்களை. பற்றாவோ - -பிடியாவோ. இப்பாருலகிற் பற்றாவோ என்க. குரு –ஆசாரியன். எற்றேனும் -எவ்விதத்தானும். வேட்டேன் - -விரும்பினேன். கோ -தலைவன். கனிவாய் - -கனியனையவாய். வாய் மலர்தல் - -பேசுதல்.

33. தொல்லைச் செய்வினை - -பழவினை. வல்லை -விரைவில். வாய்மை - - உண்மை. வல்ல - -வன்மையுடைய. தம - -தம்முடைய. ஒல்லும் - -கூடும். போலிவாசகம் - -பொய்ம்மொழி. உணர்தி - -உணர்வாய்.

34. இன்னர் - -இன்ன தன்மையினர், இன்னவர், இவர் என்றபடி. சோதரர் - - சகோதரர். இல்லறக் கிழத்தி - -மனைவி. இருக்க என - -இருப்பாயாக என்று. இருத்தும் - -அமைக்கும்.

35. கருத்து - எண்ணம். துன்று - -பொருந்திய, நெருங்கிய; ஆன்மாவைப் பற்றிய என்றபடி. மாற்றுவ அல்ல - -மாற்றும் தன்மையுடையனவில்லை. நன்றி - நன்மை. இளநகை - -புன்னகை. மா து ஓ - -அசைகள்.

36. உள்ள நூல் - -Mental Science. புலவர் - -அறிஞர். வியந்த - -வியப்பினால் ஈடுபட்ட. விழைதல் - -விரும்புதல். விடுத்தல் - -வெறுத்தல். உள்ளும் - -கருதும். உயிர்ச்செயல் - -உயிரின் செய்கை.

---------
37. அயிர்க்கும் -சந்தேகமடையும். புந்தி -புத்தி. ஐயுறவு -சந்தேகம். வாய்மையின் ஒளி -உண்மையின் பிரகாசம். தவமேவி -மிகப்பொருந்தி. தன்வய விழைவு -ஸ்வாதீகமான விருப்பம். விருப்பமும் வெறுப்பும் ஆன்மாவுக்குச் சொந்தமான இயல்புக் குணங்கள். உதனால் - அதனால். செயிர்க்கும் -குற்றம் புரியும்.
ஒறுத்திடல் -தண்டித்தல். செவ்விது -தக்கது. அன்று, ஏ -அசைகள்.

38. வேட்கை -விருப்பம். தன்வயம் -ஸ்வாதீநம். வாய்ந்தவன் -உடையவன். இன்ன -இவை. புரியின் -செய்தால். நனி -மிக.நயப்புகழ் -நல்ல புகழ்; நியாயமான புகழ். துணிய -துன்பத்தைச்செய்யும். உஞற்றிடில் -செய்யின். இழிவான் - மேல் நிலையினின்றும் இழிநிலை யடைவான்.

39. இன்பம் ஆர் -இன்பம் நிறைந்த. இச்சை -அன்பு. மெய்ச்சி -புகழ்ந்து. மெய்ப்பொருள் - உண்மைப்பொருள். ஐயம் அகன்றனென் -சந்தேகம் நீங்கப் பெற்றேன்.

40. இத்துணை - இவ்வளவு. இது - ஊழைப்பற்றிய ஆராய்ச்சி. எற்கு - எனக்கு. முத்தம் - முத்து. கொழித்து -சிதறி. ஒலிக்கும் - ஆரவாரிக்கும். முந்நீர் - கடல்; ஆக்கல், அளித்தல்,அழித்தல் என்னும் மூன்று தன்மைகளை யுடையதாதலின் - இதற்கு இப்பெயர் என்பர் நச்சினார்க்கினியர். காணுதி - காண்பாய். சித்தமிசை -மனத்தில். இனிச் சித்தம் இசை எனவும் ஆம். சிறிய மகார் -இளங்குழந்தைகள். பரமனடியார் -சிவனடியார்.

41. பட்டினம் -Harbour. பனிநீர் - குளிர்ந்த நீர். அடக்கப்பட்டிருக்க - நாற்புறமும் அணைகளாலும் கரையாலும் சூழப்பட்டு அலைவின்றி அடங்கியிருக்க; தண்கடல் - குளிர்ந்த கடல். பரவு நீர் -விரிந்த நீர் அலைதரும் - அலைவீசும்.

-----
கட்டு - -கட்டப் பெற்ற. சிறைக் கோட்டம் - -சிறைச்சாலை. கையற்று - -செயலின்றி. ஒட்டு - -சார்ந்த.

42. கருத்து - -எண்ணம். அங்ஙனம் தாழ்ந்திருந்தவர் என்க. தாய்வு இலை - - குறைவு இல்லை. cf. "தாழ்ந்தோருயர்வர்" - (பிரபுலிங்கலீலை) ஆறு - -விதம். நிறீஇ - நறுவி; ஸ்தாபித்து. மதில் - ஈண்டு Pier. புனல் - -நீர்.

43. உள் அடக்கினோர் - மனம் அடங்கப் பெற்றவர்.

cf. "உருவுகண்டெள்ளாமை வேண்டும்." - - (திருக்குறள்)

நாள் நாளும் - -தினமும். அணுகுவர் - -சேருவர். கடல் வெளி - -கடற் பரப்பு. கலம் - -மரக்கலம். படர்வு எளிய - -செல்லுதற்குச் சுலபமான. பட்டினத்தின்பால் - துறைமுகத்தில். துறைமுகத்தில் மதிலு (Pier) க்குட்பட்ட நீரில் அலையிராது; புறம்பான இடங்களில் அலை வீசும் என்பது பார்க்குநர்க்குப் புலனாம்.

44. பூவோடு சேர்ந்த நாரும் மணம் பெறும். பிணை - -மலர்களைப் பிணைக்கும், கட்டும். வாசம் - -வாசனை. விரும்புறும் விதமா மேவிடும் என்க. பாவிய - -பரந்த. வாரி - -கடல். தூஇயல் - -தூய இயல்பு. ஆர்ந்து - -நிறைந்து. துறைத்தலை - -துறையிடம். அமையும் - -அடங்கும்.

45.எல்லோன் - -சூரியன். எல்லினொளி - -சூரியப் பிரகாசம். நீர் துறையின் கட்சென்று அமையும் என்க. சீர் - -சிறப்பு. தத்குணம்.

----------
46 சென்னை மகள் = சென்னையாகிய மகள். அருள் கூர்ந்து = கருணைமிக்கு. செவ்வி = அழகு. ஒளிர = விளங்க. கைகளையும் நீட்டியென ஒரு சொல் வருவிக்க. தாய் குழந்தையை அணைத்தல் போல, " தாய்முலை தழுவிய குழவி போலவும்" என்ற பட்டினப் பாலையடி இவ்வுவமையைத் தந்தது போலும். துறைமுகத்தின்
இருபுறங்களிலும் நீண்டு வளைந்து கடலிற் செல்லும் மதில்களை (Pier)ச் சென்னை மகளின் கரங்களாகக் கூறினர். தற்குறிப்பேற்ற யுவமையணி. முன் = எதிரில். இரையும் = ஆரவாரிக்கும். மொய்த்து = அணியணியாக. திரை = அலை. நன்னர் = நன்றாக. வளைக்குபு = வளைத்து. கலங்கள் = மரக்கலங்களை. நயந்து = விரும்பி.

47. ஏர் இருள் = உண்டாகிய இருள். ஏர்தல் = எழுதல். தோன்றுதல். துன்றுதல் = மிகுதல். தோம் இலீர் = நல்லீர். தோம் = குற்றம். சேர்குவம் = சேர்வோம். வம்மின் = வாருங்கள்.

48.விண்அகத்து = ஆகாயத்தில். மிளிர் = விளங்கும். மீன்கணம் = நக்ஷத்திரக் கூட்டம். நாவாய்க்கண் = மரக்கலங்களில். விளக்கம் = விளக்குகள். தெருக்கடை = தெருவிடம். ஈண்டுக்குறித்தது Beach Road. எமை = எங்களை. அவண் = அங்க. நிறுவி = நிறுத்தி. நடுக்கபாடம் = Level Crossing ல் இட்டிருக்கும் ரெயில்வே
கதவு. கண்ணில் = தாக்ஷண்யமில்லாத; யோசனையில்லாத எனினுமாம். ரெயில் வருவதற்கு அரை மணிக்கு முன்னரே கதவடைத்து ஒருவருங் குறுக்கிட்டுச் செல்லாது அங்கு நின்றமையின் இங்ஙனம் கூறினார். கடுமொழியன் = வெடு வெடுப்பான பேச்சினை யுடையான். புகைச் சகடம் = நீராவி வண்டித் தொடர். கடுகிற்று = விரைந்தது.

49. அவ்வணம் = மேற்கூறிய விதம். செவ்விய = மிகுந்த. கட்குடிச் செருக்கு = மதுபானத்தாலுண்டாம் செருக்கு. கௌவிய இதழினர் = பற்களாற் கௌவிய உதட்டினர். கடை திறந்தனர் = வாயில் திறந்தனர். அவ்வழி = அவ்விதம். அவர் = Gatekeepers. அருள் அடைந்து = கருணையைப் பெற்று. இருவரும் இல்லம்
அடைந்து உணவு கொண்ட பின்னர், ஆசிரியர் இப் 'பட்டினக்காட்சி' யைத்தாம் துயிலு முன்னரே எழுதி முடித்தனர்.
------------

9. மதுரை மாநகர்


[தாய்மொழியாகிய தமிழினை மறந்து செல்வப்பொரு ளீட்டலிலேயே காலம்போக்கி யுழலும் மதுரையாகிய தாம்பிறந்த நகர்க்கிரங்கி யாற்றாது பாடியது]

மதுரைமாநகர்

-------------
1. இலகு = விளங்கும். கழிபெரும் = மிகப்பெரிய; மீமிசைச்சொல். செல்வக் கள்ளாட்டு = செல்வமாகிய கள்ளையுண்டு விளையாடுதல். அயர = விளையாட.


3. தான் மாத்திரையின் = தன்னளவில், 'தான்மாத்திரம்' = தான்மட்டும் வான்மீ = விண்மேல். திரியும் = சஞ்சரிக்கும். வனமழை = உலகம் வளம் பெறுதற்குக் காரணமாகிய மழை. மழைபொய்த்து = மழை பெய்யவேண்டிய காலத்திற் பெய்யாமற்போய்.

cf. "வானம் பொய்யாது" - (மணிமேகலை)

4. விளைபொருள் = நெல் முதலியவை. குன்றி = குறைந்து. மயங்குறுகாலை = உலகங் கலக்கத்தை யடைந்தபொழுது. "மாறனும் புலவரும் மயங்குறு காலை." (கல்லாடம் 5 -11) வயங்கு = விளங்கும். மேற்றிசையோர் = மேல் நாட்டினர்; ஈண்டு ஆங்கிலேயரை யுணர்த்திற்று. மகீதலம் = பூமி. பகீரதன் = திலீபன் மகன்; கபில முனிவரின் கோபத்தீயாற் பட்ட தன் முன்னோராகிய சகரரை நற்கதியிற் சேர்த்தற் பொருட்டுக் கடுந்தவம் புரிந்து கங்கையை யிவ்வுலகிற்குக் கொணர்ந்தோன். பேரியாறு = ஓர்யாறு; இஃது பெருமுயற்சி செய்து ஆங்கிலேயர் மதுரை இராமநாதபுரஞ் ஜில்லாக்களின் பாசனத்தின்பொருட்டுக் கொணர்ந்தது. விளர்ப்ப = வெளுப்ப; மாரிதான் தோற்றதால் நாணி மெய்வியர்த்ததென்றது தற்குறிப்பேற்றம். வையை = வைகைநதி. அளவ = கலப்ப. வினைவெலாம் = விளைபொருள்கள் யாவும். மலியுமா = மலியுமாறு; மிகும்படி. ஒளிர் = விளங்கும்.

---------
11. சிறப்பு உடைப் பொருள் - சிறப்பினையுடைய பொருள்; சிறந்த பொருள். ஒல்வகை -கூடும் விதம்; மனத்திற்கொத்தபடி. உணர்கிலை –உணராமல் (முற்றெச்சம்). அதனை -செல்வத்தை. ஆக்கும் -வளர்க்கும். விதம் -வகை, வழி. தலைப்பட்டு -முதன்மையாய். உழலும் -வருந்தி முயலும். நீர்மை -தன்மை.
எய்தினையோ - அடைந்தனையோ. குறித்து -கருதி. என்னுளஞ் சோரும் என்க. எவர்க்கும் தாம் தாம் பிறந்த நகர் எனின் இன்பமீதூரும். மீதூரும் - மிகும். பேசிய - கூறிய. இந்நிலை - இந்த நிலைமை.

21. நின்னில் -நின்னிடமிருந்து. நெடுங்கலை -காலேஜ் படிப்பு. கற்பேன் - கற்க (முற்றெச்சம்) போந்தும் -சென்றும். பன்னாள் -பல நாள். பரிந்து -அன்புற்று. நிற்காண் வேட்கை உன்னைக் காணும் ஆசை. மேவி -பொருந்தி. ஆண்டு தோறும் - ஒவ்வொரு வருடமும். இருமதி -இரண்டு மாதம். இது கோடைக்கால
விடுமுறை நாட்களைக் குறித்தது. நின்வயின் -உன்னிடம்.

26. நயம் - நியாயம், நன்மை. வீழ்நிலை -இழிந்த நிலைமை. மேதக்க - மேன்மை வாய்ந்த. மதுராய் -மதுரை என்னும் பெயர் விளி ஏற்றது.

28. எவன்கொலோ - ஏனோ. இவ்வாறு -இவ்விதம். அவம் நிலை - பயனற்ற நிலைமை. நச்சி - விரும்பி. மெய்ச்சி -புகழ்ந்து. சங்கம் -முதல் இடை கடையாம் முத்தமிழ்ச் சங்கங்கள். பொங்கிய -மேலோங்கிய; சிறப்புற்ற. நன்னகர் –நல்ல நகரம்.

------
ஆன்றோர் -எல்லா நற்குணங்களும் அமைந்தோர். எதிர்மறை யிலக்கணை - Irony. 'கல்லைக் கறிக்க நன்றாய்ச் சமைத்தாய்' (நன்றாய்ச் சமைக்கவில்லை) என்று மறைப்பொருள்பட வருவது. வஞ்சப் புகழ்ச்சி -புகழ்வதுபோ லிகழ்தல். மற்றெனோ -வேறி யாதோ. நஞ்சு -விடம்.

34. நற்றமிழ் அமுது -நல்ல தமிழாகிய அமுதம். பேதைமை கந்தா - அறியாமை காரணமாக.
cf. "பிணங்குநூன் மார்பன் பேதுகந் தாக, வூழ்வினை வந்திவ னுயி
ருண்டு கழிந்தது." (மணி - 6. 151)
மாதுயர் -மிக்க துன்பம். பருகலை -குடித்தாயில்லை. தமிழமுதைப் பருகலை எனக் கூட்டுக. உருகலை -உருகுவாயில்லை. பருகலையாய் (பருகாமல்) உருகலையாய் (உருகாமல்) இருத்தி என்க. மறை -வேதம். இறையனார் -சிவபெருமான்.

40. ஆலவாய் -மதுரை. அவிர் சடைக் கடவுள் -விளங்குஞ் சடை முடியையுடைய சிவன். ஏல -பொருந்த. வாதித்த -வாதிட்ட. இன் தமிழ்க் கீரன் –இனிய தமிழ்ப் புலமை வாய்ந்த நக்கீரன். ஈண்டுக் கூறிய வாதம், "கொங்கு தேர் வாழ்க்கை," (குறுந். 1.) என்னும் பாசுரங் குறித், தெழுந்தது. (திருவிளையாடற் புராணம் நோக்குக.) நக்கீரர் மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் ஆதலின், அவர் ஊர் மதுரை என்பது தேற்றம். தமிழ் மணம் மிகுந்து கமழும் நாடு - தமிழகம். பாவலர் - கவிஞர். உள்ளி -கருதி. நின் பெருமையை உள்ளி என்க. தந்தம - தங்கள் தங்களுடைய; தாந்தா மியற்றிய. விந்தை அரங்கு -வித்தியாரங்கம்; புலவர் சபை; ஈண்டுக் குறித்தது தமிழ்ச் சங்கம். நூற் பொருள் சாற்றல் -நூற்குப் பொருள் கூறுதல். பரிசு -வெகுமதி. நாடொறும் -தினந்தோறும். முது தமிழ் –பழ்மையான தமிழ். கொழித்த -மிகுத்த.

--------
50. பதினெண் கூலம்: கூலம் -நெல் முதலிய தானியங்கள்.
cf. "பதினெண் கூலமு முழவர்க்கு மிகுக." (மதிவாணர் நாடகத் தமிழ்.)
சிலப்பதிகாரம் கடலாடுகாதை -வரி 35 -36 உரை நோக்குக. மேற்றகைப் புலவர் - மேலான திகுதிவாய்ந்த புலவர். இவர் மதுரைக் கூலவாணிகன் சாத்தன் எனப் படுதலின் இவர் பிறந்தஊர் மதுரையென்பது போதரும். வேட்டு -விரும்பி. மதுரநூல் -மணிமேகலை. இந்நூலின் இனிய நடையில் ஆசிரியர் மிகவும் ஈடுபட்டவர் ஆத
லின் இதனை மதுரநூல் என்றே கூறினர்.

55. நால்வர் குரவர் -சைவ சமய குரவராகிய நால்வர்; சம்பந்தர், அப்பர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர். மேல்வகைத் தமிழ் -மேலாம் ஆன்ம ஞானத்தைத் தரும் வகைமை பொருந்திய தமிழ். பண் இசைப் பாட்டு -பண் பொருந்திய இசைப் பாட்டு. பரிந்து -அன்புற்று. மண்ணில் -இப்பூவுலகில். விண் நகர் -அமராவதி. தமிழின் இன்சுவை உணர்ந்த நீர் வையை -பாண்டியன் முன்னிலையிற் சம்பந்தரும் சமணரும் புனல்வாதஞ் செய்தபொழுது, சம்பந்தர், "வாழ்க வந்தணர் வானவரானினம்" என்னுந் தொடக்கத்த பாசுரமெழுதிய ஏட்டை வைகையிலிடத் தமிழின் சுவையுணர்ந்த வையைநீர் அவ்வேட்டை எதிரேறக் கொண்டு சென்ற வரலாறு
ஈண்டுக் குறிக்கப்பட்டது. மணந்த -கூடிய. மணந்த பதி எனக் கூட்டுக. பதி - நகரம்.

60. வல்லாளர் -கல்வி கேள்விகளில் வல்லவர். ஏத்தும் - கொண்டாடும். கல்லாடர் -இவர் வரலாற்றைப் புறநானூற்று முகவுரையிற் காண்க. கல்லாடம் –அகப் பொருணலஞ் செறிந்த நூற்றிரண்டு அகவற்பாக்களான் இயன்ற அருமையும் இனிமையும் வாய்ந்த வொரு தமிழ் நூல். இஃது கல்லாடரியற்றியது. கனித்தமிழ் -கனி
போலும் இனிய தமிழ். சொல்லாயும் -சொற்களையாராயும். எல்லாரும் கொள்வான் - யாவரும் கொள்ளும் வண்ணம். பாத்தொறும் -ஒவ்வொரு பாவிலும். பரிவுடன் - அன்புடன். தமிழ்ப்பாற்கடல் -தமிழாகிய பாற்கடலை. புந்திமத்து - புத்தியாகிய மத்து. பொருளாகிய அமுது. தட்பம் -குளிர்ச்சி.

----------
நரைமூதாளர் - முதியவர். அந்தண குலம் - பிராமண குலம். விந்தையில் - யாவரும் வியந்து பேச. அன்னார்ப்பற்றிய இன்னாப் பழமொழி - 'வேளாளன் கிரந்தமும் பார்ப்பான் தமிழும் வழ வழ' என்பது. அன்னார் - அவர். போலியுரை - பொய்யுரை. சால - நன்றாக. உருவகவணி. மதுரையாசிரியர் பாரத்துவாசி நச்சினார்க்கினியர் என்ற பெயரான் இவர் ஊர் மதுரை யென்பது புலனாம்.

74. புலம் - அறிவு. தோற்ற - இழந்த. நலத்தெரிவு - நன்மை யறிதல். நாணிலை - வெட்கமடைந்தனையல்லை. போலும் - ஒப்பில்போலி. அன்னோ - இரக்கக் குறிப்பு. ஞான்று - பொழுது. ஈன்றெடுத்த - பெற்றெடுத்த. தீய - வேவ. பசியாகிய தீயில் வருந்த என்றபடி. பதகன் - பாதகன். பொருத்தமில் - தகுதியற்ற. முரண் இருறள் - மாறுபாடுற்ற இருள். சீர்திருத்தம் ஆகிய பரிதி என்க. உருவகம். பயிலும் - பழகும். வெயில்உற - வெய்யிலிற் கிடப்ப. தொல்சீர் - பழைய சிறப்பு. குன்றிய சிந்தை - Narrow mindedness. நயம் - நன்மை. வெள்குவோர் - வெட்க மடைபவர். மயல் - மயக்கம். ஆர் - நிரம்பிய. எழுதி - எழுவாய். ஒழிதி - நீங்குவாய்.

-------
93. இசைத்தேறல் - இசையாகிய தேன். செவிவாய்ப் பருகுதி - செவிவாயாகப் பருகுவாய்.

94. நந்தல் இல் இன்பம் - அழிவில்லா ஆனந்தம். பெறுதி - பெறுவாய். என்னோ - யாதோ. சொற்றேன் சொன்னேன். எண்ணலை - கருதாய். இத்துணை - இவ்வளவு. நெறி - கிரிமம். வெகுளலை - கோபியாதே. வேண்டுமெனில் - வேண்ட மாயின். சொல்வன்மை - வாக்கு வல்லபம். கொன்னே - பயனின்றி; சும்மா. விடுத்
திடல் - விட்டுவிடல். கோறல் - கொல்லுதல்; ஈண்டு அழித்தல். உரைத்த புலவன் - குமரகுருபர சுவாமிகள். "சொல்வன்மை யுண்டெனிற் கொன்னே விடுத்தொழிதல், நல்வினை கோறலின் வேறல்ல - வல்லைத்தம், ஆக்கங் கெடுவ துளதெனினு மஞ்சுபவோ, வாக்கின் பயன்கொள்ப வர்." (நீதிநெறி விளக்கம் -69).

102. தமரே யெனினும் - சுற்றத்தா ரென்றாலும். கடன் - கடமை. நொய்து - அற்பம், இலேசு. வாளா - சும்மா. மீளாய் - முன்னைய வுயர் வழியில் மீள்வாய். உய்வாய் - ஈடேறுவாய். 'என' - அசைச் சொல். இவ்வசைச் சொல்லால் ஆசிரிப்பா முடிதல் சிறப்புடைத் தென்பர்.
----------------------

10. போலியாராய்ச்சியன்


(நூலாராய்ச்சியென்பது நூலிற் குற்றங் கூறுதலே யென்று பொருள் கொண்டும், மெய்யான குற்றங்களைக் காண்டலின்றிப் போலிக்குறை கூறிக்கொண்டும், நூலின் நயங் கண்டு நுகர்தலின்றி நவைகாண்டலே தெழி
லெனக்கொண்டும், வாளா திரிதரும் ஒருவனைச் சுட்டிப்பாடியது)

போலி யாராய்ச்சியன் - False Critic. இப் 'போலி யாராய்ச்சியன்' டெனிஸன் மகாகவி ஆங்கிலத்தில் வரைந்துள்ள, The Poet's Mind' என்னுஞ் செய்யுளினைப் பெரிதுந் தழுவி எழுந்தது. அது வருமாறு:

போலியாராய்ச்சியன்

----------
1. ஆய்வல் = ஆராய்ச்சி செய்வேன். நொய்ய = அற்பமான. போலியாய =மெய் போலத் தோற்றி உள்ளவாறு நோக்குமிடத்துப் பொய்யான. தேரம் = குற்றம். உரைசெய் = கூறும். புன்மைநெறி = இழிந்தவழி. சீலம் = நல்லொழுக்கம். செவ்வி = நல்லியல்பு. உணராய் = அறியாய். வேலை யொத்த = வேலாயுதம் போல
வருத்தும் இயல்புள்ள. நின = நின்னுடைய. வீண் மொழி = பயனற்ற சொல். விடுத்தி யொழிவாய் = விட்டொழிவாய். விடுத்தி =முற்றெச்சம்.

2. பாந்தள் = பாம்பு. பிறிது = மற்றொரு. பாதம் = கால்.
cf. "பாம்பின் கால் பாம்புக்குத் தெரியும்,"

வாய்ந்த = பெற்ற. மாது = தாய். மகார் = குழந்தைகள். வந்தி = மலடி.

ஆய்ந்த = ஆராய்ந்த. செய்யுள் நலம் = செய்யுளின் அழகு. ஆன்ற = அமைந்த; கல்வி கேள்வி யமைந்த என்றபடி. கவிவாணர் = பாவலர். ஏய்ந்த = பொருந்திய. ஊறு = குற்றம். இவண் குற்றமே யுணர்பவனாதலின் 'ஓர் விழியன்' எனப்பட்டனன். ஓர் விழியன் = ஒரே பார்வை (One -sided view) உள்ளவன். ஆசிரியர் குறிப்பித்துள்ள 'வாளா திரிதரும் போலியாராய்ச்சியனாம் ஒருவ'னுக்கும் ஏகாக்ஷம் போலும்.

3. சுவையார் = சுவை பொருந்திய. பிசிதம் = வேம்பு. உதிதரும் = உண்டாகும். ஓரும் = ஆராயும். கொதிகண் = தீய கண். கொடுங்கொடி = கொடிய காகம். கொடுமை வாய்ந்திருப்பதோடு கொடி (காக்கை)யையும் நிகர்ப்பையாதலின், 'கொடியோய்' என்ற பெயர் நினக்கே தகும், என்றது குறிப்பு. காக்கைக்குக் கண்மணி யொன்று என்பது காகாக்ஷகோள நியாயத்தாலும் "காகத் திருகண்ணிற் கொன்றே மணிகலந் தாங்கிவருவர்," (திருக்கோவையார் -71) என்பதாலும் அறிக.

--------
4. களி நறை - களிப்பினையுண்டாக்கும் தேன். வைப்பு - வைக்குமிடம். உறழ் - போன்ற; உவமச்சொல். கவீசன் - கவிஞர்களுக்குத் தலைவன். வைப்புறழ் மனம் எனச் சேர்க்க. மறுவின்று - குற்றமின்றி. தெளிவுற்று - தெளிவுபொருந்தி. உலவும் - சஞ்சரிக்கும். தெளிபளிங்கு - தெளிந்த பளிங்கு. (Clear crystal). தெள்
அறலின் ஊறல் - தெளிவான நீரூற்று. வான்வளி - உயர்ந்த ஆகாயத்திலோடும் காற்று. ஊறலென வளியென வான்கண் ஒளியென உற்றுலவும் என முடிக்க. பூமிக்குச் சமீபத்திற் சூழ்ந்துள்ள வாயுவில் தூசு பொருந்தியிருக்குமேயன்றி மேலிடத்துள்ள வாயு நிர்மலமா யிருக்குமாதலின் வான்வளி உவமையாயிற்று.
வான்கண் - சூரியன். கண்கள் மூன்றில் விண்ணிற் செல்லுங்கண் சூரியனே.


5. கண் இலாது - கட்பொறியின்றி. உழல் - உழலும். கசடு - குற்றம். அணு கலை - நெருங்கலை. தூய்மையுடைய - பரிசுத்தமானவை. உள்நிலாமல் - மனத்தில் அடங்காமல். எழுதந்தது - எழுந்தது. கொல் - அசை. உன்றன் நகை - உனது இகழ்ச்சி நகை. மண்ணில் - உலகில். இவ்விடையின் - இங்கு. வாரலை - வராதே. மயங்கு பொறியாய் - உள்ளதை உள்ளவாறு காணுந் தன்மையின்றி மயங்கும் கண்ணாகிய இந்திரியத்தை யுடையவனே.

இச் செய்யுளில் 'இவ்விடம்' என்று குறித்தது, ஆசிரியர் தம்பாற் றமிழ் பயிலும் இயற்றமிழ் மாணவர்கட்குப் பாடங் கூறும்இடத்தினை.

6. தூய - பரிசுத்தமான.நீர் - நீரினை. நனி - மிக. மா கொடியை - மிகக் கொடுமை யுள்ளாய். நுன்றன் - நினது. அம்மலர்கள் நுன்றன் நகையால் மாயும் என்க. ஏயும் - பொருந்திய. நின் விழியில் - உன் பார்வையால். நினது விழியால் மிகுதியும் இறப்பினை அடையும். மூச்சின் உறுவெய்ய பனி - உனது மூச்சிலுண்டாகும் கொடிய பனி. மேவி - பொருந்தி. வீயும் - அழியும். அவை வெய்யபனி மேவி லீயும் என்க.

பாடம் பயிலும் மாணாக்கர்களின் மனத்தை மலராகவும், தாம் பாடங் கூறலைத் தூய நீர் பெய்தலாகவும் குறித்துள்ளனர்.

---------
7. மன்னி = நிலைபெற்று. வான் அளவு = ஆகாய மளாவிய. காந்த மலை = காந்தக் கல்லாகிய மலை. மாகம் = விண். உறும் = பொருந்திய. மா மின்னு மேகம் = கரு நிறத்தோடு மின்னலைச் செய்யும் மேகம். அடைவில் = முறைமையாக. குமுறி = இடி யொலி செய்து. வீழ் மழையினால் = பெய்யும் மழையால். நன்னர் = செவ்விதாக. ஓடை = நீரோடை. ஓடை = ஐ வினைமுதற் பொருள். விகுதி. பல ஓடை என்க. நாற்புறம் விடுத்த = நான்கு புறங்களிலும் ஒழுக்கிய. பரிசே யென்ன = விதமே போல. வான்புலவர் = சிறந்த புலமை வாய்ந்த பாவலர்தம்.; இன் உளம் = இனிய மனம். எழுந்து ஒளிரும் = மேலோங்கி விளங்கும். கேட்போர் நெஞ்சைத் தன்பா லிழுத்துப் பிணிக்கும் வன்மையால் இன்னுள த்திற்குக் காந்தமலை யுவமையாயிற்று.

8. நீ இருக்கும் இடம் நிற்றியெனின் = நீ இருக்குமிடத்திலேயே யிருந்துவிடின். நேசம் நிலவும் = அன்பு பொருந்திய. மாயிரும் = மிகப்பெரிய. சினை = கிளைகள். பொழில் = சோலை. இசை செயும் = பாடும். சேய = செவ்விய. இன்குயில்கள் = இனிய குயிற்பறவைகள். பாடுதல் = கானஞ்செய்தலை. செவித்தொளை உறாய் = நினது காதிற்கேளாய். பாய = பரந்த. பூம்பொழிலின் நாப்பண் = பூக்கள் மலர்ந்த சோலை நடுவே.
அவை பாடி எழும் = அக்குயில்கள் சிறப்பாகப் பாடும்.

'நேச நிலவுங் குயில்கள்' எனவும், 'வந்திசை செயுங் குயில்கள்' எனவும் தனித்தனிக் கூட்டுக. 'இயற்றமிழ் மாணவர்' கல்வி பயிலிடத்தே யொரு பூஞ்சோலையாகவும் மாணவரை இன்குயில்களாகவுங் குறிப்பித்துள்ளார்.

9. கிட்டிவந்தையெனில் = நெருங்கி வந்தாயென்றால். அம்ம = இரக்கக் குறிப்பு. அவை = அக்குயில்கள். கேயம் = பாட்டு. இனைய = வருந்த. கெட்டு அழிந்து விடும் = சீர் குலைந்து கெடும். ஆல் = அசை. இன் இசை கேட்டு மகிழல் மட்டும் = இனிய கானத்தைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியடைதன் மாத்திரம். அஃகு அறிவின் நிற்கு = குறைந்த அறிவினையுடைய நினக்கு. உறுதல் = பொருந்துதல். வாய்வது இலை = பொருந்தாது. ஆல = அசை. நாளும் நல்லறிவு உன்னை நட்டு நண்ணுகிலதே = தினமும் நல்ல புத்தி உன்னை விரும்பி அடையாது. குற்றமே யுணரு மியல் புடைய நினக்குக் குணம் ஒரு சிறிதும் புலனாகாது.

-----------

11. ஓர் ஐயப்பாடு


[தாம் திருக்குறள் நாலடியாராதி நீதி நூல்களிற் கூறிய உலக நிலையாமையைப்பற்றிச் சிந்தித்துழித் தமக்கு நிகழ்ந்த தோர் ஐயப்பாட்டினை யமைத்துப் பாடியது]

ஓர் ஐயப்பாடு

------
ஐயப்பாடு = சந்தேகம்.

இச்செய்யுள் ஆங்கிலத்தில் டெனிஸன் மகாகவி எழுதியுள்ள 'A Voice Spake Out of the Skies' என்ற கவியின் மொழி பெயர்ப்பாகும். அது வருமாறு:

கட்புலன் இல்லா = கண்ணுக்குப் புலனாகாத. விட்புலத்து ஓர் குரல் = ஆகாய விடத்தில் ஒரு குரல். அசரீரியாக ஆகாயவாணியின் குரல் என்றபடி. நேரிய = ஒழுங்கான. பெற்றி = பண்பு. பேர் அறிவானற்கு = பெரிய அறிவினையுடையான் ஒருவனுக்கு. உலகமும் அதன்கண் இலகுவ யாவையும். = இந்த மண்ணுலகமும் அதன்
காண் வழும் சராசரப் பொருள்கள் எல்லாம்.

நிகழ் ஓர் கணமேனும் = இப்பொழுதி நிகழும் ஒரு கணப் பொழுதேனும். நிலையுந அல்ல = நிலைபெற்றிருப்பன அல்ல; அழிந்துபோம் என்றபடி.
என்று முழங்கலும் = என்று முழங்கினபொழுது. துன்றி = நெருங்கி. ஓர் இரப்போன் = ஒரு பிச்சைக்காரன்.

-------
சோறு சோறு இன்றேல் பாறிப்படுபவன் நான் - சோறு போடுங்கள் சோறு போடுங்கள் இல்லாவிடின் நான் பசியான் இறந்தொழிவேன். என்னாக் கூயினன் - என்று கூவினன்.

இது கேட்டு அறிஞனும் - இம்மொழியைக் கேட்டு அவ்வறி வுடையவனும். அன்னோ - அந்தோ. உணவு உண்டு - சோற்றினை யுண்டு. அவன் இவண் வாழ்தலும் - அப்பிச்சைக்காரன் இவ்வுலகத்தில் வாழ்தலும். யான் அவற்கு இன் உணவு இடுதலும் - நான் அவனுக்கு இனிய சோறு போடுதலும். ஆகிய இவற்றால் பயன்
எனை - ஆகிய இச்செயலுகளால் யாது பயன். எய்திய பொருந்திய. உலகும் -
இவ்வுலகமும். அதன்கண் ஆர் பொருள் அனைத்தும் - அதனிடத்துப் பொருந்திய எல்லாப் பொருள்களும். மறு கணத்து - அடுத்த நிமிஷத்திலேயே. அழியுமேல் - அழிந்து போகும் என்றால். என் - என்று. ஐயம் உற்றனன் - சந்தேகம் அடைந்தனன். ஏ - ஈற்றசை.

இப்பிச்சைக்காரன் சோற்றையுண்டு பசிநீங்கி உயிர்வாழ்தலானும் இவனுக்குச் சோறளித்துப் புண்ணியம் பெருகலானும் யாது பயன் உண்டாகும், இவ்வுலகமும் அதன்பாலுள்ள எல்லாப் பொருள்களும் மறுகணத்தே அழிந்துபோமாயின், என்ற சந்தேகமே ஈண்டுக் குறித்த ஐயப்பாடாகும்.

கர்ணன் இறக்குந் தருவாயில் தன்பால் வந்து இரந்த அந்தணனுக்குத் தான் அதுகாறும் செய்துள்ள தருமத்தையெல்லாம், அது தன்னுயிர்க்க அரணாய் நிற்றலையும் பொருட்படுத்தாது, தானஞ் செய்திருப்பதாகவும் அம்மகாதான பலன் அவனைக் காத்தில்லை; அம்மாகாதானபலன் சித்திப்பதற்கு முன்னரே அதனையுஞ் சேர்த்துத் தானஞ்செய்தல் எங்ஙனம் அமைவுடைத்தாகும்? என்றின்னோரன்ன ஐயத்தை யொருவாறு நிகர்த்தது மேற்குறித்த ஐயப்பாடும். எல்லாம் நிலைபேறின்றி யழியுமாயினும் அவனவன் செய்யற்பால கடமைகளைச் செய்தலே தக்க தென்பது ஆசிரியர் கருத்துபோலும்.
-----------------

12. பரிந்துரை.


(இஃது இரட்டணைத் தமிழ்ப் பண்டிதையர் அசலாம்பிகை யம்மையவர்கள் தமதருமைத் தந்தையாரை யிழந்து மனங்கலங்கியவழி அவர்கள் பாற்பரிந்து அவர்கள் ஆற்றியிருத்தல் வேண்டி நிருபமென வரைந்து விடுத்தது.)

பரிந்துரை.

-----------
1. இரட்டணை - திண்டிவனந் த்தாலுக்காவைச் சேர்ந்த ஓரூர். பேரூர் -பெருமை வாய்ந்த ஊர். வேதியர்தங் குலம் - பிராமணகுலம். மருட்டு விழி - கண்டாரை மருட்டு மியல்பினையுடைய விழி. இஃது மடவார்க்கு அடை. மடவார்தம் உரிமை - மாதர் சுதந்தரம். கவர்ந்து கொடு - பிடுங்கிக்கொண்டு. மயங்கி - கலங்கி, அறிவின்றி. திருட்டு மொழியாளர் - வஞ்சகப்பேச்சினர். வாதித்து - வாதஞ்செய்து. புறங்காட்டிச் செல - தோற்றோட. தொலைந்து - அழித்து. அவர்களை வாதப்போரில் வென்று என்றபடி. தெருட்டுரைகள் - அறிவினைப் பயக்கும் மொழிகள். பல எழுதி - பலவற்றை எழுதி. அசலாம்பிகை; செந்தமிழ்ப் புலமை செவ்விதின் வாய்ந்த இவ்வம்மையார் இனிய கற்பனை நலஞ்செறிந்த செய்யுட்களை விரைவின் இயற்றும்
ஆற்றல் படைத்தவர்; கேட்டார்ப் பிணிக்குஞ் சொல்வன்மை யுடையார். திருவிடையூர்த் தலபுராணம், காந்தி புராணம், திலகர் மான்மியம் முதலிய பல தமிழ் நூல்களை இயற்றி யிள்ளார். தெரிவை - மாது. செந்தமிழ் தெரிந்த சீரிய நலத்தாற் றெரிவை யென்னும் பெயர் நினக்கே பொருந்தும் என்பது குறிப்பு.

2. கலைநலம் - கல்வி யறிவு. மல்கிய - நிரம்பிய. காரிகை - மாது. காரிகையீர் - விளி. அலைகடல் - அலையையுடைய கடல்; வினைத்தொகையுமாம். அம்புவி - பூமி. மலைகளும் - பர்வதங்களும். வன்மைய - வலிய. மாநிலம் -பெரிய பூமி. நிலை குலைதந்து - நிலைகுலைந்து; தா - துணைவினை விகுதி. அழிநீரன - அழியுந் தன்மை யுடையன. பூகம்பம் முதலிய நிகழுங் காலங்களில் மலைகளும் தந்நிலைமை கெட்டு
மாறுமியல்பினவா மாதலின், அசலம்(மலை) என்னும் பெயர்க்குரிய நீயும் கலங்க நேர்வது உலகியல்பே என்றபடி.

---------
3. இவ்வுண்மை யறிந்தார்கள் - இவ்வுலியல்பாகிய உண்மையைத் தெரிந்த அறிவாளர்கள். கலங்கிலார் - கலங்கார். ஔவியம் இல் - பொறாமையில்லாத. குணக்குன்று - நற்குணமாகிய குன்று. சலிப்பின்மை, பொறுத்தல் பொதுத்தன்மை. அரிய - சிறந்த. குலமரபு - குலவொழுக்கம். வழா - வழுதவாத, தவறாத. பெருமாளையன் - அசலாம்பிகை யம்மையின் தந்தை பெயர். உந்தை - உனது தந்தை.
அவ்வுலகம் - மேலுலகம். உளமுடைதல் - வருந்துதல். அம்ம - இரக்கக் குறிப்பு.

4. நும்மோய் - நினதுதாய். மோய் - தாய். கைம்மை நோன்பு - கணவனை யிழந்த மகளிர் தமது உடம்பு வருந்த நோற்கும் விரதம்.

---------
எம்மாண்பில் - எத்தகுதியோடு. ஆய்வழி - ஆயுமிடத்து. உள்விம்மாநிற்றல் - உளம் விம்முதல், வருந்துதல். விளம்பு - சொல்லுதல். முதனிலைத் தொழிற்பெயர்.

5. பண்டிதை - பெண்பால். பண்டிதையீர் - விளி. என்றுஆனும் - என்றைக்கு ஆயினும். வரல் பாற்று - வரக்கூடியது. கவன்று - வருந்தி. குன்றாமல் - குறையாமல். கோள் - கொள்கை. நன்றாகுமாறு - நன்மையுண்டாம்படி. நம்புவல் - நம்புவேன்.

-------
6. இன்பமே வடிவாக்கொண்ட வெம்பிரான் - ஆனந்தமயன். ஈண்டை - இவ்வுலகத்து. தொல்லை - பழமையான. உய்த்து - செலுத்தி. வன்பு - துன்பம். வாய்மை - உண்மை. தெரித்து - விளக்கி. நன்பெருஞான வீடு - நல்ல பெரிய ஞானமயமான முத்தி. நல்குவன் - கொடுப்பன். மெய்ம்மை - இஃதுண்மை. கண்டீர் - முன்னிலையசை.

7. எய்த்த - துனபத்தால் வாடிய; அறிந்த எனினுமாம். ஏங்கலீர் - வருந்தாதீர். நனி - மிகவும். நனூல்கள் - நல்ல நூல்களை. நாடுபு - நாடி, ஆராய்ந்து. மனி - மன்னி, மனவொருமையுற்று. வாழ்விர் - வாழ்வீராக.
-----------

13. முடிசூட்டிரட்டை மணிமாலை


[இஃது ஏழாம் எட்வர்ட் இந்தியச் சக்கரவர்த்தியாக முடிபுனைந்த காலத்தில் (1902 - ஆகஸ்டு மாதம்) எழுதியது]

-----------
இரட்டைமணிமாலை: வெண்பா, கட்டளைக் கலித்துறையாகிய இருவகைப் பாக்களான் வகைக்குப் பத்தாக இருபது செய்யுட்கள் அந்தாதித் தொடையாகப் பொருந்த அமைக்கப்பெற்ற ஒருவகைப் பிரபந்தம்.

1. சொல் = புகழ்.ஆர் = நிரம்பிய. மணிக்கடல் - நீலமணிபோலும் நிறமுடைய கடல்; நவமணிகட்கும் இருப்பிடமாகிய கடல் எனினுமாம், இரத்தினாகரமாதலின். தோம்இல் = குத்தம் இல்லாத. வயிரமணி = வைர ரத்தினம். வல்லான் = தொழில் வல்லவன். மாண்பிற்று = மாட்சியுடைத்து. நல்லார் பெருந்தேவிக்கு இட்டுப்
பிறங்கு திலகம் = நல்லாரால் பூமாதேவிக்கு இட்டு விளங்கும் நெற்றிப்பொட்டு. நல்லார் = மகளிர், ஈண்டுச் சேடியர்.

திருந்து = திருத்தமான. ஏர் = அழகு. தேம் = தேயம். நல்ல ஆங்கிலதேயம் என்க. திலகம்போல் ஏர்கொள் ஆங்கில தேயம் மாண்பித்து என முடிக்க. மணிக் கடற் பரப்பில் வைரமணியைத் தொழில் வல்லான் பதித்த மாண்பினையுடையது ஆங்கில தேயம் என்றபடி. ஈண்டுக் கூறியது,
என்றதன்கட்போலும் உவமைக் குவமை யன்று. தேயமாகிய ஒரு பொருட்கு ஈருவமை கூறியதென்க.

2. நறுமலர் = நறிய மணமுள்ள மலர். நலம் = அழகு. செறிய = மிகுதியும் பொருந்த. இலரும் = விளங்கும். பீடு உயரும் அற்ற = பெருமை சிறக்கும் அத்தன்மைத்து. எனலாம் = என்று கூறலாம். கலைவாணி = நாமகள். பொற்றேவி = பொன்னாகிய தேவி, இலக்குமி. ஒருங்கு எய்திய = சேர்ந்து பொருந்திய. ஆங்கில பூமியை
மலர் தம்முள் தாமரை பீடு உயரும் அற்றே எனலாம் என்று முடிக்க.

--------
3. ஓங்கியவன் = உயர்ந்தவன். பொன் நிகர் செந்நாப் புலவர் = வியாழனை நிகர்த்த செவ்விய நாவினையுடைய அறிஞர். நா = நாவினிடத்து. மிக்கு ஒளிரும் = மிக விளங்கும். நலம் = நன்மை. ஏமம் = காவலாகிய; அரணாகச் சூழ்ந்த என்றபடி. கடல் உடையாள் = கடலினையே உடையாக உடுத்தவள். இங்கிலாந்து தீவமாதலின் இங்ஙனம் கூறினர். ஆங்கில நற்காரிகையிற்கு = இங்கிலாந்தாகிய நல்ல பெண்ணினது. வேற்றுமை மயக்கம். அம்மா = வியப்பிடைச் சொல். உடல்வயிற் கண் போன்ம் = தேகத்தினிடத்துக் கண்ணினைப்போல விளங்கும். இலண்டன் ஊர் - இலண்டன (London) மாநகரம். இலண்டனூர் போன் மென முடிக்க. போன்ம் = போலும் என்பதன் றிரிபு.

4. செங்கோல். அரசாட்சி. செங்கோலைச் செலுத்தியவள். சீருக்கு எடுத்த = பெருமை மிக்க. காட்டா = திருஷ்டாந்தமாக. கார் = அன்பு. விஜயை = Victoria நம்அனை = நமது தாய். 'இவ்வூர்' என்றது லண்டன் மாநகரினை.

5.அனைய = அந்த. புனையும் முடிக்குரிர பூமான் = முடியினை அணிதற்கு உரிமை வாய்ந்த தலைவன். தன்னையே தனக்கு நிகர்கொண்டு = தன்னையே தனக்கு நிகராகக்கொண்டு; எனவே ஒப்புயர்வற்றவன் என்றபடி. நிகர் = ஒளிவாய்ந்த;
தண்ணளி = குளிர்ந்த கருணை. உம் = சிறப்பும்மை. சான்ற = அமைந்த. மனக்கு மனத்திற்கு. கொண்டு சான்ற இனியன் என முடிக்க. மகான் = பெரியோன்.

6. மகீதலம் = பூமி. சீர் மிகாநின்ற = பெருமை மிகுகின்ற. வள்ளல் = வரையாது கொடுப்போன். கலைநலம் = நூல்களின் சுவை. கூட்டுண் = கொள்ளை கொண்டுண்ணும்.
செவ்வேள் அனையான் = குமாரக் கடவுளைப் போன்றவன். பைந்தேன் உகாநின்ற = பசிய தேன் சொரிகின்ற. இராச மலர் = ரோஜாபுஷ்பம். மலரினால் ஒளிரும் புயத்தான்என்க. தகான் = அரசாளத் தகுதியற்றவன். தகைழையன் = பெருமைக் குணமுடையான்.

---------
7. மையல் = மயக்கம். மடலெழுதல் = மடலூரக் கருதுபவர் தாம் விரும்பியதலைவன் உருவத்தைச் சித்திரத்தில் எழுதும் வழக்கம் ஈண்டுக் குறிக்கப் பட்டுள்ளது. மடல் எழுதிப் பாடுதல் = உலாமடல், வளமடல் முதலிய பிரபந்தங்களை யெழுதிப் பாடுதல். கா = காப்பாயாக. சொல்லாடுதல் = பேசுதல். இனத்தின் = கூட்டமான.

8. எலாவகை = பதுமினி, சங்கினி, சித்தினி, அத்தினி, யென்னும் பல வகைப்பட்ட. இறை = மன்னன். உலாவருதல் = பவனிவரல். உள் = மனம். சிலாமய மயம் என = நல்லுருவமென்று கருத. பரவசமாய் நிற்பர் என்றபடி. நலார் = நல்லவர் அம்ம = வியப்பு. உளம் நயந்து நின்றார் என்க

9. மேன்மொழி = மேனாட்டு ஆங்கிலமொழி. பாநலம் = கவித்துவம். சால் = அமைந்த. எனையர் = எத்தனையோ பெயர். பான்மை = தன்மை. பெருமை, அழகு. அன்னான் = எட்வர்ட். பரிந்து = விரும்பி. உரைத்தார் = புகழ்ந்தார். தேன்மொழியாம் = இனிய மொழியாகிய. செந்தமிழினால் = இரட்டை மணி மாலையொன்று புனைந்திட்டோமென்று முடிக்க. சீர்மை = சிறப்பு. சொலி = புகழ்ந்து. உந்துகளிப்பின் = மேன்மே லெழுங் களிப்பால். புனைதல் = கட்டுதல்.

10. ஓம் = Yes. ஒப்புக்கோடற் குறிப்பு. இணங்கினர் = சம்மதித்தனர். உற்ற = பொருந்திய. நட்பாளன் = நண்பன். உளம் பிறிதாய் = மனம் வேறுபட்டு. தாம் என்று = தாமே பெரியரென்று. அகன்று = விலகி. தருக்கினர் = அகங்கரித்தவர். தனி அரி ஏறு = ஒப்பில்லாத ஆண் சிங்கம். ஆம் = ஆகும். புகழின் = புகழ்ந்தால்.
அதனை = அப்புகழ்ச்சியை. ஒவ்வோம் போம் = ஒப்புக்கொள்ளோம் போங்கள். போவர் = Boers. பொன் அருள் = அழகிய கருணை.

------
11. ஊற்று - நிரூறல். புகழ்தோய் - புகழ்சேர்நெத. பைங் கூழ் - பயிர். உயிராகிய பயிர். மாஎழிலி - பெரிய மேகம். துன்னும் - மிகுந்த. அன்பாகிய கடல். நீதியாகிய அழகு நிரம்பிய மாணிக்க தீபம். எங்கள் இறை - எமதரசன். என்பேம் - என்று கூறுவேம்.

12. எட்வர்ட் வள்ளல் குணங்களை யென் பேசுவது. இன்பேர் - இனியபுகழ். எம் உரையின் வரையறைக்கண் படுமோ - எமதுத் சொல்லின் எல்லைக்கட் பொருந்தும் அளவிற்றோ; மிகப் பெரி தென்றபடி.
இதை இத்தன்மையினை. எய்த்திலம் - அறிந்திலேம்.
துன்பத்தையே உள்ளத்திற்கொள்ளும் இயல்பினர்; Pessimists. மகிழ்துன்றி - மகிழ்ச்சி நிரம்பி. நன்பேருலகம் -துறக்கம். இது - இவன் ஆளும்நாடு. நாடுவர் - கருதுவர்.
13. நாடு தனிச் செந்தமிழி னற்கடல் - ஆராயப்படும் ஒப்பற்ற செவிவிய தமிழாகிய நல்ல கடல். ஆடுவீர் - மூழ்கித் திளைப்பீராக. நீடு உவகை - மிக்க களிப்பு. நேர்மின் - சேர்வீர். சொல்லார - வாயார. மகிழ்தும் - மகிழ்வோம்.

14. தும்மினாலுங் குற்றம் இருமினாலுங் குற்றம் என்று சொல்லி. முன் - முற்காலத்தில். நலம் பெற்ற - எல்லாச் செல்வங்களையுமடைந்த. ஞாலம் - பூமி. ஞால மன்னர் நம்மிந்தியரை நாளும் புடைத்தார் எனக் கூட்டுக.
இம்மையின்பு - இப்பிறப்பில் உள்ள இன்பம். நுகர்தந்து - அநுபவித்து. இருங்களியாடு - மிக்க மகிழ்ச்சியில் மூழ்கும். இருக்குதும் - இருப்போம்.

-------
15. இருக்கு முறை - இருக்கு வேதம். இந்திய நற்றேயத்தருக்கும் ஆங்கிலர்க்கும். சால - மிக. உரிமை - பாத்தியதை, (Rights). வேறுபாடு - வித்தியாசம். உறாவண்ணம் - பொருந்தாவிதம். புரியும் - செய்யும். ந‌டுவுநிலைமை யுடையான் என்பது கருதியது. புகன்று - விரும்பி. புகன்று புரியுமென்க.

16. மன்னர்தம் மன் - அரசர்க்கரசன்; Emperor. ஒப்பு - ஒப்புக்கொள்ள. எட்வர் டேழாவனேனும் முதல்வன் என்ன - இவன் ஏழாவது எட்வர்டாயிருப்பினும் முதன்மை வாய்ந்தவன் என்று சொல்லும்படி. பொன் அரியாதனம் - பொற்சிங்காசனம். பொலிந்தனன். நன்னர் - நன்றாக. ஆநந்தம் எய்தினம் -
களிப்படைந்தோம்.

17. தேவன் - கடவுள். சீர்சான்ற - சிறப்பமைந்த. எங்காவலன் - எமது அரசன். யாவிரும் - நீங்கள் எல்லீரும். உள் உவந்து - மனங்களித்து. வாழ்த்துமின், கூத்தாடுமின், பாடுமின் என்க. தெள்ளுதமிழ் - தெளிவான தமிழ். தேர்ந்து - ஆராய்ந்து.

18. தெரிந்தவரும் தெரியாதவரும் என்றபடி. தேரலிர் - அறியாதீர். இவ்வயின் - இங்கு. நீர் தினம் சிந்தை செய்யும் ஒருவன் - நீங்கள் தினமும் தியானிக்கும் ஒப்பற்ற கடவுள். ஆர்ந்து - எங்கும் நிறைந்து. பரம்பொருள் - மேலான பொருள். அன்புகூர்ந்து - அன்பு மிகுந்து. கரந்தொழல் - கைகுவித் திறைஞ்சுதல். கொள் பரிசு - மேற்கொள்ளத்தக்க செயலாகும். எட்வர்டு பொருட்டு கடவுளைக் கரந்தொழல் மேற்கொள்ளத் தக்கதென்று கூறியது.

-------
19. சேமம் - ஷேமம்; நன்மையைச் செய்யுமென்றபடி. இது சுபகிருது வருடத்திற்கு அடை. செங்கடகம் - செவ்விய கடகமாதமாகிய ஆடித்திங்களில். சித்திரையில் - சித்திரை நக்ஷத்திரத்தில். காமர் முடி - அழகிய கிரீடம். சீமைக்கு - இங்கிலாந்து நாட்டிற்கு. அரும் - கிடைத்தற்கரிய. சார்வபௌமன் - எல்லாப் பூமியையி
முடையோன்; பிறரைப் பணியா துலகாள்பவன்; சக்கிரவர்த்தி. இப்பார் - இந்த உலகில். சார்வபௌம்ப் பேரோடும் இப்பாரில் முடியணிந்தான் என முடிக்க. பரசு - கொண்டாடப் பெற்ற.

20. பாரில் - உலகில். அவன் அரசு - அவனுடைய அரசாட்சி. பயன் - அறம் பொருள் இன்பங்களாகிய பயன்கள். சேரலர் - சேராதவர்; பகைவர். செறிந்து - திரண்டு. முகில் - மேகம். மாரி - மழை, எங்கெங்கும் - எவ்விடங்களிலும். தமிழ் இன்மணம் - தமிழின் நறுமணம். கமழ்க - வீசுக. ஏரிற்பொலிக - அழகிற் றிகழ்க; இனி ஏர் வளஞ் சிறக்க என்றதுமாம். எம்சொலும் வாழிய - எமது கவியும் வாழ்க.
--------------

14. பண்டித நாட்டம்


[ஆசிரியர், தாம் இருமல் நோயால் வருந்திய பொழுது, அவரது தந்தையாராகிய ஸ்ரீ கோவிந்த சிவனார்தங் கட்டளையைச் சிரமேற் கொண்டு திருப்பரங்குன்றத்தில் ஸ்தலவாசமாக நாற்பத்தைந்து நாள் தங்கியிருந்த காலத்தில், அப்பிணியினை நீக்கியருள ஞானபண்டிதனாகிய திருப்பரங்கிரி முருகனைப் பாடியது]

பண்டித நாட்டம்

-----------
1. உலகம் உவப்ப = சீவான்மாக்கள் மகிழும்படி, நக்கீரர் பெற்ற திருவருளினைத் தாமும் பெறக்கருதியே, ஆசிரியர் திரு முருகாற்றுப்படையின் மங்கல முதன் மொழியை ஈண்டமைத்துப் போற்றினர். கூடன்மா நகரத்துக் குலவிய தமிழ்ச்சங்கத்திற் குன்ற மெறிந்த குமரவேளும் அங்கத்தினனா யமர்ந்திருந்தமையின், 'உயர்தமி ழாய்தந்த கொண்புலவா' என்றனர். ஆய்தந்த = ஆய்ந்த. கலகம் விளைக்கும் விழியார் = கலகம் விளைத்தல் விழிக்கு அடை. இருவர் = வள்ளி, தெய்வயானை என்று மிருதேவியர்.
cf. "மங்கையர் கணவ மைந்த ரேறே" (திருமுரு. 264)

எழில் இலகு அறிவாள = அழகு விளங்கும் அறிவுடையாய். ஏங்காது = துன்புறாது. பலகலை = பலநூல்களும். ஓங்கும் = சிறந்து விளங்கும். பண்டிதன் (Doctor)

2. காமர் = அழகு, விருப்பம் மிக்க எனினுமாம். இயற்றுபு = இயற்றி. செம்பாடல் = செவ்விய பாடல்களை. தேமலர் = தேன்பொருந்திய. வெட்சி = வெட்சித் தேமலர் என மாறுக. தார் = மாலை. குமைத்தல் = அழித்தல். பா மயில் = சரஸ்வதி.

3. தோம் இல் = குற்றமற்ற. தொழுது உவந்தேம் = வணங்கிக் களித்தேம். மகிழ்வுற்றேம் = களிப்பினையுடைய எமது. நீத்தருள்வாய் = நீக்கியருள்வாய். பூமகள் கொங்கை = பூமாதேவியின் தனம். பொலிகின்ற = விளங்குகின்ற. பொருப்பு = மலை. மலைக்குப் பூமாதேவியின் கொங்கையை ஒப்பிடுவது மரபு.
பா மகள் = சரஸ்வதி.

---------
4. உளம் நைந்து - மனம் வருந்தி. எற்றுண்டு - அடிபட்டு. தவியாது - வருந்தாது. உய்ந்திடுமாறு - தப்பிப் பிழைக்கும்படி. கடன் - கடமை. ஆல் - அசை. மைந்து - வலிமை. எழில் மாண்பு - அழகின் மாட்சி. கலைமான் - சரஸ்வதி. சான்ற - அமைந்த.

5. நாவலர் கூட்டத்து நாணாது புக்கு எனச் சேர்க்க. பகூஉ - புக்கு; புகந்து. இருந்திலெம் - யாமிருந்ததில்லை. புகழ்ந்தனெம் - பகழ்ந்தோம். பீடு - பெருமை. உழலல் - வருந்துதல். பாண் - இசைப்பாட்டு. ஆர் - நிரம்பிய. வண்டு குயில் முதலியவற்றின் இசையை ஈண்டுப் பாண் என்றனர்.

6. விண் - ஆகாயம்.விண்ணின் இறை - விண்ணுலகிற்குத் தலைவன். எண் - எண்ணம். சுவையே - அப்பண்ணின் சுவையே. தமிழின் புலவா - இனிய தமிழ்ப் புலவனே.

7. களர் - சேற்று நிலம். சேற்றிற் காலாழ்ந்த யானை யென்று சொல்லும்படி.
cf. "காலாழ் களரின்." (திருக்குறள். 500)
ஏலாது - பொருந்தாது. கசிதரல் - வருந்துதல். நிற்கு - நினக்கு. காண்டி - முன னிலையசை. தமிழ் முதற் குரவராகிய அகத்தியர் முதலியோர்க்கு அருள் புரிந்த தலைவனாதலின் தமிழ் வாணர்க் கிறையவனே என்றனர். நூலார் நயம் - நூலிலுள்ள அழகு. நூக்குதல் - அழித்தல். பாலா - குழந்தையே. குமாரா - யௌவந பருவத்தை
யுடையாய்.

--------
8. கூடலின் உற்று - மதுரையிற் சேர்ந்து. அன்று - முற்காலத்தில். புலவர் - சங்கப்புலவர். குழூஉ - கூட்டம். நாடும் - ஆராயும். குழூஉ - இன்னிசை யளபெடை. நக்கீரன் உரை - இறையனா ரகப்பொருட் சூத்திரங்கட்கு நக்கீரதேவர் இயற்றிய உரை. உரை யென - சரியான உரையென்று. நாட்டிய - நிலைபெறக் கூறிய. முருகக்
கடவுள் உருத்திர சன்ம னென்னும் மூங்கைப்பிள்ளையாய் அவதரித்துச் சங்கத்தார் நடுவிற் காரணிகனாய் வீற்றிருந்து இறையானார் கூறிய அகப்பொருட் சூத்திரங்கட்கு நக்கீரனார்தம் முரையே சிறந்த்தென்று புலப்படுத்தினார் என்னும் வரலாறு ஈண்டுக் குறித்தது. சேஎய் - அளபெடுத்தது விறியின் பொருட்டு. ஈடு இல் வண்ணம் - இத்துன்பத்திற்கு நிகர் வேறு துன்பமில்லை யென்னும்படி; வலிமை கெடுபடி எனினுமாம். என்னை கொலோ - ஏனோ. பாடல் நலம் - பாடலின் இனிமை. சால் - அமைந்த.

9. பார்க்குங் குலம் - பார்ப்பார்குலம். வேதாந்தத்தை நெருங்கிப் பாரப்பவர் என்றபடி. குலத்தேம் - குலத்திற் பிறந்த யாம். பரிவு - அன்பு. வேர்க்கும் வீர - துன்பமுற்ற அடியாரைக் காத்தற் பொருட்டுத் தனக்கு வியர்வை யுண்டாதலையும் பொருட் படுத்தாது விரைந்து செல்லும் இயல்புடைய வீரனே என்றபடி. விண்ணின் - ஆகாயப் பரப்பிலுள்ள. கார்க் குலம் - மேகக்கூட்டம். ஒருங்கே - ஒன்றாகக் கூடி. துயில் உறும் - தூங்கும். தொடர்புயர்வு நிவிற்சியணி. காட்சிசெறி பரங்கிரி யென்க. பார் - பூமி. உயர்ந்த - நினது படை வீடுகளிற் சிறந்ததாக முதன்மையுற்ற.

10. நாவலர் - புலவர். எய்ப்பினில் வைப்பு - சேமநிதி. ஆபத்தனம். இவ்வயின் - இவ்வுலகில். நண்ணிய - பொருந்திய. சீர்க்காவலன் - சிறந்த காவலன். கைவிடுதல் - உதவிபுரியாது விடுதல்; கை உபசருக்கம். விழையேல் - விரும்பாதே. கைவிடுதலை விழையேல் என்க. உடனே வந்து எம்நோயினை நீக்கியருள் எனப்
பிரிக்க. பாவலர்க்கு உற்ற - புலவர்கட்கு அருள் செய்தற் பொருட்டுப் பொருந்திய.

11. துங்கம் - உயர்வு. குடம்மை - கூடு. தொடுகடல் - தோண்டப்பட்ட கடல். மங்கு அறிவில் = குறைந்த அறிவினால். உழன்று - வருந்தி. மயங்கு - கையற்ற. கிள்ளை - கிளி. வங்கம் - மரக்கலம். பெறீஇ - பெற்று. மகிழ்ந்தென்ன - மகிழ்ந்த தென்று சொல்லும்படி. எளியேம் - அடியேம். ஆல் - அசை. பங்கயை - இலக்குமி.

சுபம்.
-----------------------

This file was last updated on 20 December 2013
.