கூளப்ப நாயக்கன் விறலி விடு தூது
ஆசிரியர் சுப்ர தீபக் கவி

kULappa nAyakkan viRali viTu tUtu
by cupra tIpak kavi
In tamil script, unicode/utf-8 format





கூளப்ப நாயக்கன் விறலி விடு தூது
ஆசிரியர் சுப்ர தீபக் கவி

----------
34 . சொக்கநா தேந்த்ர துரைராஜன்: மதுரை நகர்க்கு ஒரு காலத்தில் தலைமை பூண்ட சொக்கநாத நாயக்கன்.
35. கோது இல்: குற்றம் அற்ற.
36 . உருப்பான்மை: வடிவத்தின் தன்மை. கோல மருப்பு: அழகிய தந்தம். பன்றிமலை : வராககிரி. திரைக் கரம்: அலைகளாகிய கைகள்.
37. ஆரம் அணி ஆரம் மணி ஆரமணி என்று பிரிக்க ஆரம்: சந்தனம். அணி ஆரம்: அழகிய பூமா லைகள். மணி : ரத்னங்கள். ஆரமணி: முத்து மாலைகள். வாரி: அள்ளி . வாரி நடு : கடலின் நடுவே. குடவந்தி, ஆற்றின் பெயர்.
38 . நாதிக்கும் : ஒலிக்கும். ஆதித்தன்: சூரியன்.
39. அருணம்: சிவப்பு நிறம்.
--------------

---------
40. வேலை வைக்கும் செங்கருங்கண்: வேலைப் பதித்த சிவந்த கரிய கண். மின்னார் இதய வண்டு மாலை : மின் அனைய நங்கையர் உள்ளமாகிய வண்டு வரிசை.
தளவம்: முல்லை .
41. பணி: நகை. கலனை : குதிரையின் சேணம். சமர் அடர்ந்து : அமர் செய்து.
42 . திமிதி திந்தி தகுதி தந்த: ஒலிக் குறிப்பு. கனகதண்டை : பொற் சதங்கை .
43. கொண்டல் : மேகம். திறத்த: திறமையுடை யன் . வெண்பரி : வெள்ளைக் குதிரை .
44. ஓங்கல்: மலை. பிறை: சந்திரன்.
45.. மாரி : மழை. நால்வாய்: தொங்குகின்ற வாய்.
46. உதிரம்: ரத்தம். ஓர் ஏழு மஞ்சு ஆர்புனல் : ஏழு மேகங்களின் நீர். குஞ்சரங்கள் : யானைகள்,
----------

----------
48. கும்பம்: குடம் போன்ற மத்தகம்.
49. கலி: பாபம். பக்கறை: துணி. இடால்: கொடி.
50. கருதார். தன்னை நினையாத பகைவர். முன் றில் : வாசல்.
52 . பற்றலார் : எதிரிகள்.
53. மண்டு : நெருங்கிய
54. ஒன்னார்: பகைவர். குற்று உடைவாள் : சிறிய கத்தி. மருங்கு: இடை.
------------

---------
55. ஐந்தரு: கற்பகம் முதலிய கேட்டன கொடுக் கும் மரங்கள். பைந்தொடியார் : பசுமையான வளையல் அணிந்த நங்கையர்.
56. கோடு : கொம்பு. புதுக்கலவைச் சேறு : அன்று கலந்த சந்தனக் குழம்பு. மன்மத நல்நூல் : காம நற்கலை.
57. சிற்றில் : சிறுவீடு, கேயூரம் : தோளில் அணியும் நகை.
58. கோக்குலம் : பசுக் கூட்டம். கோபாலர் : இடையர். வேய் இசை: குழல் ஓசை .
59. பருகுதல்: குடித்தல்.
60. மருவலர் : எதிரிகள். இரவின்: இரவிலே.
------------

-------
61. முழுமதி : பூரணச்சந்திரன்.
62 . மலர்ச் சென்னி : மலர் சூடிய தலை. உம்பர்: தேவர்.
63. நின்மலனார்: சிவனார். இவன் சிவனால் எரிக் கப்படாத காமன்.
64. வல்லக்க வார்குலம, கூளப்ப நாயக்கனுடைய குலம்.
65. பஞ்ச கதி : ஐந்து வேகம். பரி : குதிரை .
66. மங்குல்: மேகம்.
67. கூனல் : வளைந்த. டம்மாரம், பேரி, பறை வகைகள்.
68. மறுமண்டலிகர் : வேற்றரசர்.
----------

----
69. பரிதி: ஆதவன். தரளம் : முத்து.
70. பிள்ளைப்பிறை: இளஞ் சந்திரன்.
71. சித்ரம்: ஓவியம். முத்துமணிப் பந்தர் : முத் திழைத்த காவணம்.
72 . தத்து பரி: தாவும் குதிரை.
73. கொக்கைப் போலவும் நாரையைப் போலவும் குமரியைப் போலவும் கைக்குள் அடங்காது எனக் கொள்க. நரையான் : நாரை. ராவுத்தர் : குதிரைத் தலைவர்.
74. இரை: உணவு. மால் : பெரிய.
75. வார் இட்டு: கச்சைகட்டி. நேராா : எதிரிகள்,
-----------

--------
76. சூல் இட்ட முகில்: கருக்கொண்ட மேகம். பீரங்கிப் புகை முகிலுக்கும் சுடும் ஒலி இடிக்கும் உவமை. பட்டயம் : வாள் .
77 . பூசல் அம்பு : சண்டைக்கணை . மாரிமழை: ஒரு பொருள் கொண்ட இரு மொழி.
78 . பர தளங்கள்: மாற்றார் படை. செந்நீர் : இரத் தம். பிரளயப்ரவாகம் : ஊழிக்காலப் பெருக்கம்.
79. திரள் : கூட்டம்.
81. பரிசை : கேடயம். சென்னி எட்டிப்பார்த்து : தலையை நீட்டிப்பார்த்து . கமடம்: ஆமை.
82 . இந்திர கோபம் : பட்டுப் பூச்சி.
83. விந்தை : வீரத்திருமகள். மிடி: வறுமை.
---------

-------
84. வட பூதரம்: இமயமலை.
85. சிந்தம் கூளேந்த்ர துரை : பாடல் தலைவனின் தந்தை .
86. வடி : கூர்மை . நாமம் : அச்சம்.
87. சேரலர்: பகைவர்.
88. கூழ்: உணவுவகை.
89. 'ஓர் அம்பினால் இராவணனை வென்று உனக்கு அரசு தருவேன்; வீடணா! நீ நம்பலாம்' என்று உரைத்த ராமனே இவன் எனக் கொள்க.
90. ஓராயிரம் மெளலி நாகம் : ஆயிரம் தலைப்பாம்பு என்னும் ஆதிசேஷன் பொரும் ஒத்த. பாகு : வெல்லப்பாகு.
91. வாவி : தடாகம்.
-------------

------
92 . கஞ்சமலர் மாது : தாமரை வாழ திரு.
93. தண் அளி: குளிர்ந்த கருணை .
95. மேகவண்ண நாதர் : முகில் நிறத் தலைவர்.
96. அபிஷேகம் ஏந்தி : திருமுடி சூடி. மநுவிஞ் ஞானச் செங்கோல் அரசு : மக்கட்கேற்ற மேலான அறி வுச்சுடர் ஆட்சி. சங்கு ஏந்தும் : சங்கைத் தாங்கும்.
97. கார் அங்க மேனி. மேக நிற வண்ணம்.
97-98.. ஈரைந்தோடு ஆறு வயது : பதினாறு வயது. ஆரியம்: வடமொழி. வேதம்: மறை.
99. நாலு கவித்திறன் : ஆசு மதுரம் சித்திரம் வித்தாரம் என்னும் நால்வகைக் கவியிலும் திறமை.
----------

--------
100. லாட சிங்கி : பின்னல் சங்கிலி. அயல்: பக்கத்தில்.
101. சொன்ன வினாச் சொல்ல : கேட்ட கேள்விக்குப் பதில் கூற.
102. அவதானிக்க: விரித்துரைக்க . சங்கம்: கூட் டம்.
103. எட்டெட்டு : பதினாறு. அல்லது அறுபத்தி நான்கு. அட்டாவதானி: எட்டு விஷயங்களில் ஒரே சமயம் கருத்துச் செலுத்துபவன்.
அஷ்டாவதானம்: 1. வேலும் மயிலும் என்று மாறி மாறி ஓயாமல் சொல்லல்;
2. லாட சங்கிலி கழற்றல் மாட்டல்; 3. வினாவிற்கு விடை கூறல்; 4. சொற்கேட்டான் ஆடல்; 5. முதுகில் எறியும் கற்களைத் திரும்பிப் பாராமல் உணர்ச்சி கொண்டு கணக்கிடல்; 6. சதுரங்கம் ஆடல்; 7. பாட்டுக்குப் பொருள் சொல்லல். 8. எழுத்தாளர்க்குக் கவிபாடல்.
-----------

--------
104. கருப்பு உருவ இன்பக்கனி : கரும்பு போல் இனிக்கும் சுவைமிக்க பழம்.
105. பூங்காவனம், அவதானி மனையாள் பெயர். வேட்டு: மணந்து.
106. ஈசர் : திருச்சிராப்பள்ளி இறை சிவனார்.
107. இந்து அரங்கம்: திங்கட் கூட்டம். இன்ப ரச வல்லி : அத்தாசியின் திருநாமம்.
108. தரிச்சிராது: பொறுத்து இராது. ஒருத்தன் : ஒருவன்.
109. வெறி: மணம். குழல்: கூந்தல். பரத்தை : வேசி.
110. திடுதிடு : ஒலிக்குறிப்பு. குன்று: மலை.
---------

---------
111. ஓடம் : தோணி. அந்த நாளில் சீரங்கத்தி லிருந்து திரிச்சிராப்பள்ளி போவதாயின் காவிரியைக் கடக்கத் தோணி ஏறியாகவேண்டும். உத்தரியம் : மேல் வேட்டி. இன்பரச வல்லியிடம் விரைந்து செல்லும் நினை வில் மேல் வேட்டியைக்கூடத் தவற விட்டுவிட்டார் அவதானியார் . சிரகிரி : திருச்சி .
112. வஞ்சி : கொடி போன்றவள்.
114. காட்டுப் புறா ஓசை : காட்டுப் புறாப்போல ஒலிசெய்தல்; அது காதல் இன் இசை.
115. சந்தி : சந்தியாவந்தனம். இந்த ஊர்க்கு : இந்த ஊரார்க்கு.
116. என் மார்க்கம்: எனது நடத்தை . பையல் : பையன். இவன் துன்மார்க்கத்தை வெளிப்படுத்தி விட்டான் என்ற கோபத்தால் பையனைத் துன்மார்க்கன் என்கிறான் அவதானி.
----------

------------
117. தூங்கும் மஞ்சம்: படுக்கும் கட்டில்.
118. குட்டு; ரகசியம். ஆண்டவள் பால்: உன்னை அடிமைப்படுத்தி ஆட்கொண்ட தாசியிடம்.
229. இல்லாள் : மனையாள்.
120. வலி கிடந்த மாற்றம்: பெரும்படியான பேச்சு. இல் : வீடு. தூறு: மரத்தின் அடி.
121. தேர்ந்தேன் : தெளிந்தேன். தப்பினேன்: கிளம்பிவிட்டேன். கைக்கு அடங்கத்தக்கது: கை அடக்க மான பொருள்கள்.
122. தலம்: திருப்பதிகள். இதயமாய் : மனமார .
123. வெள்ளை நாவல் பழுக்கும் மிக்க பதி, ஜம்பு கேஸ்வரம் என்னும் திருவானைக்கோவில். நரிகள் துள்ளு பரியான தொல்நகர் : மதுரை மாநகரம்.
---------

-----
124. க உ ச. தமிழ் பாடக் கதவு திறந்த ஊர், மறைக்காடு என்னும் வேதாரணியம். கருங்கல் கப்பலாக நாவுக்கரசர் மிதந்துவந்த கடற்பதி, திருப்பாதிரிப்புலியூர்.
125. மாமாங்க நீர் பொங்கும் வளம் மல்கியபதி, திருக்குடந்தை என்னும் கும்பகோணம்.
126. அங்கத்தை மங்கை வடிவு ஆக்கின ஊர், திருஞானசம்பந்தர் எலும்பைப் பெண் ஆக்கிய சென்னை யின் ஒருபகுதியாகிய திருமயிலாபுரி. தமிழ்க்குத் தங்கத் தைத்தந்த ஒப்பற்ற ஊர், சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தமிழ்ப்பாடலுக்குத் தங்கம் கொடுத்த ஊராகிய விருத் தாசலம் என்னும் முதுகுன்று.
127. கனல் வீசும் மாமலை, திருவண்ணாமலை. ஒண்கிரி; திருக்கழுக்குன்றம்.
128. கான் தாண்டு: வாய்க்காலில் தாவுகின்ற. வெம்: கொடிய . மூதூர், சுந்தரமூர்த்திகள் முதலையுண்ட பிள்ளையை அழைத்த அவிநாசி என்னும் ஊர்.
----------

-----
130. பழம் பதி, சீராளனை அறுத்துக் கடவுளுக்கு உணவு சமைத்த சிறுத்தொண்டன் வாழ்ந்த செங்காட் டங்குடி.
131. ஆட்டை : நடனத்தை . புலி: வியாக்ரபாத முனிவர். அம்பலம் : சிதம்பரம்.
132 . கற்பதி, கடவுளுக்குக் கண் கொடுத்த கண்ணப்பர் திருக்காளத்தி.
133. எனா து: ஏன்று சொல்லாது.
134. இறந்தவர் காதில் கடவுள் உபதேசம் சொல்லும் பதி, காசிநகர் . சீதரன் மாயாபுரி, அரித்து வாரம். சீதரன், ஸ்ரீதரன் என்பதன் திரிபு. ஸ்ரீதரன் திருவை மார்பில் அணிந்த திருமால்.
135. சங்கம்: சங்குகள். தரங்கம்: அலை. சங்கமுகம் : கங்கா சாகரம், கங்கை கடலோடு கலக்கும் இடம்.
-----------

-----------
136. கங்குல் : இரவு. திங்கள் : மாதம் சேது : தனுக்கோடி.
137 . தர்ப்ப சயனம்: திருப்புல்லாணி . மநுக் கோடி சூழ் செந்தூர் : மக்கள் கோடிக்கணக்கில் கூடுகின்ற திருச்செந்தூர்.
138 . திருப்பதிகள் ஒன்பது : திருநெல்வேலி ஜில்லாவிலுள்ள ஆழ்வார்கள் பாடிய ஓன்பது வைணவத் தலங்கள். அருட் பொலியும் தீர்த்தம் : கருணை ததும்பும் தீர்த்த ம்.
138, 139. தருப் பொலியும் குற்றாலம்: மரவளம் மல்கிய குற்றாலப்பதி. கோதை: ஆண்டாள் . நெற்றிவிழி : நெற்றிக்கண் .
140. தம்பிரான்: சிவன். பூவணம் : திருப்புவனம். சோலை மலை : அழகர் மலை.
141. சங்கத்து அழகர்; சோலைமலை இருக்கும் பெருமாள்.
-----------

------------
143. ஒக்க : உடன் . தக்கோன்: தகுதிவாய்ந்த அந்த ஞானியையன்.
144 . தொகுத்த மறை : தொகுக்கப்பட்ட வேதம்.
145. கொந்தி வேந்தன் : கொந்தி என்னும் நாட்டு அரசன். ஒற்றியூர் : திருவொற்றியூர். தாவு இல்: குற்றம் அற்ற.
146. அமைச்சன் : மந்திரி. வல்லி, ஈண்டுத் தாசிப்பெண்.
147 . மிஞ்சி : கடந்து. மதி : புத்தி. குஞ்சரம்: யானை.
148. ஓடு: பிச்சை எடுக்கும் பாத்திரம். குழை: இலை.
-------------

--------
150. கறைக் கண்டர் : விஷத்தைக் கழுத்திலே வைத்த சிவனார். தொட்டு: சங்கடம். பொறுத்த கசம் : தாங்கிய யானை.
151 . ஆலவாய்: மதுரை. தட்டது எடுக்கும் : தட்டுத் தூக்கும் பணிமேற் கொண்ட. தகை : அழகு.
152 . மாணிக்கமாலை, மதனாபிஷேகத்தின் தாய். ஒரு பெண் அடி தண்காணிக்குத் தேட: தனது காணியை ஆள வழித்தோன்றலாக ஒரு பெண் பெற , ஊண் : உணவு.
155. திருவனந்தல் சேவித்தல்: அதிகாலை வணக்கம். அனந்த நந்தனங்கள் : பல நந்த வனங்கள். திரை உடல் : சுருக்கம் விழுந்த உடம்பு.
-------------

-------------
156. வேற்றொருவர் கண்டு விரும்பாத நாள்: ஒருவரும் ஆசைப்படாத கிழப்பருவம்.
157: அரிவை: இருபது வயது முதல் இருபத் தைந்து வயதுக்கு உட்பட்ட பெண் . தெரிவை: இருபத் தாறு வயது தொட்டு முப்பத்தொரு வயதுக்குட்பட்ட நங்கை .
159. குழிய: குழி வீழ. சூல்: கருப்பம்.
160. பெஞ்சைக் கூளேந்திரன்: கூளப்பநாயக்கன்.
161. அளி , அள்ளி என்பதன் இடைக்குறை. தார் : மாலை . அம் : அழகு. களிக்க : மகிழச்சியுற.
162 . தரித்த: உண்டான. 'பிள்ளைக்கு உள்ளா வார் வாயில் அள்ளிப் போடுவதை : மதனாபிஷேகத்தின் வலையில் வீழ்வார் வாயிலே அள்ளிப்போடும் மண்ணை. தன்வாயிற் போட்டு அறிந்தாள் : தன் வாயிலே போட்டுத் தெரிந்து கொண்டாள். கருவுற்றவர் மண் தின்னும் இயற்கை இவ்வளவு நயமாகக் கூறப்படுகிறது. -----------

------
163. உளைந்து : வலித்து.
164 . துண் என்று : விரைந்து.
165. தொடி : வளையல். பூடு: செடி.
166 . நறு: நல்ல . பூந்துகில் : மெல்லிய ஆடை. மெய்துவட்டி : உடலைத் துடைத்து.
167. சேனை : குழந்தைக்கு ஊட்டும் முதற்பால். தனம் : பணம்.
169. மரகதம்: பச்சை .
170. குறங்கு: துடை. நுதல் : நெற்றி.
----------

-----------
171. பா பிட்ட சொல்லி : பாடவல்ல - பிட்டுப் போன்ற இனிய சொல்லினள். வெண் நீற்றுக் காப்பு: திரு நீற்றுக் கோடு. காப்பு: தண்டை .
172. செய்: வயல். குவளை : நீலோற்பலம். கைக்குள் வளை: கையடக்கமாகச் சுருட்டு. சிக்காப்புள் : பிடிபடாத பறவை.
173. ஒட்டு: குருவி பிடிக்க இணைத்துவைக்கும் பசை. பொட்டென : விரைவாக .
174. அஞ்சனம் : மை. காந்தி : ஒளி.
175. வன்னக் கமலம்: அழகிய தாமரை . குழந்தை கட்குக் கன்னத்தின் மீது ஒரு கறுப்புப்புள்ளி வைப்பது அழகை மேலும் எடுத்துக் காட்ட. "வன்னப் புதுமதியில் வந்த களங் கம் போலே, கன்னத்தின் ஊடே கறுப் பிட்டாள்" என்றார் சேதுபதி விறலி விடு தூதுடையாரும்.
----------

-------------
177 . வாராதவர் ஆர் ஆர் ? தாராதவர் ஆர் ஆர் ? எனப் பிரிக்க. அணை : படுக்கை .
178. ஆர் ஆர் ஆர் ? எனக் கொள்க. தாராட்டி னாள்: தாலாட்டினாள் .
179. செங்கை கொட்டிக் காட்டி : கையைச் சேர்த் துக் கொட்டி விளையாட்டுக் காட்டி, அந்தி நிலாக்காட்டி : மாலைப்பிறையைக் காண்பித்து.
180. கிளைப் பெரிய நாகேந்த்ரன்: பெருங்கிளை தாங்கும் நாகம் கூளப்பநாயக்கன். கீர்த்தியை: புகழை. சொல்வாணர் : புகழ்பாடுவோர் . முளைக்கும் மகள் : வளர்ந்து வருகின்ற பெண்.
181. தள்ளி : தள்ளாடி.
182. திட்டி சுற்றாமல்: கண் ஏறுபட்டு விடாமல்.
183 . வம்பி, தாயாகிய மாணிக்க மாலை. அம் புயம்: தாமரை.
----------------

-----------
184. கடகம் : தோள் வளை. தக்கை, காதுத் தொளை தூர்ந்து போகாதிருக்கப் போடும் நெட்டித் துண்டு. தளப்பம் : காது அணிவகை.
185. குப்பி, ஓர் ஆபரணம். வெண் தரளம் : வெண்முத்து.
186. இரட்டை அரைஞாண் : இரண்டு கொடிகள் கொண்ட அரைக் கயிறு. மருங்கு: இடை. வேலை இட்ட சுட்டி: வேலாயுதம் பொறிக்கப்பட்ட நெற்றிச் சுட்டி .
186, 187 . கோலம் : அழகு. சிந்தாக்கு : ஓர் அணி. வச்ர மூக்குத் தளுக்கு: வைர மூக்குப் பொட்டு.
188 . வார்: ரவிக்கை . ஆரியம்: வடமொழி .
189. வடுகு: தெலுங்கு . மன்மத வேள்: மன்மத னாகிய வேள்.
----------

---
190. சிற்பரத அல்குல் : சிற்பக் கலைப்படி அமைக் கப்பட்ட தேர் அனைய அல்குல். பாதம்: நடனக்கலை. உம் பனம் : விரைந்து அறிதல்.
191. மோனம: வாய் பேசாமை . கான வித்தை : இசைக்கலை. கரைகண்டாள : முழுதும் அறிந்தாள். மேதினி: பூமி.
192. வாடை : மணம.
193. பிலுக்குதல்: தளுக்குப்பண்ணுதல். முத்துக் குலுக்குதல் : ஒரு உலுக்கு உடலுக்கு தல்.
194 . முந்தி : சேலைத் தலைப்பு. அந்தி சாயும் பொழுது.
195. வரி விழி: கோடு படர்ந்த கண். போழ் வாயச்சி: பொக்கை வாய்த் தாய். வேள் அனையார்: காமனை நிகர்த்த காமுகர்.
-----------

--------
196. சொக்குப் பொடிமருந்து : மயங்கவைக்கும் மருந்து :
196, 197 . சொக்கர் புதுமண்டபம்: சொக்கே சரின் மதுரையிலுள்ள புதுமண்டபம். வசந்தன் : மன்ம தன். எண் திசையோர்: எட்டுத் திக்கிலுள்ளவர். அரங்கு ஏற்றுதல் : அம்பலம் ஏறச் செய்தல். ஒள் தொடி : ஒளி செய்யும் வைரக்காப்பு அணிந்த மதனாபிஷேகம்.
198. சின்னச் சிமிழ்: சிறிய டப்பி. செப்பு: கிண் ணம். வன்னத் தனங்கள் : அழகிய கொங்கைகள்.
199. அறிந்தவள் தாய்க் கிழவி. தழுவினாள்: மகள் செயலுக்கு மெச்சித் தழுவிக் கொண்டாள். புது வருவாய்க்கு இடம் தந்து பழைய நிதியை மூடிவைத்து விட்டாள்.
200. தோய: அணைய. பப்பரத்தி: பம்பரம் போலச் சுற்றித் திரிபவள்.
------------
------------
202 . சிலை: வில்.
203. கன்று ஈனும் பாவனை : குட்டி போடும் மாதிரி.
204. கார் ஆனை : கறுப்பு யானை. அரிக் கன்று: சிங்கக்குட்டி.
206. இரட்டி : இருமடங்கு.
207. கொஞ்சு பரி நகுலன் : கொஞ்சும் குதிரையை யுடைய நகுலனை ஒத்தவன்.
208. வாடைப் பொடி : வாசனைத் தூள்.
-----------

---------
209. உத்தரியம் : மேலாடை. ஒருபால் : ஒரு பக்கமாக. முத்து நகை : முத்துப்போன்ற பல்.
210. கோடு: கொம்பு.
211. திரைத்தால் : சுருக்கம் கண்டால் : ஆய்ந்த ஆராய்ந்த.
213. தேட்டில்: பணத்தில் பொன் தகடு : தங்கப்பாளம்.
214. இலை: வெற்றிலை.
216. பாய் : புகுவதற்கு. பகட்டுவிதம்: ஏமாற்று வித்தை .
-------------

----------
217 . அண்டார்: நெருங்கமாட்டார்.
218. குப்பல் கும்பலாக : கும்பல் கும்பலாய். வாலிபம்: இளம் பருவம். வைப்பு இருக்க : ஒரேயொரு வருக்கு வைப்பாக இருக்க . செப்பு : கிண்ணம்.
219. சிலை நுதல் : வில் நெற்றி.
220. ஒவ்வாதே : உடன்படாதே.
221. பொடி : மயக்க மருந்து. வர்க்கம் : வகை. சோடினை : ஒழுங்கு.
222 . சேர : ஒருசேர . உ உங. மறைய : ரகசியமாக . தந்தம் : பல்.
----------

---------
224. வடு: தழும்பு. மார்பில் நகம் வையாமல் : அவன் மார்பிலே நகக் குறியைப் பதித்து விடாமல். தோயும் இதம்: நுகர்ச்சி நயம்.
225. பணயம் : பணம். அத்த ரொக்கம் : கையில் ரொக்கப் பணம்.
227 . பரிந்து: விருப்பங்காட்டி.
229. தம்பல்: தம்பலம்.
230. முக்கால் : மும்முறை .
-------

-------------
232. சப்ரமஞ்சம்: கட்டில். புல்லினால்: அநுபவித் தால்.
235. பணயமதில்: பணத்தில் . நானக் குழல் : கஸ் தூரி அணிந்த கூந்தல்.
237. மாலைக் குளியர் : மாலைப் போதில் நீராடு வோர்.
238. தத்தை : கிளி.
241. பதி : ஊர். குச்சிலியப் பையல்: குச்சுக்கூட இல்லாத பயல்.
------------

-----
240. முதலாவது தனம், கொங்கை; இரண்டா வது தனம், பொருள்.
241. நெட்டைக் கிஷணாள் : உயரமாக இருந்த கிருஷ்ணாள் என்னும் வேசி. குளப் பறியாக : குளம் தோண்டுவது போல.
243. பசப்பி : பசப்புவார்த்தை கூறி. கந்தை பொருத்த: கிழிந்த துணி கட்ட.
244 . மாலாகி: மயக்கங் கொண்டு உசுரு. பூரித்தேன் : பருத்தேன்.
246. கூடி : அணைந்து .
247. அல் : இரவு.
-----------

---------------
248. ஐந்து வீர சடை : ஐந்து பிரிவாகத் தொங் கும் வீரச் சடை.
249. சுரிகை: கத்தி.
251, 252. வேற்றவன்: அந்த மழுங்குணி என்ப வன். உபாயத்தால் : தந்திரத்தால் . பணப்புற்றிலே கரடி வாயை வைத்தால் போல் : பணப்பொந்திலே, ஈசல் புற்றிலே கரடி வாயை வைத்தது போல.
254. கப்பரை : பிச்சைச்சட்டி .
----------

-----------
255. மாசி வீதி: மதுரை நகரில் நாற்புறமும் உள்ள பெரிய வீதிகள். ஆடிக்குமுன் : ஆடி மாதம் பிறப் பதற்கு முன்னர் . தேடு நிதி: தேடிய பொருள்.
256. மெள்ள : மெதுவாக . உபாயம் : தந்திரம். பவளம் முத்துக்கோவை வடம் : பவளமும் முத்தும் கோத்த மாலை.
257. அடைவாய்: அடகுவைத்து.
258. கடுக: விரைவாக
259. என்பாய்: என்று உரைப்பாய். சொட்டன்: சொத்தைப்பயல். பொட்டென்: விரைவாக .
260. கைத் தனத்தை: கைப்பொருளை . அறையில் இடு: அறையினுள் வைத்துப்பூட்டு.
262. பரிந்து அணைந்து : விரும்பி மேவி.
-------------

---------
262 . லச்சை அற; வெட்கம் கெட.
263. மன்மத நூல்: காம சாத்திரம். வம்பரை : வம்புக்காரரை . என் ஆணை: தாயாகிய என்மீது ஆணையாக.
264 . ருத்திராட்சப் பூனை ரூபர் : ருத்திராட்சம் தரித்த பூனையைப் போலப் பிறரை ஏமாற்றும் வேஷக் காரர். சத்தம் இன்றி : ஓசைப்படாமல்
265. கூடையிலே : கலக்கும் போது.
266. கடுக்கன் அலைக்கும் கவிப்புலவர் காதுக் கடுக்கனை ஆட்டுகின்ற கவிபாடும் பாலவர். துடுக்காய்: வெடுக்கென்று.
267 . அரைப் பணம் : பாதிப்பணம் அன்று; இடையின் அடியிலுள்ள பாம்புப் படம். நந்தம்: நம்முடைய.
268. இசை: புகழ். வசை : இகழ்.
---------

-----------
269. வஞ்சி: பெண்ணே .
271. பிலுக்கர்: பகட்டுக்காரர்.
274. மோகம் : ஆசை. சோதித்தல் : பரிசோ தித்தல்.
275. ஆணையிடு: சத்தியம் செய்.
276. சீவன்: உயிர். பொய்ச் சத்தியம் தயிர்ச் சாதம் சாப்பிடுவது போல.
-------------

---------
279. அம்பு எனும் கண் : பாணம் என்று சொல் லக்கூடிய கண்.
280. வாய் வித்தாரக்காரன்: வாய்வீச்சு வீசுபவன். கைவித்தாரக்காரன்: கையை விரித்துவிட்டுப் போவோன். கையைவிடு : இவர்களை யெல்லாம் தள்ளிவிடுவாயாக!
280, 281. மறைக்கட்டளையார் : வேதத்தை முறையாகப் படிப்போர். அறிவைத் தட்டு அழியப்பண்ணி தனம் பறி : அறிவை நிலை குலைத்துப் பொருளைக் கவர். அட்டில் : அடுப்பு.
282 . வேளாண்மை : உபகாரம். சாறு: ரசம்.
283.பரும்படியும் சம்பாவும்: பெரிய படிக் கணக்கில் சம்பாச் சோறும். பாற் குழம்பு: திரட்டுப்பால். வரும் படிந்த கட்டளையாய்: பொருந்திய தினக் கட்டளையாய் வந்து கொண்டே இருக்கும்.
----------

------------
284. வெற்பளிக்கை: அலட்சியம். பண்டாரி: பொக்கிஷதார்.
285. வேட்டுப் போட்டு : குண்டு போட்டு. போத: வரும்படி . ஆட்டுவிக்க : நாட்டியம் பயிற்ற.
286. கால் பிடித்த : காலைக் கையால் பிடித்த. மேவி விடு : அணைந்து விடுக. சாலநெடு : மிக நீண்ட .
287 . குடசம்: மலை மல்லிகைப்பூ. முன்நேரம்: அந்திப் பொழுது. சாரம்: ரசம்.
288 . பாடகன் : பாட்டுக்காரன். தனது பண்ணிக் கொள் : சொந்தமாக ஆக்கிக்கொள். தித்தி : துருத்தி என்னும் இசைக்கருவி.
289. எக்காளம் : ஊ தும் கருவி. தூறு: விரிந்த .
-----------

------------
290. கைத்தாழைத் தம்பியராய் : கையிலே கண்ட செடிகளைத் தூக்கித் திரிபவராய். பீறல்: கிழிசல். கலை: வேட்டி. விலை : போகத்திற்குக் கிரையம்.
291. சற்றே மருவுவான் : கொஞ்சம் தழுவுவான். பேய்ப்படுவான்: பேய்பிடித்தவன்.
292. அஞ்சாறு : அஞ்சு ஆறு ரூபாய் :
293. செறுமுவேன் : செறுமிச் சத்தம் கொடுப் பேன். வந்து அணைந்து: அந்தச் சரச சல்லாபத்தை விட்டுச் சமையற்கட்டுக்கு வந்து அங்கு பதுங்கி யிருப்பவனை அணைந்து.
294. கொல்லைக்குப் போன குணம் போல் : கொல் லைப்பக்கம் போய்வந்த மாதிரியாக:
295. உத்தியோகஸ்தர்: அதிகாரிகள்.
-------------

-------------
296. காணிக்கையானேன்: செலுத்த வேண்டிய பொருட்கடனாளியாகிவிட்டேன். வைத்து: அடகுவைத்து.
297 . காந்தாரி : பொல்லாதவள்.
300. சிறுபோது: காலாகாலம்.
301. வன்பு: வலிமை கொண்டி, ஒரு வேசியின் பெயர்.
302. தெட்டுதல்: வஞ்சித்தல். குண்டைத் திம்மி : குண்டையூர்த் திம்மி என்னும் பெயரினாள். மட்டு : தேன் சிட்டர்: மேலோர்.
------------

-------------
303. பூவணம் : திருப்புவனம். பொன்நகரி: அழகிய நகரம். பொன்னனையாள், திருவிளையாடற் புராணத்தில் வரும் ஓர் தாசி. உடல் பூ வணமாம்: பூப்போன்ற உடல் பெற்றவள்.
304 . மிக்கான பேர்: மேலான பெயர்.
305. மாற்றுப் பசும் பொன் : மாற்றுயர்ந்த பசுமை மிக்க தங்கம் வாங்க: பெற. ஒருத்தி : மேல் குறித்த பொன்னனையாள். கிண்ணம்: பித்தளைக்கிண்ணம் முதலியன. கதை : திருப்புவனத்தில் பொன்னனையாள் என்னும் தாசிக்காகக் கடவுள் ரசவாதம் செய்து பித்தளை
யைப் பொன் ஆக்கிய திருவிளையாடற் கதை.
306. அதை அன்றி: அதைத்தவிர .
307 . மீறி : பொங்கி . கோதும்: தடவுகின்ற. உகிர் அங்குசம் : நகமாகிய யானை நிரடும் குறடு.
------------

---------
308 : மாரன் அரண்மனை : மன்மத மண்டபம். ரச சாரக் கரும்பு: செங்கனிவாய் இதழ் அமுது . மூரல்: பல்.
309. தம்பற் கவளம்: வெற்றிலை உருண்டை கும்பம் : குடம். கம்பம்: தூண்.
309, 310. அம்பரத் தீ மூட்டுவிக்கும் யோக முனி வோர் : ஆகாயம் அளாவத் தீ மூட்டி வேள்வி செய்ய வல்ல தவயோகிகள். பொம்மல் ஆட்டுவிக்கும் தோல் உரு: பொம்மலாட்டம் காட்டும் தோல் வடிவப்பாவை. யோகி களைக்கூட உயிரற்ற பொருளாக ஆக்கிவிட்டாள்.
311. மாநிதி: பெருஞ் செல்வம். முந்நீர்: கடல். உண்ண : பருக . குறுமுனி: அகத்தியன். அகத்தியன், கடலைக் குடித்தான். மதனாபிஷேகம், மன்னர்களின் பெருஞ் செல்வமாகிய கடலைக் குடிப்பதற்குத் தயாராகி அதனால் அத் தமிழ் முனிவனுக்கு ஒப்பாகிவிட்டாள்.
312. தாழி : பாத்திரம்.
-------------

---------------
314. மாரீசம் : வஞ்சகம்.
312 முதல் 314 முடிய: 1. கைமருந்துச் சொக்கி , 2. சாராயத் தாழி, 3. தூது சவுந்தி, 4. ஏழு மதில் ஏறி, 5. தஞ்சாவூர் 6. த்தி, 6. மா மாயக்காரி, 7. குண்டுணிவாய்க் கள்ளி, 8. மாறாட்டக் குள்ளி, 9. மாயக் குருவி, 10. மாரீசக்களளி; இப் பதின்மரும் மதனாபிஷே கத்தின் தோழிகள்.
315. பொருத்துவார்: கொண்டுவந்து சேர்ப்பார். ஊடல்: சிறுசண்டை . மோடி : பிணக்கு. சிம்பி: கோபித்து.
316. கருங்கல்லிலே நார் உரித்துப் பார்த்து விடு வார்; பரம் கொஞ்சம் கண்டால் அந்த இடத்தைத் தோண்டி எடுத்துவிடுவார்; மதனாபிஷேகத்தின் சிறப்பை வைத்து கொண்டு தாங்களும் ஒருகை பார்த்தே விடுவார்.
317. இரு நிதியம்: பெரும் பொருள். மை வார் விழி: மை தீட்டிய நீண்ட கண். மதி நுதல் : திங்கள் அனைய நெற்றி. செவவி: அழகு.
----------

------------
318 . கொடி இடை : கொடி போன்ற இடுப்பு. நிலவு எறிக்கும் குறுநகை . நிலவை வீசுகின்ற புன் சிரிப்பு. ஒயில் விளைத்த பிடிடை : ஒய்யாரம் நல்கும் பெண் யானையின் நடையை நிகர்த்த நடை. வயிரம் இட்ட ப்ரபை மிகுத்த தொடிகள் : வைரமணிகள் அழுத்திய ஜோதி மிக்க வளைகள்.
319. அலை உதித்த அமுதெனச் சொல் அரு மொழி: பாற் கடலில் பிறந்த தேவாமிர்தம் எனச் சொல்லத்தகும் அருமையான பேச்சு. இரு விழி : பெரிய கண்கள். மனது வைத்து: மனசைப்பதித்து.
320. மதனாபிஷேகத்தால் தாக்குண்டு, வலையில் சிக்கி மயங்கும் மானானார் சிலர்; தூண்டிலில் விழுந்து துடித்து வருந்தும் மீன் போல் ஆனார் வேறு சிலர்.
321. கண்டு: கற்கண்டு.
322. பூச்சு மருந்து : பூசும் மருந்து.
-------------

---------
323. பொடி போடுதல் : மயங்க வைத்தல். ஆயி ழை: இங்கு மதனாபிஷேகம். வாடை மணம், ஒரு பொருட் சொற்கள். வாடை மணம் சேர்க்கும் பொடி : வாசங்கலந்த தூள் .
324. தம் தனம்: தங்கள் பணம். சரிந்த தனம் : சாயந்தஸ்தனம். அத்தனக்காரி, தாய், தந்தனம் : சூழ்ச்சி. உள்ளாய்: உட்பட்டு.
325. மாது, மதனாபிஷேகம். நரைப் பூதம், மாணிக்க மாலை. அகல : தூரத்தே .
326. அடைப்பை: வெற்றிலைப் பை. செண்பகப் பூ மேல் : செண்பகப் பூ போன்ற பொன் நிறமும் மென்மை யும் கொண்ட உடம்பு.
327 . கட்டழகி : உடையாத எழில். பொற் குறங்கு தட்டல் : பொன் அனைய துடையைத் தட்டுதல். குறங்கு: துடை.
328. மண்டு குழல்: நிறைந்த கூந்தல். அண்டர் பிரான்: தேவேந்திரன்.
-------------

-------------
330. சன்னை : சாடை. கரைதல்: உருகுதல். வீட்டு இறப்பு: வீட்டுத் தாழ்வாரம்.
331. அண்டி : நெருங்கி .
332 . மதனாபிஷேகத்தின் மஞ்சள் அப்பிய ஆடை யுடன் வீதி வீதியாகச் சென்று இது அவள் மஞ்சள் என்று பெருமை பேசுகின்றார் சிலர். பிலுக்குதல்: பெரு
மையாகக் காட்டுதல்.
333. சப்ர மஞ்சம்: கட்டில், காலை, அவள் காலை. செப்பம் ; ஒழுங்கு.
334 . சீராட்டு : சிறப்பு.
335. சுசியன்: ஓரு இனிப்பு உணவுப் பண்டம், சடுதி : விரைவாக
--------------
---------
336. நாரி, இங்கு மதனாபிஷேகம். நாடி விரும்பி. வடமோடும் ஆள்வாரி: தெப்பக் கயறு கொண்டு ஆள் ஓடும் வரிசை. பேர் ஆம்: பெயர் பெற்ற .
337. வசந்தன்: காமதேவன். ஏல்வை : சமயம்.
338. மரு: மணமுள்ள ஓர் இலை வகை. சந்தடி : கூட்டம். மெல்ல : மெதுவாக.
339. செம்பால் : இரத் தம் . தம்பிரான்: இறைவன்.
340. பதினாறு நாழிகை மேல்: நடுச் சாமத்திற்கு மேலாக, வல்: சொற்கேட்டான் ஆடும் காய், வளைவு. வீடு. கைப்பிடி நாயகன் தூங்கையிலே " வன்ற பாட்டில் " அயல் வளைவில் " எனப் பட்டினத்தடிகள் பகர்கின்றார்.
341. குக்கல்: நாய். குக்கல் வாய் : நாயின் குரல். தலையாரி : காவல் தலைவன். கட்டுண்டு : கட்டப்பட்டு. கக்கு ரத்தம் : கக்கிய இரத்தமானது.
342. தூக்கு மஞ்சம்: ஊஞ்சல்.
------------

----------
343. அது காணாமல் : அதைப் பாராமல் . புகுத: நுழைய.
344 . பூசல் : சண்டை . விளைத்து : உண்டாக்கிக் கொண்டு. வாது பேசி: தர்க்கம் பேசி .
345. மாது ஒருத்திக்காக: சுக்ரீவன் மனைவிக்காக . பொருத: போர் புரிந்தது. மற்கட்டி : மல்லுக்கட்டி.
346. வந்தியர்: துதி பாடுவோர் . கடுநடையாய் : விரைவாக . தொட்டு வரும் : அணிந்து வருகின்ற.
347 . பாதக்குடு: கால் கட்டை . பவளக் குமிழ் இலங்க : அக் கட்டையில் பவளத்தால் வைத்துப் பதிக் கப்பட்ட குமிழ் விளங்க . மணவறை: வாசனை வீசும் சயன அறை.
348. பரண் : மச்சு . மேவுந் தொழில் : சேர்க்கை . அமளி: ஆரவாரம்.
-----------

--------
350. இரத்தம் பொன்னாக்குவது : ரசவாதத்தினால் பிறவற்றைத் தங்கம் ஆக்குவது. உபாயம் : தந்திரம்.
351. வாதம்: காற்று. திகை: திக்கு.
352. மாலைக் கண் பார்வை மங்கிய கண். காலைக் கண்ணாக்குதல்: காலினால் தடவித் தடவி வழி கண்டு பிடித்தல்.
353. பூண்: நகை. வாள் நுதல் : ஒளியுள்ள நெற்றி.
356. பாவி, இடையூறாக இருக்கும் தாய்க் கிழவி.
-------------

----------
361. சூலை: ஒரு முடக்கு நோய். கூசா. சத்திரம் இடல்: கத்திகொண்டு கிழித்தல்.
362 . தூஷணம் : இகழ்ச்சி. ஏசுதல் : வைதல். பாசு இழை: பசுமையான ஆபரணம்.
363. கொந்து அலரும் : பூங்கொத்து மலர்கின்ற. பூ அணை : அழகிய : படுக்கை . கும்பகர்ண லீலை : நல்ல. தூக்கம்.
364 . மறி: மான் இனம். மந்தை : கூட்டம்.
365. காணி : நிலம். உண் கலம்: சாப்பிடும் வட் டில். பெண் : மனையாள்.
366 . என் அத்தை : என் மாமி. என்னத்தை : எதை. என்னத்தைச் சொல்லுவோம் : என்ன சொல்வது.
--------------

--------
367. துறவு வேடத்தை முன்னரே ஆராயாமல் கொண்டு விட்ட சிலர், இந்த மதனாபிஷேகம் இருக்கும் உலகில் அவளை அணையாமல் சந்யாசம் கொண்டது வீண் என்று கவலைப்படுகிறார்.
368 . எங்கே சுமை எடுப்போம்: அவளுக்குக் கொடுப்பதற்குப் பணம் பெற எங்கே போய் மூட்டை தூக் குவது. ரங்குல் : வேசை.
369. தித்திலோ ................. போங்குலு: இவைகள் தெலுங்கு வார்த்தைகள். இவைகள் உடைமைகளின் பெயர்களாக இருத்தல் கூடும் எனத் தோன்றுகிறது.
370. சூளை மகள்: வேசி மகள். நன்னு சொர்ண வெல்லா தக்கொண்டு : இவைகளும் தெலுங்கு மொழிகளே. நன்னு : என்னுடைய . சொர்ண வெல்லா: பொன்னை யெல்லாம் . தக்கொண்டு தான் கவர்ந்து.
371. பாண்டி நாட்டிச்சி : பாண்டி நாட்டுக்காரி.
-------------

-------------
372 . ஆண்டியர்க் குரிய தொண்டையும் விட்டு வேடத்தையும் கலைத்து தையலார் தம் இடமிருந்து தூது சென்று பிழைக்கப் புகுந்து விட்டார் சிலர்.
373. புல்வாண்டைக் காசு : சிறு நாணய வகை.
374. மச்சு வீடு: மாடி வீடு.
375. சோடினை : அலங்காரம். சுகித்தல்: அநுபவித்தல்.
377 . தியாகம் : கொடை.
379. காமுகர் . காமப் பித்தர். சேமம் : காவல்.
--------

------------
380. மின்: மதனாபிஷேக மின்னல்.
381. மையல்: காம மயக்கம். மெய் உரிஞ்ச: உடம் பை உரச. கவரி: மான்.
382 . ஆஸ்தி: சொத்து. இரந்தான்: பிச்சை எடுத்தான்.
383. தள்ளுண்டான்: தள்ளப்பட்டான். ஒழுக்கம் : நடை. விள்ளுவதென்: என்ன சொல்ல இருக்கிறது.
388. அருகு திண்ணை : ஒட்டுத் திண்ணை .
----------

--------------
390. விரத்தியானேன் : உலக ஆசைகளில் வெ . றுப்புக்கொண்டு விட்டேன்.
392. நெறி: வழி.
393. வையக மேல் எய்தியசீர் வைதிக நூல், ஞான சம்பந்தர் தேவாரம். மெய் ஒலி: அப்பாடலின் உண்மை இசை. மொய் திரை: நிறைந்த அலை. உய்ய : கடைத்தேற .
394. படிதல் : நீராடல். படிறு : வஞ்சகம். எழு கடல்: மதுரை நகரிலுள்ள ஒரு தீர்த்தம். தடாதகைப் பிராட்டியின் தாயாகிய காஞ்சனமாலை கடலாடக் கருதிய மை காரணமாகத் தடாதகைக்குக் கணவனாக வாய்த்த சோமசுந்தரக் கடவுள், கடலேழும் ஒருங்கு திரண்டு மதுரைக்கே வருமாறு அழைத்தார் என்பது திருவிளை யாடற் கதை.
----------

-------------
395. பரம்: பரலோக வாழ்வு. பவம்: பிறவி. பொற்றாமரை: மதுரைக் கோவிலுக்குள் உள்ள தீர்த்தக் குளம். உரு: மந்திரம்.
396. ஐந்து எழுத்து : சிவாயநம, அல்லது நம சிவாய என்னும் பஞ்ச அட்சரம். சஞ்சலம்: கவலை. சிந்து : போக்குகின்றன. சித்திக் குஞ்சரம்: சித்தி விநாய கன். தெண்டன் இட்டு: கும்பிட்டு. கந்த புஷ்பம் : மண
முள்ள மலர்.
397. கற்பகம் எனப் பொலி கடப்ப நிழலிற் குல வும் : கற்பக மரம்போல விளங்கா நிற்கும் கடம்ப மர நிழ லிலே வீற்றிருக்கின்ற. மதுரைத் தலவிருட்சம் கடம்பு. கயற் கண் உமை: அங்கையற்கண் அம்மை - மீனாட்சி . சிற்பரம்: பேர் அறிவு. அதாவது மெஞ்ஞானம்.
398. மனவாசர்: உள்ளக் கமலத்தில் உறைபவர். பவநாசர்: பாவங்களை அழிப்பவர். கைலாசர்: கைலாயத் திலே இருப்பவர். சக தீசர்: உலகத் தலைவர். மதுரேசர் : மதுரைச் சொக்கர்.
-------------

-----------
399 துங்கம்: உயர்வு. வட குடபால் : வட மேற் குப் பக்கத்திலே யுள்ள . சங்கப் புலவர் : சங்கத்தார் நாற்பத்து ஒன்பதின்மர்.
400. மாபாதகம் : கொடும் பழி. தீர்த்த ம் பருகி : மாபாதகத் தீர்த்தம் குடித்து. நாயகர் : சோக்கேசர். ஆயிரக்கால் : ஆயிரங்கால்கள் கொண்ட :
401. விண் தலம்: வான் உலகம். மேனகை : விண்ணுலக நங்கையருள் ஒருத்தி.
402. முத்துத் துராய் : முத்துப் பதித்த, தலையில் முன் அணியும் நகை. முருக்கு : முருக்கம்பூ . கருக்கு கரை .
404. வச்ரம் : வைரம். கச்சு : ரவிக்கை . வச்ரமணிக் கச்சு இருக்கும் மார்பு: வைரமாலை அணிந்த கச்சை இறுக்கும் கொங்கை. துங்க ரத்னம் : மாசற்றமணி. மாது ரதி: ரதிதேவி போன்றவள்.
---------

------------
405. கச்சை: நடனமாடக் கட்டுவது. கட்டு மட்டு: கட்டுக்கோப்பு.
406. சிலைக் காமன் : வில்வேள். பூந்தோட்டத்தைக் கொள்ளை கொண்டு தோன்றினான்: மலர்ச் சோலையை அப் படியே கொள்ளை யடித்துக்கொண்டு வந்துவிட்டான். ஏன்? கூட்டத்தில் உள்ள எல்லோர் மீதும் அம்மலர்களை
அம்பாக விடுவதற்குத்தான்.
407 . மதன் கைக்கணை ஒருபால் பாய, அவள் கண் அம்பு ஒருபுறம் குத்த எய்த்து இளைத்தமான்போலச் சோர்ந்துவிட்டேன்.
408. கைத்தித்தி: கைத் துருத்தி வாத்தியம் வேணு: புல்லாங்குழல்.
409. கொம்பனையாள் : மலர்க கொம்பை ஒத்தவள் பாடும் சுருதி இன்பம் பாலிக்க: பாட்டோசை இன்பம் தர.
410. இசையுமலர்: பொருத்தமான பூக்கள். புஷ் பாஞ்சலி: பூத்தூவி வணங்கல்.
விறலி விடு தூது
----------


கோப்பெடுத்தாள் வேந்தர் பொன்னைக் கொள்ளை கொள்ளக் கள்ளி இந்தக்
கோப்பெடுத்தாள் என்றார் என் கூட வந்தோர் - காப்பான 421
----------
413. மூரி : வலிமை .
415. விஞ்சையோர் : விற்பன்னர்கள்.
416. மகள் கொண்டிருக்க : மயக்கம் பெற்றிருக்க .
417. வாதில் நடித்தார் : தர்க்க நடிகர்கள் . சூது :
419. சாளிகை : பணப்பை.
----------

-----------
422 . தாரணி : உலகம். தட மகுடம் : பெருமுடி. தம்பிக்க : அசைவற்று மெய்ம்மறந்திருக்க.
423. மைக்கணியை : மை தீட்டிய கண்ணாளை . முத் தாட: முத்தம் இட. வாஞ்சித்தேன் : விரும்பினேன். இக்கு அனையாள் : கரும்பு போன்றவள்.
424. செம்பொன் உடல் : அவள் செவ்விய பொன் மேனியை. ஓம் என : ஆகா என்று இரைந்து கொண்டு. கைலாகில்: கைத் தாங்கலில். மய்வாள் : மை அணிந்த கண் ஆகிய வாள்.
425. கயவாள் . அவள் கையில் ஏந்தி ஆடியவாள். தொய்யாமல் : தளராமல்.
426 . தேசிகம்: நடனவகைகளுள் ஒன்று. கோசி கம்: பட்டு. கோசிகப் பொன் ஆடை : பட்டினால் நெய்த தங்கச் சரிகையாடை.
427 . தீர்த்தாள் : முடித்தாள். மயல்: மயக்கம்.
-----------

------------
428 . பேதையேன் தன்மனது : புத்தி தடுமாறிய என் மனம். பெண்கள் : தோழிப்பெண்கள்.
429. பாங்கன் : புத்தி சொல்லிக் கூடவந்த ஞானி யையன். சந்தடியில்: கூட்டத்திற்குள்ளே .
430. சுற்றம் எனும் தளை : உறவு என்ற பிணைப்பு. தோழன் எனும் பாகன்: நன்பன் ஆகிய யானைப்பாகன். புத்தி எனும் அங்குசம் : அறிவு என்னும், யானையை அடக்கும் அங்குசம் . " உரன் என்னும் தோட்டியால் ஓர் ஐந்தும் காப்பான்" என்றார் புலவர். 'உரன்' அறிவு. தோட்டி' அங்குசம். மத்தம்: மதம்.
431. பேரானை : பெரிய யானை. பண் : இசை.
432 . கலின் கலின். ஒலிக்குறிப்பு. மின் எறிப்பு: டால் அடிக்க.
433. அண்ணாந்த: மேல் நோக்கிய அறிவைக் கொடுத்து : அறிவைப் பறிகொடுத்து. இலை: வெற்றிலை. மதனாபிஷேகம் நடனம் முடிந்து மீனாட்சி கோவிலில் நின்றும் தன்வீடு செல்கிறாள, வீதி வழியாக அவளைக் கண்டு மெய்ம்மறந்து வெற்றிலை போட்டுக்கொண்டிருந்த ஒரு சிலர், சுண்ணாம்பு தடவ மறந்து வெறும் வெற்றிலை
யைச் சுருட்டி அப்படியே விழுங்குகிறார்.
---------

--------------
434. வீதியிற் செல்வோர் அவளையே பார்த்துக் கொண்டு ஒருவரோடொருவர் மோதி வீழ்கின்றார்.
435. அத்தி: யானை. மத்தகம் : கொங்கையை நிகர்த்த யானை மஸ்தகம். மதிமருள்: புத்தி தடுமாற. தத்து பரி : தாவிச்செல்லும் குதிரை .
436. கால் மீறுதல் : கால் தவறிவிடுதல். கலினம் : கடிவாளம் . நெகிழ : தளர்ந்துவிட. மால் : மயக்கம்.
437 . நைந்தனம்: தேய்ந்து விட்டோம்.
438. மூங்கை : ஊமை . சங்க. சீமாட்டி : மதனாபிஷேகம். பாங்கி: தோழி. மைக் குழலாள்: மேகம் போன்ற கூந்தலுடைய அந்தக் கைமருந்துச் சொக்கி.
----------

------
440. அண்டி அண்டி : நெருங்கி நெருங்கி. "ஏது பதி? ஏது பெயர்? யாவர் உறவு?" என்ற கவிச் சக்கிர வர்த்தி வாக்கை இக் கண்ணி ஒக்கும்.
441. பதி : ஊர். சசங. மட்டு : தேன்.
445. காணி: உரிமை. காணிக்கு வாய்த்த கும்ப குடக் கன தனத்தை என அன்வயப் படுத்துக.
446. விண்: விண்ணவர். 'பெண்ணுக்குப் பெண் இச்சை கொள்ள வந்த பெண் அமுது' என்பது, "கண் பிற பொருளிற் செல்லா கருத்தெனின் அஃதே கண்ட பெண்பிறந்தேனுக் கென்றால் என்படும் பிறருக்கு" என்று சீதையைக் கண்டு சொல்லும் சூர்ப்பணகையின் கூற்றை நினைப்பூட்டுகிறது.
----------

--------------
447. கோக்கோக சாரம் : கோக்கோக நூலின்ரசம்.
449. எல்லாம் அறிந்திருக்க : உலகப் பிரசித்த மாக இருக்க .
450. குன்றைப் பொருத: மலையோடு போர் தொடுத்த .
-----------

--------
459. வாய் நேராள் : உடன்பட மாட்டாள்.
460. பொற் குவை: தங்கக் குப்பை.
461. வீறு : சிறப்பு. வேதியரே : மறை பயின்ற வரே. தூறுதலை : பரட்டைத்தலை.
464 . பணயம் : பணம்.
465. முன் நூறு பொன் : முதலிலே நூறு பொன். மகட்கு முந்நூறு : மதனாபிஷேகத்துக்கு மூன்று நூறு.
466. மங்கை: தூது சவுந்தி என்னும் தோழி.
-------------

--------
467 . வெள்ளைப் புது வெட்டு மின்னல் : கண்ணைப் பறிக்கும் வெண்மையான புது நாணயங்கள்.
468. தார் : மாலை. சசுக. கால் விளக்க: கால் கழுவ.
470 . அடைப்பை: வெற்றிலைப் பை. கலவை : சந்த னம்.
472. கைலாகு தரல் : கை கொடுத்தல், பாவா டை விரித்தல்: நடப்பதற்குத் துயில் பரப்புதல்.
468 முதல் 472 வரை. சந்தனத்தி, தெய்வி, அங்கி, சின்னத் தங்கி, பூச்சி, பூவி, பொன் கவரி, ராசி, வெயிலாள் ஆகிய பெயர்கள் பூண்ட பணிப் பெண்கள்.
------------

-----------
473, 474 . பம்பு: நெருங்கிய பெரு: பெரிய. போன் : மலைக்குகை. பகட்டு : வஞ்சனை. பாய் புலி: பாயும் புலி. செம்பவளப் போதிகை: சிவந்த பவளத் தால் ஆக்கப்பட்ட போதிகை. போதிகை என்பது தூணின் தலையிலே பொருத்தப்படும் ஒரு கட்டை. பொங் கல்: பொலிவு மிகுந்த சவுக்கை : சவுக்கமாகக் கட்டப் பட்ட ஓர் கூடம். மோது கரி : போர் யானை.
475. கோட்டாரக் கொங்கையார் : தந்தம் போன்ற மாலை அணிந்த ஸ்தனத்தையுடையார். அருகு : பக்கத் தில். துரைப் பாங்கு போல் : துரை மாதிரியாக, ஆடம்பா மாக.
479 . கட்டி விட்ட : கட்டி அனுப்பிய
-------------

---------------
480. மயலாகி: மயங்கி. சஅக. வீட்டில்: வீட்டிற்கு.
483. தாங்கல் : தடை. பணயம் ஏன்? பணம் இதெல்லாம் ஏதுக்கு.
484. மேவிச் சென்றால்: அணைந்து விட்டுப் போவ தானால்.
485. கைத்தலத்தால் : என் கையினால் .
486. மென் கமலக் கை பிடித்து : மெல்லிய பூப் போலும் அவள் கையைப் பிடித்து கின்னரம்: யாழ்.
478 . தந்திரி : யாழின் நரம்பு . மீட்டினாள் : தடவி னாள். வெல்லச்சாறு : வெல்லத்தில் பிழிந்தெடுத்த ரசம் : --------------

-------------
488. அங்கயற்கண்: மீனாட்சி .
489. பாண்டித்துரை : பாண்டி நாடாண்ட தலை வன்.
490. மங்கை : மதனாபிஷேகம். சகங. கற்கட்டு மோதிரம் : கல் இழைத்த மோதிரம்.
494. வாங்குதல் : வளைத்தல். வறட்டு உடல் : பசை யற்ற மேனி.
495. கொடுவாய் : வடியும் வாணீர். பொடிக் கொசுகு : சிறு கொசுகு.
--------------

------------
498. தூண் ஒதுங்கி: தூணின் புறத்தே மறைந்து
நின்று .
499. இந்த மனை : இவ் வீடு.
500. கன்னி : என் மகளாகிய கன்னி.
501. நன்மை வருவதற்கு அறியும் குறியாகப் பெண்களுக்கு இடது தோள் துடிக்கும் என்பர்.
503. பலகால் : பலமுறை .
504. இப்படி : இன்ன விதம்.
---------------

----------
505. தடத்தில் : அடி பட்ட இடத்தில். மால வித் தைப் பெண்கள் : மயக்குக் காரிகள்
506. பரத்தை : தேவடியாள். காயக்கம்: மோக மயக்கம்.
509. கொஞ்ச வயது : சிறுவயது. கொஞ்ச வயது காண் : கொஞ்சுவதற்குப் பொருத்தமான வயதே.
510. சவதரித்தால் : ஒத்து நடந்தால்.
512. பிடிப்பு விடாமல் கட்டு நீங்காமல் . "கவவுக் கை ஞெகிழாமல்" என்றார் இளங்கோ அடிகள். சேர்த் தியகை ஞெகிழாமல் சேர்ந்து சேர்ந்து " என்றுரைத்தார் பாரதம் பாடிய வில்லிபுத்தூரார். "வளி: இடை போழப் படாஅ முயக்கு." என்று இயம்பினார் புலவர். வளி : காற்று. காற்றுக்குக்கூட இடையே புகுந்து பிரிக்க முடியாத சேர்க்கை
-----------

----------------
513. சன்னை சொல்லி : சாடையாகச் சொல்லி.
514. உள் வீடு! உள் அறை. சேய் இழை: செவ் விய அணி பூட்டிய மதனாபிஷேகம்.
515. பொன் கொண்டு இழைத்த ரத்னப் போதி கை : பொன்னினால் செய்து நவமணிகள் பாதிக்கப்பெற்ற தூணின் சிகரங்கள்.
516. கொடுங்கை : வளைந்த தொங்கல்.
517, 518 . வசரக் காலிட்ட தூங்கு மஞ்சக் காந்தி: வைரக்கால் வைத்து தொங்குகின்ற ஊசலின்ஒளி. பட்டாடை மேல் இட்ட மல்லிகைப்பூ மெத்தை : மல்லிகை மலர் பரப்பப்பெற்ற வில்வெட்டு மெத்தை. ஏல்வை : சமயம்.
--------------

--------------
519. தயிலம் : நெய். பாங்கு: பக்கம். சூத்திரப் பொற்பாவை: தங்கத்தால் செய்த விசைப் பொம்மை.
520. திக்குக்குத் திக்கு: எல்லாப் பக்கமும். மதில் சித்திரத்தில் சுவரில் எழுதப்பட்ட ஓவியத்தில்.
521. பாவனை : மாதிரி.
522. கார்க்கொண்டை : முகில் அனைய கூந்தல்.
523. பொங்கம்: மகிழ்ச்சி.
524. மோடி : மகுடி. சூடகம்: வளையல்.
525. தாடனம் செய்தல் : அடித்தல்.
526. சம்ப்ரமங்கள்: சிறப்புகள்.
-----------

---------
527. கொப்பம் : யானை பிடிக்க வெட்டும் குழி. வேழம் : யானை.
528 . வெள்ளிலை: வெற்றிலை.
529. பவளக் கிண்ணம்: பவளத்தைத் தோண்டிச் செய்யப்பட்ட கிண்ணம்.
530. விடாய்: களைப்பு. சிற்றுண்டி : பலகார வகை ருங்க. பிடி செம்பு: கைப்பிடி வைத்த செம்பு.
532 . காமி : மதனாபிஷேகம். சேமம் : காப்பாக அமைந்த .
533. மங்கை நல்லார் போனதற்பின் வாசற்கதவு அடைத்தாள் என மாற்றிப் பொருள் கொள்க. குணாலம் இட்டு: ஆனந்தக் கூத்து ஆடி.
-------------

--------------
534 . மதி வதனம் கோட்டி : சந்திரன் அனைய முகத்தை வளைத்து வளை திருத்தி : கை வளையை ஒழுங்கு செய்வது போல் தடவி.
536. நயனம் : கண்.
539. புளகம்: மெய்ச் சிலிர்ப்பு.
541 சோமன்: வேட்டி.
542. ஆலிங்கனங்கள்: தழுவுதல் வகை.
------------------

--------------
543. கை மூலம் : உள்ளங்கை . கவுள் மாங்கனி : கன்னமாகிய மாம்பழ அலகு.
544. உந்தி : கொப்பூழ். மகரம் கீறி : மகரம் போலத் தடவி.
545. தேர்ந்து : ஆராய்ந்து.
547 . அந்தரங்கத் தேன் இறால்: ரகசியமான தேன் ராட்டு.
548. நீவி : தடவி.
550. அணை : படுக்கை .
--------------

------------
552, ததும்பி : மலர்ந்து. ஞெமுங்குதல் : அழுந்து தல், குங்கும கும்ப குடங்களை வென்ற தனங்கள் புயங் கள் ததும்பி ஞெமுங்கிட எனப் பதம் பிரிக்க.
553. மங்கை குறங்கு: அவள் துடை. என் மருங்கு: எனது இடுப்பு.
554. பிணைந்து : பின்னி.
555. ஆகம்: உடல். ஆவி : உயிர். மோகம்: ஆசை. மூரல் : புன்முறுவல்.
556. எட்டுடன் எட்டு : பதினாறு. அதனை இரட்டி செய்தால், முப்பத்திரண்டு. அத் தொகையை இரட்டித் தால் அறுபத்து நான்கு. அறுபத்து நான்கு வகை யான கலவித் தொழில்.
558. தண் தரளப் பூண் : குளிர்ந்த முத்துமாலை.
----------------------

-------------
559. மென்கு தலை : மெல்லிய மழலை மொழி : தீங்குழல் : இனிக்கும் குரல் ஓசை .
560 . மன்மதக் கூத்து : காம நாடகம்.
561. கழைக் கூத்து : மூங்கிலின் மேல் நின்று ஆடும் கூத்து . சாரி : பக்கம்.
562 . பளீர் கலீல் ஒலிக் குறிப்பு. கந்தரம். கழுத்து.
563. குன்றாத : குறையாத .
564. புள் ஒலி : பறவை ஓசை . கைநொடித் தல் : சுடக் கொடித்தல்.
565. பெரும் காமவாரிதி : காமப் பெருங்கடல்.
-------------

--------------
566. மெய் : உடம்பு. நலன் : அழகு. மருங்கு: இடை. சின்ன பின்னம்: அலங்கோலம்.
567 . கோவைவடம் திருத்தி : கோத்த மாலையை ஒழுங்குப்படுத்தி
568. முத்தம் இட ஒட்டாத மூக்குத்தியைக் கழற்றி : முத்தம் கொடுக்க விடாமல் தடுக்கும் மூக்குத்தி யைக் கழற்றி விட்டு. மெச்சி எனை : என்னைப் பாராட்டி .
569. ஐந்து உகிர் : ஐந்து நகங்கள்.
570: முனை : நுனி. பருக : சுவைக்க.
571. இதழ் பதற : உதடு துடிக்க . சுக சலதி : இன்பக் கடல்.
572 . ஒண்தொடி : மதனாபிஷேகம். நான் : அவ தானி. உருவிலி : மன்மதவேள்.
---------------

-----------------
573. சோப நித்திரை : அயர்ச்சித் தூக்கம். தத்திரம் : சாமர்த்தியம்.
574. என்கலை: என்னுடைய வேட்டி.
575. நாகரிகம். இங்குக் கண்ணோட்டம் என்னும் பொருளில் இல்லை; தற்கால நாகரிகமே.
576. குன்றைப் பொருத: மலையோடு போர் இட்ட. கிஞ்சுகம் : சிவப்பு. மன்றல் குழலி: மணம் தங்கிய கூந்த லாள. மடி சாய்ந்தேன் : மடியிலே படுத்தேன்.
-------------

-----------
584.. பாழறுவார்: பாழாகப் போவார்.
587 . நேசம் போல் : அன்புடையவள் போல. கார் ஆனைக்கு: கரிய யானைக்கு.
588 . கவளம்: உருண்டை . கோட்டும் குழலி சுருண்ட கூந்தலாம். குழம்புப்பால். பாசந்தி : நாட்டம் கண்.
589. அம் மின்னாள் அதரக் கரும்பு : அம்மின் அனையாளின் இதழ்க் கரும்பு ருசி. இதழ்ச்சுவைக்கு இணையாக வில்லை பாற்குழம்புச் சுவை. திரும்ப : மறுபடி யும்.
-------

------------
590. வெய்யோன்: சூரியன்.
591. மஞ்சள் அப்பப்பட்ட பூணூல், வெள்ளி தங் கமாக மாறியமையால் ஒரு பூரிப்பு. சால் : நன்றாக
592. ஆடவர் கண்டு ஏங்க: ஆண்பிள்ளைகளெல் லாம் பார்த்து ஏக்கம் அடைய
595. மாயத்திரி : மாயக்காரி. காயத்திரி : காயத் திரி ஜபம்.
596: முன் திருவரங்கத்திலிருந்து திரிசிராப்பள் ளிக்கு இன்பரச வல்லியிடம் போங்கால் காவிரியில் உத்த ரியம் போக்கடித்தது போல தூவுதிரைவையையிலோர் சோமன் மறந்தார் அவதானியார் . "ஓடத்தில் ஏறினார் உத்தரியம் போக்கடித்தார், நாடிச் சிரகிரியை நண்ணி னார்" என்பது இந்நூலின் ககக - ம் கண்ணி .
-------------

----------
599. இன்ன ரசம் என்றறியேன்: இன்ன சுவை என்றே தெரியவில்லை; உறைப்புப் புளிப்பு இனிப்பு வேறு பாடு கூட விளங்கவில்லை. காரணம்? கவனம் எல்லாம் கன்னிமேல்.
600. கை உலரும் முன்பே காதலியை வந்து அணைந்து அனுபவித்தேன்.
601. பாய்மரத்தில் அகப்பட்ட காகமானேன் ; கடலில் கப்பலின் பாய்மரத்தில் அகப்பட்ட காகத்துக்கு வேறு புகல் இடம் இல்லை. "எங்கும் போய்க் கரைகாணாது எறி கடல்வாய் மீண்டேயும் வங்கத்தின் கூம்பேறும் மாப் பறவை போன்றேனே." என்றார் குலசேகர ஆழ்வார். வங்கம் : கப்பல். கூம்பு : பாய்மரம்.
602. போழ்வாய்ச்சி : கிழவி. கோப்பு இட்டாள் : திட்டம் போட்டு விட்டாள்.
-------------

------------
603, முதல் சாகச முடிய மூலிகைகளின் பெயர்.
604 . சூரியனைப் பாம்பு அணையும் போதில் : சூரிய கிரணம் உண்டான சமயத்தில்.
-------------

------------
615. மருந்து, மருத்து என எதுகை நோக்கி வலித்தல் விகாரம் பெற்றது.
620. சிங்களத்தோர்: இலங்கைத் தீவிலுள்ள சிங்களவர்.
623. நாலு முழம் நாலும் : நாலு முழம் தொங்கும். சவதரித்து : தேடிச் சேர்த்து.
615, முதல் 623 முடியக் கடைமருந்து வகைகள்.
-----------

----------
636. வரட்டு ஓரி: வரட்டு நரி போன்ற தாய்க் கிழவி.
638. தாழி : பாத்திரம்.
641. மறு திங்களில் : மறுமாதத்தில். கசக. சர்ப்பனை : வஞ்சனை.
643. பேடு அனையாள் : பெண் பறவையை நிகர்த் தவள்.
644 . பிரவாக நதி : பெருக்கெடுத் தோடும் வையை ஆறு.
-----------

--------------
645. சித்தசனன் மந்த்ரகலை : காம ரகஸ்ய சாஸ் திரம். தேர்ந்து : தேர்ச்சி பெற்று . நித்ய ஜெபமந்திரம்: நித்திய கர்மா நுஷ்டானம். தத்துதல் : தாவுதல். வரி : ரேகை.
646 : மோடி : ஊடல்.
647. களபம் : சந்தனம். அங்கசவேள் : மன்மதன்.
648 . தே பூஜை: கடவுள் வழிபாடு. சோபமுற்ற : மெலிவு பெற்ற.
649. பூட்டகம்: வஞ்சகம்.
650. அழகர் : அழகர் கோவில் இறைவர். சுருக. நண்ணாதோ : வரமாட்டாதா.
-----------

-------------
654. பாணிப்யா: பொருத்தமாக.
656. பாங்கியரும் இன்றி: தோழியரே இல்லாமல். ஓங்கு மலைத் தீர்த்தம் : உயர்ந்த மலை அருவி நீர். உவந்து ஆடி : மகிழ்ந்து குளித்து. பூங்குழலாய், என்பது இங்கு விறலியைப் பார்த்துச் சொல்வது.
657 . மானும் கலையும் நரை மந்தியும் போலே இறங்கி : பெண்மானும் ஆண்மானும் நரைத்த குரங்கும் போல, அவளும் நானும் கிழவியும் மலையினின்றும் கீழே இறங்கி . மான் என்பது இங்கு பெண்மானைக் குறிக் கிறது. கலை: ஆண்மான். "மயிலும் பெடையும் உடன் திரிய மானும் கலையும் மருவிவர" என்கின்றார் கம்பர்.
658. பாண இசைத் தூரத்தே : இசைக் கோஷ்டி யோடு சிறிது தூரத்தில்.
----------

-----------
659. பாந்தினேன்: பதுங்கினேன். ஏன்? முன்னே புத்தி சொன்ன ஞானியையன் கண்ணில் படாமல் இருப்ப தற்காகத் தான்.
660 தூக்கிட்ட : தொங்க விட்ட. தோசைச் சுமை: பெயர்பெற்ற அழகர் கோவில் தோசை மூட்டை. கைவாளப்பை: வெற்றிலைப்பை .
662 . அரை நாழிகைக் கப் பால்: அரைநாழிகை நேரம் நடந்தபிறகு . குறுகி : குறுக்கிட்டு. வரை : மலை.
665 . மீளுமுன்னம் : திரும்புவதற்கு முன்னே . வெற்றுடைமை : வெறும் பித்தளை நகை. பீளை : கண் அசடு. பிழைகேடி : தவறானவள்; கேடுகாரியும் கூட.
666 . துகில்: சேலை. வரும் வேளை: வருஞ் சமயம்.
--------

----------
667 . ஊரின் முருங்கை உருவிய கோல் போல் நின்றாள் : ஊராருக் கெல்லாம் பொதுவான இலை முழுதும் உருவப்பெற்ற முருங்கைக் குச்சிபோல ஒரு நகையும்
இல்லாமல் நின்றாள். மாரியென: மழை நீர் போல.
668. என்: என்ன நடந்தது.
669 . விட்டு அவரை விட்டு.
673. அதற்கு எண்ண மேன்: அதற்காக ஏன் யோஜிக்கிறாய். உன் அதிர்ஷ்டம் : உன் அதிர்ஷ்டத்தா லேயே இது நடந்தது. லட்சம் உடைமையாம் : ஏராள மான நகைகள் உனக்கு வரும்.
674. மருந்து உருட்டி: மருந்து உருட்டும் தொழி லுடைய தாய்க்கிழவி.
--------

--------
680. பண்ணி மறித்தும் இட: திரும்பச் செய்து போட. காசு பணம் சிந்துதோ: பணம் காசு கிடந்து இரையுதா. கண்டேன் உன் தேட்டை நான்: உன் சம் பாத்தியம் எனக்குத் தெரியுமே.
681. ரத்த உடைமையே : ரத்தம் சிந்திச் சேர்த்த பொருள்கள் அல்லவா.
683. திக்கு அடைய: திசை முழுதும். சிந்தம் கூளேந்திரன்: கூளப்ப நாயக்கனின் தந்தை.
---------

-------
684. அண்டலர் : தன்னை அடையாதவர்.
685. சிட்டர்: மேலோர்.
686. ஆணிக் கனக நிதி: மாற்றுயர்ந்த பொற் குவியல். மாணிக்கமாலை : சிகப்பு மணியாலாய சரம். வாணர்: கவி வாணர்.
687. கொம்மை: இளமை, வட்டம், திரட்சி முதல் லிய எல்லாப் பொருளிலும் வரும் சொல்.
688. வச்ரக் கணையாழிக் கல் : பெரிய ஒற்றை வைர மோதிரம். ஒருவர் விலை காண்பாரோ : யாராவது விலை மதித்து விடுவார்களா?
689 கின்னரிப்பாட்டு : வீணையோடு கூடிய பாட்டு. கெடிக்காமையன் : ஒருவன் பெயர்.
690. சிமிக்கி: ஒரு நகை. குச்சிலியம் கூர்ஜர நாடு.
----------

--------
691. கெம்பு : சிகப்பு. மங்கை புரி: மகள் செய்த
693. கோகனக வதனன் : தாமரை முகத்தான். மோகனமே : மயக்கத் தக்கதே.
போகம் : இன்பம்.
694: திருமலைகண்ட மன்னன் : திருமலை நாயக்கன் மால் எழுப்பிய மன்னன்.
சிந்தாக்கு : அட்டிகை.
695. சவளி: கழுத்தணி நகை. காக்கா . போடிமகிபன் : போடிநாயக்கனூர் ஜமீந்தார்.
697. தும்பிப்பதக்கம் : யானை முகப் பதக்கம். சொம்பு : அழகு.
698 . பாடகம் : காலில் அணியும் அணி.
-----------

-----------
699. சோடு வச்ர ஓலை : இரண்டு வைரக்கம்மல்.
700. காறை: ஓர் நகை.
710. வளவு : வீடு; வளைவு என்னும் சொல்லின் சிதைவு.
704. கணக்கேற்றி : கணக்கைக் கூட்டி .
705. கையார் : கை நிறைய.
706. அந்த உருப்படியே: பழைய நகை மாதிரியே . வடிவு: அழகு.
707 . பஞ்சு ஒத்த கூந்தலாள் : பஞ்சு போன்ற நரை மயிர்க் கிழவி. பைய: மெதுவாக.
---------

--------
710. நன்னிசெட்டி, ஒருவன் பெயர்.
711 வர்க்கம் : வகை, மட்டு: தேன்.
712. பாவாடை : பாட்டு மணம்.
715. தார்க் கூந்தல் : மாலையணிந்த குழல். வேணு மணி: மூங்கில் ஈன்ற முத்து.
716. மூரல் : பற்கள்.
--------

------
717. சுட்டி நுதல் : சுட்டியென்னும் நகையணிந்த நெற்றி.
718 . தொடையல்: மாலை.
720. செல்லா: சென்று. சேலைப் பொருங்கண்: மீனோடு போர் செய்யுங் கண்.
721. வாள் : ஒளி. எழுத்தோள் : தூண் போன்ற தோள் . மால் : மயக்கம்.
722 . கச்சு : ரவிக்கை . அந்தரம் : விண்ணுலகம்.
723. இந்திரகா: தேவநாட்டுப் பொழில்.
725. பட்டாங்கு சேலை.
-----------

------
725, 726 . "சிலம்பு எச்சரிக்கை என்னும் இடை” என்பது ”உபய தனம் அசையில் ஒடியும் இடை நடையை ஒழியும் ஒழியும் என ஒண் சிலம்பு. அபயம் அபயம் என அலற நடைபயிலும் அரிவையீர் கடைகள் திறமினோ" என்ற கலிங்கத்துப் பாணிப் பாட்டோடு ஒக்கும்.
729. அலம்பல்: கலகம். தித்திரிப்பு: கபடம்.
732. தப்பறை: சூது.
----------

--------
734. கலை: ஆடை .
736. உரு: வடிவம். பொற்குசசு உறுமாலை : தங்கக் குஞ்சம் கட்டிய தலைப்பாகை. எனாப் புருவை: குட்டி போடாத ஆடு.
737 . பம்பை: பறைக்கொட்டு. குஞ்சம்: பூங் கொத்து.
738. கப்பரை : பிச்சைப்பாத்திரம். தாங்க அருங்கண்: பாயப் பெற்றோரால் பொறுக்க முடியாத நிலையை உண்டாக்கும் கண்.
739 . வாளை : மீன . வேளை : சமயம். தா: தருவா
யாக.
740. மாணிக்கம் : சிகப்பு.
---------

-----------
741. எசக. சகலாத்: ஒருவகைத் துணி. வட்டில் : உண் கலம்.
742. குடப்பால் எருமை: குடம் பால் கறக்கும் மேதி.
743. குதிர்: நெல் கொட்டி வைக்கும் பெரிய பாத் திரம். மேடை: செய் குன்று.
745. அங்கி: சட்டை. பாகை : தலைப்பாகை. எச சு. தம்பிக்கை : சிறு செம்பு.
747 . ஆண்டியப்பன் கந்தபொடி, அக்காலத்தில் மிகவும் பேர் பெற்றிருந்த ஒரு பொடி போலும்.
-------

---------
749. ஏச்சுப் பசப்பி : தழுக்குப் பண்ணி ஏமாற்றி .
750. ஊன் இருக்க உயிரை வாங்குவது போல் : உடம்பு இருந்தபடி இருக்க உயிரைக் கவர்வது போல. சோங்கு: கப்பல்.
751. ஒட்டு ஒழிய: கொஞ்சமும் இல்லாமல்.
752. இருள்: அறியாமை. மருள்: மயக்கம்.
753. கலை : வேட்டி.
754. தத்திரம்: எதுகை நோக்கி தந்திரம் தந்திர மாயிற்று. துரும்பு குத்துவது, கீழ் நோக்கி எதையா யாவது கிளறிக்கொண்டிருப்பது.
755. தாரைவிட்டவேல் : ஒழுங்காக வடித்துச் செய்யப்பெற்ற வேல். அவ்வேல் போலும் விழியாள், மதனாபிஷேகம். உபாயமிட்டாள் : தந்திரம் செய்தாள்.
-------

----
756. மின் புறங்காட்டும் சயனம்: மின்னல் பயந்து முதுகு காட்டி ஓடத்தக்க ஒளிபெற்ற படுக்கை .
758. சன்னை : ஜாடை.
761. சன்னை : குறிப்பு.
762. புது மண்டபத்திருந்து வாடா: கொஞ்சம் புதுமண்டபத்திலே போய் உட்கார்ந்திருந்து விட்டு வாடா. மட்டு மிஞ்சி : அளவு கடந்து ஓடியங்கள் : கேலிப் பேச்சு.
---------

--------
764. மருட்டி உருட்டி, தாய்க் கிழவி. தகல்பாசி : புரட்டன்.
765. உடன்படிக்கை : ஒப்பந்தம்.
766. முடுக்கலல்லோ : விரட்டுதல் அல்லவா .
768. சொட்டு: குட்டு.
772 . பற்று. துரத்தியடி . ஊ தாரி: வாயாடி. இறப்பு: தாழ்வாரம். மேரை: மேன்மை.
---------

-----
774 . ஆங்காரம்: கடுஞ்சினம்.
775. பேய்மடயர் : பேய் பிடித்தது போன்ற அறி யாமை நிரம்பியவர்.
776. புல்வாய்: மான். வல்வாய்: வலிய வாய்.
778 . பிளவு: பாக்கு. சஞ்சரித்தல் : முறைதவறி நடத்தல்.
779 . இணக்கும் : பொருத்துகின்ற.
--------

--------
782. தாட்டீகர் : பலம் வாய்ந்தவர். தாலக்க திம்மா: ஆட்டக் குறிப்பு. மோடு : உயரம்.
784. பொலிப்பு ஆடு : மாப்பிளைக்கடா. பொலிப் பாட்டு: வசைப்பாட்டு.
786 . உறுக்கி : அதட்டி .
789. நீமாத்திரம் : நீ மட்டுந்தானா.
-------

-----
791. குட்டுணி : மற்றவரால் குட்டுப்படுபவன்.
792. வாணாள் : உயிர்.
793. நாடலாம் : பார்க்கலாம் ஒரு கை.
794. என் அளவும் மெய்யே : என் வரையும் உண்மையே.
797. புறம் விடலாமோ? தள்ளலாமா . கொடுத்த தில்லையோ : நான் தந்தது ஒன்றுமே இல்லையா. ராகிய மேன்: ரகசியம் என்ன.
798 . செட்டிகள்: வியாபாரிகள்.
-----

--------
801. சரசம் போல் : விளையாட்டுப் போவ.
802. வளவு: வீடு. கண்ணைக் கிளறட்டோ : கண்ணைத் தோண்டி எடுத்து விடவா.
803. வடுகன்: தெலுங்கன் :
804. பாப்பாசு: செருப்பு.
805. காச்சு மூச்சு, பேச்சொலி .
806. அம்பலம் : சபை.
808. கைவாளம் என்று : வெற்றிலைப்பை என நினைத்து.
----------

------
809. தாக்கினேன் : கொடுத்தேன்.
810. அம்பலம் : வழக்குரை மன்றம்.
812 . மடைமாறி : புரட்டுக்காரி.
817. சஞ்சாரம்: நடமாட்டம். சர்ப்பனை : வஞ்ச கம். பஞ்சமா : ஐம்பெரும்.
--------

-
819. மதநூல் பாடமோ: காமக்கலையை அப் படியே உருப்போட்டவனோ.
821. கொண்டானைப்போல : மணந்துகொண்ட வனைப்போல். குடிலமிட்டான்: வஞ்சித்துவிட்டான்.
822. கோடைச் சுழித்துவைத்து: ஒரு கோடு கிழித்து அதற்குள் எங்களை அடக்கி .
823. பட்டி: கொட்டில் நிறைய. தொம்பைக்கூடு: நெற்குதிர். கடாரம்: கொப்பரை .
824. தூங்க: தொங்க. வீங்கல்: தடியன்.
-------

-------
827. அலகு பாக்கு: இலைப்பாக்கு.
829. பொகட்ட ஒரு தோடு: போட்ட ஒரு தோடு. ஒட்டொழிய: முழுதும் போகுமாறு.
830. மதன் ஆகமங்கள் எல்லாம் அவதானம் : காமலீலை நூல்கள் அனைத்தும் தலைகீழ்ப்பாடம்.
832. விபூதிக்கிழி: திருநீற்றுப்பை.
835 மானுடமோ : மனிதன் தானா இவன்.
--------

--------
836. சொல்லுவதென்: என்ன சொல்ல இருக் கிறது.
837. பத்து விசை. பத்துத்தரம். உத்தரித்தல்: ஈடுகொடுத்தல்.
838 . ஊர்க்குருவி, காமத்தொழில் வல்லது போலும். தீர்க்க ஒண்ணா: தீர்க்கமுடியாத.
839. நோவு ஒதுங்க: பிணி தங்க.
840. சொன்னம்: தனம்.
841. ஆகம்: உடம்பு.
844. தேட்டு: சம்பாத்தியம். போக்கறுவான்: போக இடம் அற்றவன்.
விடுதிபோல்: விடுதி மாடு போல.
----------

------
845. அகன்று விட்டார்: சென்று விட்டனர்.
848. பாஷைவைத்து : வை துவிட்டு.
849. மாரி என: மழை போல சொரிந்த: கொட்டிய வீரி வளவு : வீரி என்னும் வேசி வீடு. தேர் ஏற: தேரிலே ஏறி இருக்க. சுவாமி தேரில் வருங்கால் முறைத்தாசியும் தேரில் ஏறியிருப்பது மரபு.
851. ஒருப்பட்டான் : வந்து விட்டான்.
---------

--
854. மூர்ச்சை போனேன்: மயக்கம் போட்டு விழுந்து விட்டேன். ரூட்டி : அட்டூழியம்.
856. களரி : அம்பலம். துணுக்குண்ணி : அகப் பட்டதைப் பொறுக்கித் தின்பவன்.
859. கண்டநடு : அறிந்த நியாயம். தெண்டித்து : இவனுக்குத் தண்டனை தந்து. சேமன் : அயோக்கியன்.
860, மெட்டு. கவுரவம்.
862. ஒரு நாள் : ஒரு காலத்தில்.
---------

-----
863. நடந்த கதை : நடந்த பழங் கதை.
864. பழையனூர் அம்பலம் : பழையனூர் என்ற ஊர்ச்சபை.
865. கோலம்: வடிவம்.
866. கள்ளி: கள்ளிச்செடி.
869 . தாய் என்றார் இல்லை தமர் இல்லை : எனக் குத் தாயும் இல்லை; சுற்றமும் இல்லை.
871. மடி : வணிகனின் மடியை. துணுக்கு : அச்சக் குறிப்பு. ஓட்டாரம்: பிடிவாதம்.
--------

------
874 . மார்க்கம் இட்ட நீலி: வழக்குரைத்த நீலி என்பவள் . பாங்கில்: பக்கத்தில்.
875. பேய் மதியோர்: பேய்ப்புத்தியுடையார். ஊட்டி : குரல்வளை .
876. உதிரம்: ரத்தம்.
878 . கற்பனையால் சர்ப்பனைகள் விண்டாலும் பெண் வார்த்தை மெய்யே : வஞ்சனையாகக் கற்பித்துச் சொன்னாலும் பெண் பேச்சை உண்மை என்று கொள் வது இயல்பாகி விட்டது.
876 முதல் 878 முடியத் தமிழ் நாட்டில் நீண்ட காலமாக வழங்கிவரும் பழையனூர் நீலி என்பவளின் கதை சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அந்த வணிகனைப் பழி வாங்க எண்ணிய நீலியின் கூற்றை நம்பித் தீர்ப்பளித்து வணிகன் உயிரைப் போக்கக் காரணமாக இருந்த சபை யார் அத்தனை பேரும் அப்படியே நெருப்பில் வீழ்ந்து இறந்தனர் என்பது கதை. அதனைச் சேக்கிழார் புரா ணம் பாடிய சைவப் பெரியார் உமாபதி சிவம் பின்வரும் சிறந்த பாடலால் செப்புகின்றார்:
"மாறுகொடு பழையனூர்
      நீலிசெய்த வஞ்சனையால்
      வணிகன் உயிர் இழப்பத் தாங்கள்

கூறிய சொற் பிழையாது
      துணிந்து செந்தீக் குழியில் எழு
      பது பேரும் முழுகிக் கங்கை

ஆறணிசெஞ் சடைத்திருவா
      லங்காட்டப்பர் அண்டமுற
      நிமிர்ந்தாடும் அடியின் கீழ்மைப்

பேறுபெறும் வேளாளர்
      பெருமை எம்மாற் பிரித்தளவிட்டு
      இவளவெனப் பேச லாமோ"
-----

--------
879. கூக்குரல்: கூச்சல். வாய்க்கலினம்: வாய்க் கடிவாளம்.
880 . குதிரை தூக்கிப்போட்டது மல்லாமல் குழி தோண்டியது போலிருக்கிறது இவள் செயல்.
882. கூ றுகொண்டாள். அவள் பக்கம் என்னை ஆக்கிக்கொண்டு விட்டாள். மேனி : உடல்.
-------

------
883 . துகில்: ஆடை. பூஷணம்: நகை.
885. வல் ஆர் தனத்தி: சூதுக்காய் போன்ற கொங்கையுடையாள். வைப்பென்றுபேர். எனக்கு அவள் வைப்பாட்டி என்று பெயர் மட்டும்.
886. உபாயமா: தந்திரமாக. தளம் எடுத்தாள் : படையெடுத்தாள். உள் உடைய : மனம் ஒடியும்படியாக
888. முந்தி: விரைந்து முன் தானை : வேட்டி முனை.
889. தாட்டானை : கிழக்குரங்கு. என் குட்டு : எனது மரியாதை.
890. இடு தூறாய்: அவதூறு செய்து.
--------

-----
891. அலக்கழித்தல்: மானத்தை வாங்குதல்.
892. 893, 894. முன் கூடிய காலத்தில் அவள் செய்த சத்தியங்கள்.
895. ஒருவனிடம் முத்தம் கொண்ட வாய்க்கு இன்னொருவன் தன் வாயில் போட்ட வெற்றிலையை இடு வார்க்குச் சத்தியம் ஏது.
896. மெழுகு பிள்ளையார் போலே : மெழுகு தீற் றிய பிள்ளையாரைப் போல வழுவழுப்பாகப் பருமனாக .
897 . இறுத்தது : கொட்டியது. நிறத்த : நிறம் விளங்குகின்ற.
-----

--------
899. மாணிக்கம் : சிகப்புக்கல். சிறங்கை : கைப் பிடியளவு :
900. சுழல் மாறி கிட்ட: முடிச்சு அவிழ்க்கி இடம்.
901. தஞ்சம்: புகல் இடம்.
902. மருதம் : மருதாயி.
903. பதினெட்டாம் படி : பதினெட்டாம் படிக் கறுப்பன். முதலைப் பள்ளம் : முதலைப் பள்ளச்சாமி.
906. தெள்ளிமை : சாமர்த்தியம். முன் : முன்பாக .
--------

-----
909. அரக்குக் குடித்து : மருந்துண்டு.
910. வெள்ளாட்டி: வேலைக்காரி .
911. மலக்கம் : வருத்தம்.
912. திண்ணைத்தலை: திண்ணை ஓரம். கலை . நெகிழ்த்து ; ஆடையை உரிந்து.
913 . குய்யம் : குறி .
-------

--------
917 . ஒட்டுமோ : விடுமா.
918. விந்தை : வேடிக்கை.
922. விலகல்: விலகுதல்.
923. மதுவாய் ரசம்: தேன் வாய் அமுது. 'ஓது மறை மந்திர நூல் வாயால் மதுவாய் ரசங்கொள்ள என்பது 'ஆரணவாயினர் மாடு ஆடு கோழி அடித்து அவித்துப் பாரணம் செய்யப் பழகிக்கொண்டார் மது பானத்திலும் பூரணர் ஆயினர். " என்ற அறிஞர் வேத நாயகம் பிள்ளையின் பாட்டோடு ஒருவாறு பொருந்து வது.
-----

--------
924. தீர்த்தவாசிக்கு: தீர்த்த வகைக்கு.
925. உம் அளவோ: உம் வரைக்குத்தானா. வசை: இகழ்ச்சி. சேமநிதி: பாதுகாப்புப் பொருள்.
926. சூட்டரவு: கொண்டையுடைய பாம்பு.
928. மண்டூகம்: தவளை .
929. கமர்: பிளவு.
930. பரம லுத்தர் : பெரும் லோபிகள்.
931. அரிதோ: அருமையோ. விளையும் : உண் டாகும்.
----------

------
932 . பத்தத்தனை : பத்துப் பங்கு.
933. இடையாது : வருந்தாமல் இருக்கும் ஊர் : சொந்த ஊர். பெண் அணங்கு: மதனாபிஷேகம்.
934. முழுப் பாவி, தாய்.
937 . மாட்டுமதி : தடிப்புத்தி.
939. நானாவிதம் : பலவகையாக.
940. சாற்றி : சொக்கலிங்கத்திடம் சொல்லி
----------

-----------
942. அம் பொற் கம்பம்: அழகிய தங்கக் கொடி மரம். வடபால்: வடக்குப் பக்கம்.
943 நிரைத்த : வரிசையாகத் தொங்கவிட்ட. சேலை நிரைத்த : திரிகளை வரிசையாகப் போட்ட பாலரவி : இளஞ் சூரியன்.
945. நெட்டிலைவேல் : நீண்ட இலைபோன்றவேல். சங்கநிதிக்கரசன் : குபேரன்.
948. ஆடல் : போர்வல்ல. அபயன் : காப்பாற்று பவன். தார்: மாலை. மேருத் தடம்புயமால் : மகாமேருவை ஒத்த விசாலமான தோளுடைய திருமால் அனையான்.
-----------

--------
949. யோக மகராஜன் : நல்ல யோகமுள்ள மன்னர் மன்னன்.
951. மதுமாலை: தேன் பிலிற்றும் மலர் மாலை. சிறப்பமுது: சிறந்த பொங்கல். தீபம்: திருவிளக்கு. நடப் பிக்கும் அறை : நடத்திவைக்கும் அறை. மோகம்: ஆசை.
952 . கன்னி : மதனாபிஷேகம். கருங. அங்கயற்கண் அம்மை: மீனாட்சித்தாய்.
956. சாலை அறம்: ரோடு போடும் தர்மம்.
----------

---
957. கோதானம் : பசுத்தானம். பூ : பூமி.
958. பெஞ்சைப் பிரதாபன்: பெஞ்சை நகர்ப் பிர பலவான்.
961. அவன் கையில் ஏற்காதவர் : அவன் கையி னால் ஏதேனும் வாங்காதவர். ஐயம்: சந்தேகம்.
962 . மா : திருமகள்.
963. கூடல் : மதுரை. ஏடு அலரும் : இதழ் விரிகின்ற.
965. கடந்து : நீங்கி.
--------

----
968. பாங்கு: பக்கம்.
972. கிள்ளு : நகக்குறி அடையாளம்.
975. மானாபரன் : மானத்தையே அணிந்தவன். ஏனோ: எதற்காகவோ.
-----

---------
979 . வகை: காரணம்.
983. மெய்: உடம்பிலே. யோனிக்கண்: யோனி யாகிய கண். ஈர் ஐஞ்ஞறு : ஆயிரம். அந்தணனார் : பிர்மதேவர். சென்னி : தலை.
985. இலங்கை வாழ் வேந்தன் : இராவணன். சிந்து சிரமானதூ தலையற்ற உடலானது.
---------


--------
986. பூசுரர்: இவ்உலகத்தேவர்.
988. மாசு அற: சிக்கு நீங்க. சீர்தூக்கின் : நிறுத்துப்பார்த்தால். மன்னனில்: அரசனை விட.
989. நன்றிபெற: நன்றாக கூகூக. மறைவல்லோன் : வேதம் அறிந்தவன்.
992 ஒருமித்தேன்: முடிவு செய்தேன்.
993.வாசி வலம், கருடன் இடம் நல்ல சகுனம் என்பர்.
994. ஏடகம்: திருவேடகம் என்னும் பாண்டி பதினான்கில் ஒரு ஸ்தலம். அந்தச் சிவனார் : அங்கே எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமான்.
-------------


--------
995. எத்தேசம் கண்டதென அறியேன். எந்தத் தேசத்தை நாடி ஓடிவிட்டதெனத் தெரிய வில்லை.
996 தாம்பு : கயிறு. தேம்பும் கலக்கமுற்ற.
997 . வறியேன்: வறுமையுற்றேனது. அவ் ஊர் : ஏடகம.
998. அருணோதயம் : காலை ச் செவ்வானத் தோற்றம்.
999. கோடு : தந்தம் மால்: பெரிய ஆடகவான் : பொன் உலகம்.
1000. எட்டிய: அளாவிய . கமுகு : பாக்கு.
1001. வருக்கை பலா ஒரு பொருளன. வருக்கை என்றாலும் பலாவே. மந்தி: குரங்கு.
--------------


1002 . தித்திகூட : துருத்தி வாத்தியம் வாசிக்க. தண்டாத: குறையாத.
1003. மன்றல்: மணம். அம் தார் : அழகிய மாலை.
1004. நீலவன்னத் தோகை: நீல நிற மயில். கோல வனிதையர் : அழகிய மங்கைமார்.
1005. அலரோடை : பூ மல்கிய நீர் நிலை. வாளை வாள் : மீனாகிய கண்.
1006. இரவி: சூரியன். பந்தம் : தீவர்த்தி . படி : மாதிரி.
1007 : முகைத்திருத்தல் : அரும்பியிருத்தல். மொய்த்து : கூடி. பொறி: புள்ளி.
1008. வாடை: வடகாற்று.
----------


---------
1009. நறும்: நல்ல . த்யாகம் : கொடை. தோகை : மயில் இறகு.
1010. மஞ்ஞை : மயில். தூசு : ஆடை .
1011. சாலி: நெல். குழாம் : கூட்டம்.
1012 . பூரித்தேன்: பருத்தேன். வேதன் : பிரமன்.
1013. மாதவன் : திருமால்.
1014. திம்மராயன் : அப்பெருமாள் பெயர். பன்னி : பேசி.
1015. மீனவடிவு: மச்சாவதாரம். சிங்க ரூபம் : நரசிங்க அவதாரம்.
1016. மை : மேகம்.
------------


----------
1017. தந்து இப்புவனமெலாம் எனப்பிரிக்க . தந்த வன்: பிர்மா. அவனைத் தந்த மலர் உந்தியுடையான் திருமால். இது "மூவுலகும் நன்றானை முன் ஈன்றான் " என்ற கம்பர் வாக்கின் வழிவந்தது.
1018 . வேய்: புல்லாங்குழல். படுக்கும் பாய் : அநந் தன் என்னும் பாம்பரசன்.
1019. சிந்தைமலர் : மனத் தாமரை.
1020. அளகாபுரி: குபேரன் ஊர். அமராவதி : இந்திரன் நகர். வளம் ஆம்: செழுமையான . நவபுரி : பாட்டுடைத் தலைவனுடைய நகரம்.
1021. கும்பமுடி : குடச்சிகரம். நிரைத்த : வரிசை யாக வைத்த. அம்பரம் : ஆகாயம்.
1022 . ஆறு : ஆகாய கங்கை . அருக்கன்: சூரியன்.
--------------

-----
1023. பொன் நிலம் : விண்நாடு. தந்தி: வெள்ளை யானை . புரிசை : கோட்டை. இன்ன: இம்மாதிரியான .
1024. அகோபிலன், அத்திருமால் திருப்பெயர். கமலத்தாள் : அடிக்கமலம்.
1025 . கற்பகப் பூ நீவி : விண்ணிலுள்ள கற்பகப் பூவைத் தடவி.
1026. எட்டுவகைச் செந்திரு : அஷ்ட லெட்சுமி.
1027 . நல்குரவு: வறுமை.
1028 . ஜெய டால்: வெற்றிக் கொடி. எங்கோன்: எந்தலைவன் கூளப்பநாயக்கன். துங்கம்: பரிசுத்தம்.
1029. தடவிகட : விசாலமாகப் பெருமதம் பொழி யும்.
------------

---------
1030 . காந்து தழற் சிறுகண் : தீ உதிர்க்கும் சிறிய கண். பகீல் என்று : குபீர் என.
1031. வெல்ல விட்ட: என்னை வெல்ல வெளியில்
விட்ட.
1032. சந்தடி : கூட்டம்.
1033, மொட்டைக் கலியன்: வெறுந் தரித்திரம் என்போன். முடுக்குண்டான்: உதைபட்டான்.
1034. அத்தினேன்: எட்டிப் பார்த்தேன். கொல்லர் : எதிரியைத் தொலைக்கவல்ல வாயில் காப் போர்.
1035. இத் திகிரி: இச் சக்கரத்தால்.
1036. புரக்கும்: காக்கும். கொலுவாக: கொலு விருக்க.
------------

----------
1037 . ஜெயமாது : வெற்றித்திரு. பங்கயமாது : பாக்கியலெட்சுமி.
1038 . நெய்வடித்தவாள் : நெய் தடவிய கூரிய வாள். ஊண் எவ் இடத்து : உணவு எங்கே.
1039. கவிகை: வெண்கொற்றக் குடை. சந்தி ரோதய காந்தி: திங்களின் புறப்பாட்டு ஒளி. அந்தரம் : வான்.
1040. சிறகடிக் கொள் கீர்த்தி : சிறகின் அடியில் பொருந்தும் புகழ். பாவாடை : வீசும் ஒருவகைத் துகில் விருது.
1041. கவரி : சாமரை. உபயம்: இரண்டு .
1042 . ஒன்னார்: எதிரிகள்.
1044. தளகர்த்த ர்: படைத்தலைவர்.
-----------

---------
1045. நானாகலை: பலவித சாஸ்திரம்.
1047 . வதன சந்த்ர சோபை : முக மதி ஒளி. கட் சகோரம் : கண்ணாகிய சகோரப்புள். சகோரம்: நிலவு உண்ணும் பறவை.
1048. வார் இட்ட : கச்சை கட்டிய . ராணு: ராணு வத்தின் கடைக்குறை. தார் : மாலை.
1049. பொன்னின் முகப்பூட்டு : தங்கத்தால் செய்த முக நகை . டில்லி வன்னப் பரி: நிறமான டில்லிக் குதிரை . வாவி : தாவி .
1050. கோடி ஜெயம் : ஏராளமான வெற்றி. சோடு : செருப்பு.
1052 . சிங்களம்: இலங்கை வங்களம்: வங்காளம்.
----------

----------
1053. கொல்லம் : மலையாளத்திலுள்ள ஓர் ஊர்.
1054. செவிக்கேற்ற : காதிலே போட.
1055. ஆயக்கம். மொத்தப் புள்ளி. தேயம்:தேசம்.
1056 . கோ ஓலை : அரசருக்கு எழுதும் ஓலை. ஏவு ஓலை: ஏவுகின்ற சீட்டு. ஒப்பம் : கையெழுத்து.
1057. தகரும் தகரும்: ஆடும் ஆடும். தகரும் தகரும் என : ஒடியும் ஒடியும் என்று சொல்லும்படி .
1058. மல்லர் : மல்யுத்தம் செய்வோர் . கட்டி விழும் மல்லர் : மல்லுக்கட்டி விழுபவர். வெல்ல : வெற்றி கொள்ள .
1059. குறும்புள்ளாய்: சிறுபறவையாய். அங் கைக்கு உ றும் புள்ளாய்: கைக்குள் அடங்குவனவாய். கோபக் குறும்பு உள்ளாய்: சினக்குறும்பு உள்ளன வாய். பறங்கிகள் : வெள்ளைக்காரர்கள்.
------------

-----------
1060. சோனகர் : யவன தேசத்தார். சீனர்: சினத் தார். சிவிகை: பல்லக்கு.
1061. மிண்டுகொண்ட : வலிமை பெற்ற வேட் டைபோய்: வேட்டையாடப் போய். தண்டு: படை. தனம் : பொருள்.
1062. திறை: கப்பம் கட்டியர் : கட்டியங் கூறு வோர். கன பேரி: கனத்த முரசு.
கலசங. மல்லாரி: ஒர் வகைவாத்தியக்கருவி. ஓர்பால் : ஒரு புறம்.
1064. கூளபூபாலன் சமுத்திரத்து மாஜனமும் : கூளப்பநாயக்கனது கடலனைய உறவினர்களும்.
1065. வித்வசனர் : படிப்பாளிகள்.
1066. பவிசு: பெருமை. அட்சயமாம்: வாழட்டும். ரட்சகன்: காக்கின்றவன்.
---------


----
1067. கோர சிங்க ரூபம்: அச்சுறுத்தும் நரசிம்ம வடிவம். கோதண்டபாணி: கோதண்டம் என்னும் பெயர் கொண்ட வில்லைக் கையிலே ஏந்திய தசர த ராமன்.
1068. பங்கயம்: தாமரை. பரபரென : விரைவாக ஏந்தி : தூக்கி. ஜெயம்: வெற்றி.
1070. விழிவைத்தான்: கண்பார்த்தான். புரந் தரன்: இந்திரன்.
1071. ராயன் : அரசன். அகளங்கன் : களங்க மற்றவன். அபிமன்: அபிமன்யூ என்னும் அழகன்.
1072 . வலக்க வம்சம், பாடல் தலைவனுடைய குலம்.
1073. ரவி: சூரியன். நயனம் : கண்.
------------

--------
1074. வசன அமிர்தம் : இனிய பேச்சு. புய சயிலம: தோள் மலை. சதுரன் : கெட்டிக்காரன். தடம் : பெரிய. கடம் : மதம். கரடம் : மதம்பாய் சுவடு . சமரம் : போர். கரி : யானை.
1074, 1075. கெருவிதம்: பெருமிதம். நடன பரி நகுலன் : நாட்டியக் குதிரைத் தலைவன். அதிர: அதிர்ச்சி பெற. அடல் : வலிமை. அபயன் : அச்சமற்றவன். அது லன்: ஒப்பற்றவன். குல: நல்ல குலத்திலே பிறந்தவனே.
1076. மந்தரம்: மந்தரமலை.
1077 . கற்பகக் கன்று: கொடையில் கற்பக தரு வின் பிள்ளை. கமலச் செல்வி : தாமரை மேவு திருமகள்.
1078 . கூன் கோடு: வளைந்த தந்தம். குறுகார்: அடையாதவர். சாடுதல்: மோதுதல். வரிப்புலி : கோடு கள் பெற்ற புலி.
1079. பாதிக்கு உற: பாதிக்குப் பொருந்த. பன்றிமலை: பாடல் தலைவனுடைய வராக கிரி. ஆதிக்கம் : அதிகாரம். ஆளி : சிங்கம்.
------------

---------
1080. மண்டலீகர் : மண்டலம் ஆள் மன்னர். வேழம் : யானை. பாரகண்டம் : பெரிய கழுத்து. பேரண்டப் பட்சி என்பது யானையை விழுங்கும் வலிமை வாய்ந்த புள். சேரலர் : நண்ணாதார்.
1081. பொருவோர் : போர் செய்வோர் . அரிக் குலம் : சிம்மக் கூட்டம். வாள் உகிராம் தண்டு : ஒளிமிக்க நகமாகிய கதை. சரபம், சிங்கத்தையும் கொல்ல வல்ல எட்டுக் கால்கள் பெற்ற ஒரு பறவை என்ப.
1082 . தீன ஜன ரட்சகன் : ஏழைகள் பங்கன்.
1083 . நான்கு ஆறுகளும் ஆறு நீர் ஓடைகளும் உடையான்.
1084. தலையூர் : தலை நகரம். நத்து ஊர் : சங்கு தவழும்.
1085. தளம்: சேனை . சதுர் ஊடியங்கள் : தேர் யானை குதிரை காலாள் ஆகிய நால்வகைப்படை. மொய்ம்பு: வலிமை.
--------------

--------
1086. அண்டலர் : பொருந்தாதார் .
1087 . டில்லிப்படை போருக்கு எழுந்து வந்தால் அதைக் கண்டதும் மலையிலே ஏறிக்கொள்வது அந்நா ளில் பெரிதும் இருந்த ஓர் நிலை. இப்பாட்டுடைத் தலை வன் பயந்து மலை ஏற மாட்டானாம்.
1088 சூகரவே தண்டம். பன்றி மலைத்தொடர். தளவம்: முல்லை .
1089. தார் : மாலை. கற்றவர்க்கு உதாரன்: படித்த வர்க்கு நிறையக் கொடுப்பவன். அற்றவர்க்கு ஆதாரன்: ஏழைகட்குப் பற்றுக்கோடானவன்.
1091. நற்பேறு: நல்ல பாக்கியம். சரத்கால மஞ்சு: ஐப்பசி, கார்த்திகை மாதங்களாகிய கூதிர்காலத்து மேகம்.
1092 . துங்கம் : பரிசுத்தம். துள்ளு சீட்டு : அபய ஓலை.
------------

-------------
1092. ஆ: பசு.
1094. மதரூபம் : மன்மத வடிவம்.
1095. மழைக் கும்ப கம்பமத யானை : குடம் போன்ற மத்தகம் உடைய கட்டுத்தறியை முறிக்கும் மழை போல் மதம் சொரியும் யானை. வீரிட்டு: கத்தி. இக்கண்ணிக்குத் திருமாலின் அவதாரமே என்பது கருத்து.
1096. குமார துரை: குமார ராஜா; சிந்தம் னின் சகோதர்.
1097 . கம்பன் ஆம் என்றார் கவிராஜர் : என்னைக் கம்பன் என்று கூறினர் அங்குள்ள கவிராயர்கள். சொம்பு : எழில்.
1099 காவி அணிந்த யோகிகள் கூட மன மகிழ்ந்து தேவாமிர்தம் என்று சொல்லச் செய்தேன். த்யாக நிதி: கொடை வள்ளல்.
---------------

---------
1100. நாகேந்திரன், மன்னன் : கூளப்பநாயக்கன்.
1101. கவிச் சக்ரவர்த்தி: கவி மன்னர்க்கெல்லாம் மன்னன். புவிச் சக்ரவர்த்தி : புவி வேந்தர்க் கெல்லாம் வேந்தன்.
1102. அத்த கடகம் : கைக்கடகம் என்னும் அணி. ஆரம் : மாலை.
1103. தும்பிப்பதக்கன் : யானை முகப்பதக்கன். சாலுவை: கம்பளப்போர்வை. சரிகைப்பாகை : கெண் டைத் தலைப்பாகை.
1104. மேம்படு பேர்: சபையிலுள்ள மேலோர்.
1106. கொண்டல்: மேகம்.
------------

------
1107 . பத்துவராகன் : முப்பத்தைந்து ரூபாய். பாகு : தலைப்பாகை. சித்தசன்: மதன்.
1111. நச்சும்: விரும்பும். பரி : குதிரை.
1112. அங்கி: சட்டை. வெள்ளிக் குண்டொடு சொக்காய்: வெள்ளிப் பொத்தானுடன் சட்டை.
1114. மணிக்குண்டலம் : ரத்னக் குழை.
1116 . பரணி: டப்பி. கககக. கணையாழி : மோதிரம்,
--------------

-----------
1117. அரைச்சட்டை : சிறு காற்சட்டை. ககக அ. மின் எறிக்கும் : ஒளி வீசுகின்ற .
1118. பொற்பூ நிசாறு: அழகிய பூவைத்துத் தைத்த நீண்ட காற்சட்டை.
1120. கறவை: பசு . கண்டை இட்ட சோமன் : கண்டை வேட்டி.
1122 . வெள்ளை எருது: வெள்ளைக்காளை .
1123. பச்சை வடம் : பச்சை மாலை.
1124. மறி: மான்.
1125. கபாய்: அங்கி. மேதி: எருமை. உச்சிதம்: உயர்வானதாக.
------------

-------
1126. மாதங்கம்: பெருமை வாய்ந்த தங்கம்.
1127 . ரெட்டிப்பு : இரண்டு மடங்கு.
1128 . நாழி : ஒருபடி.
1129. ரத்ன கண்டி: மணி மாலை.
1130 . வச்ரக்கல்: வைரம்.
1131. அநுமத்துவசர் : குரங்குக் கொடியாளர். கருடடாலர் : கருடக்கொடியினர். சிங்க டாற்காரர்: சிங்கக் கொடியினர்.
1132 . இறைத்தார்: வாரிச் சொரிந்தனர். ஐ ஆன னம் சூழ் நல் ஆசனன் : ஐந்து முகங்கொண்ட நல்ல இருக்கையுடையான்.
1133. ஆட்டினான் சொர்ணாபிஷேகம் : தங்கத்தி னால் என்னை முழுக்காட்டினான். வரை எனத் தந்தான் ஓர் மதமா : மலைபோல ஒரு மதயானையைத் தந்தான். தரளம் : முத்து .
------------


------
1134 . கவிகை: குடை, கவரி: சாமரம். செம் பொற் சிவிகை: தங்கப் பல்லக்கு. காந்தி சிறந்த : ஒவி மிகுந்த . ரவி: சூரியன்.
1135. சுருட்டி : விருதுகளுள் ஒன்று. துவஜம் : கொடி .
1136. உம்பளிக்கை : மானிய நிலம். வாழ்வுக்கு இடம் தந்தான் : இவ் உலகில் எனக்கும் ஒரு சிறந்த வாழ் வுக்கு இடம் உண்டாக்கினான்.
1137 . தியாகம் : கொடை. வாவி அரவிந்தத்தி யாக வந்த மெல்லியலே: தடாகத்திலுள்ள அரவிந்தம் என்னும் தாமரையுறை திருவைப்போல இருக்கும் மென்மை வாய்ந்தவளே . இது விறலியை விளித்துச் சொல்லுவது.
1138. ஆதி: முதலியன.
1139. என் தேவியாரைக்கண்டு: என் மனைவியா ரைப் பார்த்து . வீணை நயம்பாடி: வீணாகானத்தை அவள் காதில் ஏற்றி.
--------------

-----
1140. மெள்ள இயம் மெதுவாகச் சொல்லி. ஊடல்: பிணக்கு.
1141. ஐயங்கார் : உன் கணவனார். ஆல்: அசை. ஓசனை : யோசனை.
1142 . எள்ளாமல்: இகழாமல். கற்பின் இயல்பு ஓதி : கற்பின் தன்மையை அவளுக்கு எடுத்துச் சொல்லி. உள் ஆர: மனம் நிறைந்து மகிழ .
1143. பண்பாடி : இசைபாடி. உட்காமபாணம் படச்செய்து : உள்ளே மதன்கணை பொருந்துமாறு ஆக்கி. நண்பு ஆடி: நட்புக்கொண்டு. என் வரவை : எனது வருகையை. நன்கு ஏற்றுக் கண்பார்க்க: நன்றாக ஏற்றுக்கொண்டு கடைக்கண் செலுத்த .
1144 . ஓகையாய் : மகிழ்ச்சியாக. முன்போல் உறவு ஆக்க : முன்னைப்போல உறவுகொள்ள . தோகை விறலி நீ செல் தூது : மயிலனைய விறலியே நீ தூது செல்க! வாழி: வாழ்வாயாக!

விறலி விடு தூது முற்றும்

------------

This file was last updated on 04 March 2019.
Feel free to send the corrections to the .